Movies For The Masses

Challenging common sense since 2004

Κυριακή, Ιούνιος 02, 2002

Two - Two and a Half Stars

(2.5/5)

OSS 117: Rio Ne Répond Plus (2009)
...το δεύτερο ταξίδι του OSS 117 στον κόσμο των μυστικών πρακτόρων που είναι σε άλλο κόσμο από τον υπόλοιπο κόσμο...

Transporter 3 (2008)
...συνδυάζοντας γενικά τα χειρότερα των δυο προηγούμενων, ο τρίτος Transporter επιστρέφει στη Γηραιά Ήπειρο κατακουρασμένος από την υπερβολική υπερβολή του ταξιδιού του στη χώρα της Υπερβολής...

Public Enemies (2009)
...ανεβάζει στο επίπεδο της εμμονής την αφοσίωσή του στην καινούρια τεχνολογία και περνάει ως μάλλον άβολη δήλωση επιλογής μεθόδων...

Ghosts of Girlfriends Past (2009)
...η ταινία είναι η πιο ασφαλής για ευαίσθητα ακροατήρια από όλες τις "ρομαντικές" "κωμωδίες" των τελευταίων χρόνων...

The Brothers Bloom (2008)
...από κάποιο σημείο κι έπειτα ο ενθουσιασμός κι ο ζήλος του τού παίρνουν τα λουριά και χάνεται σε στραβοτιμονιές κι ανατροπές αχρείαστα πολλές...

Terminator Salvation (2009)
...αν και θορυβωδώς γαμηστεριάρικο κι αδρεναλινικό στο μεγαλύτερο μέρος του, ώσπου να γεμίσει τις δυο και βάλε ώρες του, γίνεται κάνα μισάωρο και βάλε πιο μακρύ απ’ όσο αντέχει...

Guz Sanc?s? (2009)
...η υπερσυμπαθητικά ξεσκίσιμη Beren Saat με το μόνιμο μισοαθώοο μισοκολασμένο χαμόγελο γκομενίτσας που απολαμβάνει τη προσοχή, αποτελεί διαφήμιση και για τον τούρκικο κινηματογράφο και για τον.. Ελληνισμό...

Bienvenue chez les Ch'tis (2008)
...αλοεκτελεσμένη τυπικότητα της κλασικής ιστορίας του ψαριού εκτός νερών του...

Hotel for Dogs (2009)
...αν ανάσα φρεσκάδας στη μυθομανή εποχή των ζώων που μιλάνε (και πολλές φορές περπατάνε και όρθια), αυτή η παραβολή αποφεύγει τους πολλούς μελοδραματισμούς ακόμα και όταν φτάσει στο ζήσαν αυτοί καλά...

Vilaine (2008)
...αρκετά πριν τη μέση του λεκιασμένου παραμυθιού της, η πορεία της αλλάζει κατεύθυνση απ’ το παιχνιδιάρικο κλείσιμο του ματιού με την κρεμασμένη γλώσσα και κατευθύνεται προς κάτι το εντελώς αλλιώτικο, έως πολύ πιο κλισεδιάρικο...

Leonera (2008)
...λιγότερο μπλεγμένο απ' ότι ακούγεται, χάρη στο μάτι του στενού του συνεργάτη, Guillermo Nieto, στη φωτογραφία, η οποία είναι τόσο οικεία και τόσο αποστασιοποιημένη όσο χρειάζεται όταν χρειάζεται...

Μικρό Έγκλημα (2008)
...ποντάρει κυρίως στην ερμηνευτική ευλυγισία του Άρη Σερβετάλη που σολάρει μεθυστικά...

Monsters vs Aliens (2009)
...αρκείται στην πλούσια παράδοση της αμερικάνικης τερατοφιλμογραφίας για να καλύψει την έξη της εταιρίας σε pop αναφορές και να γεμίσει το χρόνο που της μένει νεκρός όσο απλώνει το concept της μέχρι το σημείο που πρέπει ν’ αρχίσει η σύγκρουση κι έπειτα βάζει το σύμπαν σε αυτόματο πιλότο...

Fast & Furious (2009)
...το καλύτερο της σειράς, σεναριακά παιχνιδιάρικο με το παρελθόν του και απενοχοποιημένα αισθησιακό στην απόπειρά του να γίνει απόλυτο αμαξοπορνό...

Friday the 13th (2009)
...με αξιοζήλευτη ματιά και τεχνική αρτιότητα, μια σπλατεριά που δεν τραβάει τις τρομομπουνιές της κι έχει τον Jason της να δείχνει απ’ το δεκάλεπτο κιόλας, τη ζοχάδα που έχεις να περιμένεις...

The Edge of Love (2008)
...μεταβάλλει φυσικά κατά βούληση ακόμα και στη μέση της σκηνής πρόσωπα και καταστάσεις για να ταιριάξει τα αταίριαστα και να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα...

Stella (2008)
...πάσχει απ’ το σύνηθες των αυτοβιογραφικών αφηγημάτων, που είναι η πεποίθηση των δημιουργών τους ότι η αλήθεια της ιστορίας τους, φτάνει από μόνη της να παίξει το ρόλο δραματουργίας και δραματικότητας ικανής να σε κρατήσει μαζί της για πολύ πέρα απ’ το «μια φορά κι έναν καιρό» τους...

Eden a l'Ouest (2009)
...ο Γαβράς σου ζεσταίνει την καρδιά με μαεστρία στην επεισοδιακή αφήγηση, έστω κι αν βαλτώνει κομματάκι στο πρώτο μέρος...

Frost/Nixon (2008)
...ένα αριστούργημα of sorts, για τη νεο-αγράμματη γενιά που έχει τους κάποτε γιάπηδες και παιδιά του μπαμπά να της παριστάνουν και τους γκουρού της πολιτικής (αν δεν έχουν ήδη γίνει πρωθυπουργοί και πλανητάρχες)...

How to Lose Friends & Alienate People (2008)
...όπως ο ήρωάς του αναγκάζεται να λιμάρει τα δόντια του για να κατακτήσει τη φιξιόν άνοδό του στην κορυφή του πολυόροφου περιοδικού του, έτσι κόπηκε κι η φόρα απ’ την ταινία...

Η Μουσική των Προσώπων (2008)
...Ωραία ταινία, να πάρεις αγκαλιά ένα ουίσκι απ’ τα τσουχτερά, στο άλλο χέρι ένα πακέτο τσιγάρα άφιλτρα και να πας να τη δεις, να σε καίνε τα τσιγάρα όπως σε καίει η μιζέρα, να την πνίγεις στο ουίσκι όπως πνίγεσαι κι εσύ...

Bank Bang (2008)
...καταφέρνει, αν μη τι άλλο, να είναι ολοκληρωμένη, ξεκινώντας από κάπου, ξέροντας πού θέλει να πάει, πώς να φτάσει εκεί και γιατί είναι σημαντικό να πάρει μαζί της στη διαδρομή όλους τους (πολλούς) δευτερότριτους χαρακτήρες της και να τους δώσει ολοκληρωμένο κύκλο ύπαρξης...

Joulutarina (2007)
...γλυκιά, τρυφερή κι αθώα συγκινητική ιστορία, μιας ταινίας που είναι, απ’ όσα έχω δει, η καλύτερη παιδική κινηματογραφική επιλογή για τη φετινή γιορτινή περίοδο...

American Teen (2008)
...αναπάντεχα διεισδυτικότερο απ’ ό,τι θα περίμενες να προκύψει από ένα σύστημα παρακολούθησης μιας πραγματικότητας που θα περίμενες να μην της αρέσει ιδιαίτερα να εκτίθεται σε τέτοιο βαθμό...

Καλά Κρυμμένα Μυστικά - Αθανασία (2008)
...παρέλαση υψηλών αξιών παραγωγής, που ο σκηνοθέτης διαχειρίζεται με σιγουριά, ντύνοντας σε ιλουστρασιόν αξιώσεων, την στερεοτυπική προσέγγιση μιας στερεοτυπικής ιστορίας...

W. (2008)
...το ανακάτεμα των greatest hits της ζωής του βιογραφούμενου, έχει μια καουμπόικα γρήγορη, περίεργα εθιστική, υπόγεια ειρωνική και φανερά θεατρική ποιότητα, στα μισά που ασχολούνται με το παρελθόν του...

Death Race (2008)
...όπως θα ήταν το Pimp My Ride αν το αναλάμβαναν ισοβίτες σοσιοπαθείς, τουτέστιν απολαυστικά σαδιστικό και άφρενα αδρεναλινικό...

O Ano em Que Meus Pais Sairam de Ferias (2006)
...μια εντελώς συμβατική ιστορία παράλληλης ενηλικίωσης ενός αγοριού και της κοινωνίας γύρω του, στο νερόβραστο χιλιοπαιγμένο σενάριο της οποίας, νοστιμιά προσθέτουν οι καλές εν γένει ερμηνείες, το κουλέρ λοκάλ της πολωνοεβραϊκής κοινότητας και της σοσιαλιστικής νεολαίας και η ευαίσθητη κι ανάλαφρη διάθεση στη σκηνοθεσία, που σκοντάφτει σε αμήχανες εμπνεύσεις ανά διαστήματα...

Pride and Glory (2008)
... η εμμονή στη διαδικαστική μιζέρια, τους οικιακούς μπελάδες, τους συνεπαγόμενα αψίθυμους χαρακτήρες, μαζί με την εξίσου ταπερνοκρανία κάμερα και το καμένο γαλανό φίλτρο της, ο πολύ αληθινός πυρήνας δίνει στο φιλμ ένα ρεαλισμό που το κάνει να ξεχωρίζει, όσο και η ερμηνεία του Edward Norton που το κουβαλάει, για τουλάχιστο καμιά ώρα...

Entre les Murs (2008)
... θρίαμβος του κινηματογραφημένου (αλλά όχι απαραίτητα κινηματογραφικού) reality, της αισθητικής ενός εκφυλισμένου σινεμά βεριτέ μετεξελιγμένου στον νεονεορεαλισμό, τον οποίο ο Cantet πετυχαίνει με αψεγάδιαστη ευστοχία...

Vicky Cristina Barcelona (2008)
...χρειάζεσαι μισή ταινία, ατέλειωτο voice over και μια κρυφή πρωταγωνίστρια, για να πιάσεις παλμό, που αποκαλύπτεται μόνο όταν αποκαλύπτει την Penelope Cruz και τις σπίθες που πετάει με το που εμφανίζεται στην οθόνη...

Bananaz (2008)
...Μέσα από πάρα πολύ backstage υλικό, παρακολουθούμε (με όχι και τον πιο βατό, για τον μη γνώστη, τρόπο) την εξέλιξη από την ιδέα στο "πιο επιτυχημένο virtual συγκρότημα στην ιστορία"...

Bushi no Ichibun (2006)
...δυσκολεύεται να κρατήσει υπό έλεγχο τους μελοδραματισμούς της, και στο δεύτερο μισό της σε κρατάει μεν με σφιγμένα τα χέρια απ’ την αγωνία, κατόρθωμα, όμως, που δεν είμαι σίγουρος ότι είναι και τόσο δύσκολο, όταν σ’ έχει πάει ως εκεί με τα σαγόνια τεντωμένα απ’ τα χασμουρητά...

You Don't Mess with the Zohan (2008)
...ολική επιστροφή του αστέρου στα γελαδερά 90s και την εγκατάλειψη της βεντούζας με την οποία προσπαθούσε να αποφράξει τους δακρυικούς αδένες σου σε κάποιες φάσεις στον νέο αιώνα...

P.V.C.-1 (2007)
...ο Σπύρος Σταθουλόπουλος, στήνει ένα ιδιαίτερο θρίλερ καταδίωξης, με τον ίδιο, την κάμερά του και το χρόνο που τελειώνει κάνοντας μπιπ στις πιο (α)κατάλληλες στιγμές, στο ρόλο του διώκτη...

L' Heure Zero (2007)
...η μεθοδικότητα κι η φινέτσα στη σκηνοθεσία, οι στακάτες ερμηνείες και το ρυθμικό μοντάρισμα, ανοίγουν την ίντριγκα απ' το άκρως αστυνομικό στο σαρκαστικό οικογενειακό σχιζοφρενικό, ξεδιπλώνοντας τους χαρακτήρες στο ανθρώπινα συμπαθητικό για ένα στόρι περισσότερο δραματικό...

Tau Ming Chong (2007)
...η προσπάθεια της παραγωγής και του σκηνοθέτη της να φουσκώσουν τη φθίνουσα ροή εμπορικότητας της περιοχής και να ξεφύγουν από τη στερεότυπη ματιά του υπόλοιπου πλανήτη, μιμούμενοι τα στερεότυπα (ευρωπουτίγκα για παράδειγμα, όπως ξανάπαμε) από τα οποία αυτή έχει ξεφύγει, μάλλον τείνει προς αποτυχία...

London to Brighton (2006)
...ξεμένει νωρίς από καύσιμο, μετατρέπεται σε ασήμαντο ανθρωποκυνηγητό με σαπουνοπεραριζέ διαλείμματα, η εξερεύνηση των (αντι)ηρώων δεν πάει και πολύ μακριά απ' την επιφάνεια, και τα παιχνίδια του Williams στα μπρος-πίσω της αφήγησης για να σου φτιάξει σασπένς, δεν κάνουν τίποτε άλλο απ' το να σου τονίζουν πως είναι κατασκευασμένο...

The Incredible Hulk (2008)
...οι παραγωγοί θα έπρεπε τελικά να κληθούν υπόλογοι όχι που δεν άφησαν τους δημιουργούς να παρουσιάσουν το πλήρες όραμά τους, αλλά που δεν έκοψαν παντελώς τους διαλόγους, αφήνοντας μονάχα τον Lou Ferrigno να γρυλίζει HULK SMASH σε λούπα...

Shine a Light (2008)
...μια χλιαρά εντυπωσιακή, μινιμαλιστική βιντεοσκόπηση μιας χλιαρά απολαυστικής συναυλίας, που σε φέρνει αρκετά πρόσωπο με πρόσωπο με τον Jagger, τον Richards και τ’ άλλα παιδιά, ώστε να μοιάζει με κάτι που θα μπορούσε να έχει σκηνοθετήσει ο Romero, και σε κάνει να απορείς για το πόσο ξενέρωτοι μπορούν να είναι οι upper-class Νεοϋορκέζοι που στήθηκαν κάτω απ’ τη σκηνή να τους παρακολουθήσουν, σα να στήθηκαν στο Guzel για να ποζάρουν μ’ ένα ποτό στο χέρι...

What Happens in Vegas... (2008)
...ένα Τζακ Ποτ στα κλισέ που παραδόξως λειτουργεί αναπάντεχα αποτελεσματικά, κυρίως χάρη στην υπερβάλλουσα καρικατουρίστικη απεικόνιση των χαρακτήρων που σε στιγμές φτάνει το ανεγκέφαλα ξεκαρδιστικό και στη χημεία του ζεύγους των ερμηνευτών....

Vratne Lahve (2007)
...Οι αλληγορίες και οι ποιητικές στιγμές του Sverak, εκτός από κοινότυπες είναι και επαναλαμβανόμενες, δίνοντας σου την εντύπωση, πως το μεγαλύτερο κομμάτι της έμπνευσής του το ξόδεψε, καμιά δεκαριά χρόνια πριν στον δακρύβρεχτο (και οσκαρικό) Μικρό Κόλυα (1996)....

21 (2008)
...Η υπόθεση, πραγματική, παρουσιάζει ενδιαφέρον, άσχετα αν ο σκηνοθέτης Robert Luketic την παρατραβά στα άκρα, μη αποφεύγοντας ούτε τα ηθικοπλαστικά μαθήματα στο φινάλε, αλλά ούτε και τις ρομαντικές ντόπες με το φάρμακο Kate Bosworth, αποσκοπώντας σε μια πιο εμπορική απήχηση του φιλμ...

Valse Sentimentale (2007)
...αν συμμερίζεσαι την άποψη του ήρωα που της απαντά ότι είναι ωραίο ότι δεν γίνεται τίποτα, θα βρεις ωραίο και το Valse Sentimentale...

Buda as Sharm foru Rikht (2007)
...Λιτός, με κοφτές εικόνες, δίχως την συνοδεία συναισθηματικής μουσικής και με σφιχτή αφήγηση, δοσμένη μέσα από το αθώο παιδικό πρίσμα, ο Βούδας γνωστοποιεί με στιλ ντοκιμαντέρ το πρόβλημα στον κόσμο...

Vantage Point (2008)
...ο Dennis Quaid να βγάζει στο πανί τη πιο σοβαρή περίπτωση δυσκοιλιότητας από τότε που ο Δίας "γέννησε" την Αθηνά...

Μόλις Χώρισα (2008)
...αν στο μεταξύ ξεπεράσεις το de facto πρόβλημα της κλεισούρας σ' ένα δωμάτιο που φέρνει μαζί του το θεατρικό, και τις φρίκες που τραβάει κάθε τόσο η ταινία λες και γίνεται βιντεοκλίπ (τις φάσεις που μοιάζει διαφημιστικό, πες τις αντέχεις), μπορεί, εκτός απ' την αγιοβαλεντίνικη διάθεση, να σου ανανεώσει και την άποψη για τις εισιτηριοαρπάχτρικες ταινίες...

Omaret Yakobean (2006)
...γενικά βλέπεται αν είσαι πολίτης του κόσμου κι έχεις ώρες για σκότωμα, διατηρώντας μια μετριοπαθή κι έντιμη στάση αλλού φίνα κι αλλού θεατρινίστικα, κάτω από μια επίβλεψη που μπορεί να μη ξέρει τι φακούς να βάλει στα πλάνα από γερανό και τι ακριβώς να κάνει με τις χρωμο-διαβαθμίσεις αλλά δε χάνει τη μπάλα...

La Antena (2007)
...όταν αποφασίζει να σου εξηγήσει το όνειρο του ποιητή, εσύ πιθανότατα θα 'χεις αρχίσει να βλέπεις το δικό σου...

Asterix at the Olympic Games (2008)
...επαναλαμβανόμενο κατά καιρούς και κατακερματισμένο γενικότερα στόρι, που ακολουθεί την παράδοση των δύο προηγούμενων ταινιών, χωρίς όμως να γίνεται ποτέ τίποτε περισσότερο από μακρινός συγγενής...

Once (2006)
...μια ιδιαίτερη κινηματογραφική εμπειρία, έστω και σαν κολάζ, από μια σειρά βιντεοκλίπ με τους ίδιους, αγαπημένους σου πρωταγωνιστές...

Izgnanie (2007)
...αν έχεις μπαφιάσει με αναλογίες εξοχής και παραδείσου, λαγοκοιμάσαι όπου βρεις ησυχία και ζεστασιά...

Charlie Wilson's War (2007)
...σα να κάνεις Ορθόδοξη ταινία τη νίκη των Οθωμανών επί των Καθολικών στη μάχη της Βάρνας και να βάζεις σημείωση στα credits "μετά βίασαν ελαφρά την Κωνσταντινούπολη"...

Michael Clayton (2007)
...σου ζαλίζει τον έρωτα με παραληρήματα και πλοκές που δεν φιλοδοξούν να περιορίσουν τον χείμαρρο κάποιας λογοτεχνικής έκφρασης αλλά να σε ψαρώσουν με ακαταλαβίστικες και πομπώδεις παπαριές...

My Blueberry Nights (2007)
...Θέμα γούστου αν θα σ' αρέσει το πάντρεμα των αμερικάνικων λοκάλ με το ανατολίτικο ζεν του Kar Wai, θέμα προδιάθεσης πόσο θα ασχοληθείς με τη θεατρικούρα της δομής της ιστορίας που περιβάλλουν (πράξη πρώτη, πράξη δεύτερη, πράξη τρίτη), θέμα υπομονής αν θα αντέξεις τον φωνακλάδικο συμβολισμό των ενοχλητικά ξεκομμένων και καρφωμένων για σημάδια στο χάρτη του ταξιδιού της ηρωίδας χαρακτήρων...

The Last Legion (2007)
...παραδοσιακή, campy, παιδική, αγνή ηλιθιότητα να αγκαλιάζεται σοβαρά και μερακλήδικα, φτιάχνοντας μια καθαρά.. χριστουγεννιάτικη ταινία όπου μπορείς να πας ότι μπάσταρδο σου 'χουν φορτώσει και να βγεις με μεγαλύτερο χαμόγελο...

Hitman (2007)
...μερικές αξιομνημόνευτες σκηνές, ατάκτως πεταμένες σ' ένα τσουβάλι χαμηλών προσδοκιών...

Stardust (2007)
...το ασυνεπές στιλ του σκηνοθέτη σε κάθε ενότητα, το υπερεπικό soundtrack που καλπάζει ακόμα και όταν οι πρωταγωνιστές κοιμούνται, και η πολύ μεγάλη και πολύ άσχημη για ενσαρκωμένη αστρούλα Claire Danes (που επιπλέον σε πήζει στη διαφορετική γκριμάτσα για κάθε φθόγγο κάθε λέξης που προφέρει, για να αναπληρώσει) μπορούν να έχουν τελικά απήχηση μόνο σε κοινό με λίγες απαιτήσεις...

Ένα Τραγούδι για τον Αργύρη (2007)
...άνισο πορτρέτο ενός ανθρώπου που μπορεί να σε εμπνεύσει με την πορεία του, την επιμονή, το κουράγιο και την αποφασιστικότητά του, αλλά δεν δικαιολογεί ούτε την τραβηγμένη διάρκεια, ούτε την ατολμία της ταινίας να ακολουθήσει μερικά νήματα που θα μπορούσαν να ρίξουν άπλετο φως στους λόγους και τα αίτια που διαμόρφωσαν το δικό του δρόμο και το τοπίο στο οποίο χαράχτηκε...

Surf's Up (2006)
...στήνει διαδικαστικά το στόρι του, το εμπλουτίζει με μερικά εμπνευσμένα gags εδώ κι εκεί, κοτσάρει και ηθικά διδάγματα περί φιλίας κι επιμονής, και ρίχνει και το απαραίτητο ρομάντζο ως το κορυφαίο των ανθρώπινων στοιχείων που πασχίζουν οι animators να κολλήσουν στα γουτσουγούτσικα ζωάκια τους για να μην πάει χαμένο το ζάχαρο που σου ανεβάζουν, κι από 'δω παν κι άλλοι...

Hallam Foe (2007)
...υποδειγματικές για τις συνθήκες ερμηνείες και υποδειγματική ηδονοβλεπτική κινηματογράφηση πάνω σε δέντρα και ταράτσες μέχρι indie υπόκρουση από Franz Ferdinand. Συνταγή τελικά καλή για τρίλεπτο υπόγειο mega-hit ή φεστιβαλικές γύρες χωρίς πολλά παραπάνω...

Disturbia (2007)
...απ' τη μία δεν προσπαθεί να είναι κάτι που δεν μπορεί (βλέπε splatter κατάλληλο για 13χρονα), κι απ' την άλλη, ο Caruso ξέρει και πώς να κρατάει την κάμερα, και πώς να φτιάξει ένα κάποιο σασπένς υπονοώντας το, όταν χρειάζεται...

Adam's Apples (2005)
...δεν ενδιαφέρεται και ιδιαίτερα να σου δώσει χερούλια να πιαστείς για να σε καθοδηγήσει μέσα στο αλλόκοτο χιούμορ του Jensen, που μπαλατζάρει ανάμεσα στην αιρετική πολιτική ανορθότητα και την κατάμαυρη κωμωδία...

Black Sheep (2006)
...Πέρα απ' το concept του, και δυοτρείς εξάρσεις στην εξέλιξή του, παρ' ότι φαίνεται πολλά υποσχόμενο το Black Sheep δεν έχει να δώσει και πολλά ούτε στη σπλατεριά ούτε στην κωμωδία που πρέπει να παντρέψει, μένοντας έτσι μετέωρο ανάμεσα στην αυτοπαρωδία που φλερτάρει αλλά δεν του κάθεται, και την camp καταγωγή του που δε μπορεί να βγάλει από πάνω του...

2 Days in Paris (2007)
...εθνο-κοινωνικο-πολιτική άποψη, ξεκαρδιστικά κυνικά αστεία σε ρυθμό πολυβόλου που σφυράει ακόμα κι όταν βγει από το πλάνο, και ενίοτε σουρεαλιστικές καταστάσεις...

Tesis (1996)
...φιλόδοξη απόπειρα σχολίου στη βία του μέσου που υπηρετεί, τον τρόπο που αυτή χρησιμοποιείται ως οπιούχο σκεύασμα, και έτσι για τον χαβαλέ, τον συμβολισμό του εργαλείου που κουβαλάει στον ώμο του (ως εργαλείο αποκάλυψης της αλήθειας, με περισσότερες από μία έννοιες)...

Interview (2007)
...σπάει τη θεατρικότητα ζουμάροντας συνεχώς στα πρόσωπα, προσθέτοντας μια σπάνια και γι' αυτό εξαιρετική χρήση του χώρου σαν σκηνικά (και όχι σαν σκηνή)...

Seraphim Falls (2006)
...δες το σαν πρώτη γεύση της μίνι αναβίωσης του είδους που συνεχίζει από Σεπτέμβρη, και feel free να αποκοιμηθείς ή να σηκωθείς σε οποιοδήποτε σημείο, ειδικά στο τρίτο μέρος, χωρίς να χάσεις τίποτα...

Breach (2007)
...βάζει τον δημιουργό του σε πιο επικίνδυνα και σκοτεινά μονοπάτια, τα οποία αυτός καταφέρνει να διαβεί αποτελεσματικά, κρατώντας τον μίτο του όσο πιο απλό γίνεται χωρίς να τον υπεραπλουστεύει, ενώ παράλληλα βελτιώνει το σκηνοθετικό του στιλ και τη διαχείριση της ατμόσφαιρας, των ηθοποιών και των χρόνων...

Sommer '04 (2006)
...το ενδιαφέρον και διασκεδαστικό γαϊτανάκι, προσγειώνεται άκομψα, όταν φτάνει στην ανατρεπτική φάκα συντηρητισμού της θείας τιμωρίας που έχει στήσει ο εμπνευστής του...

Mon Meilleur Ami (2006)
...μια ταινία σεμνή και οικεία που προορίζεται να αγαπηθεί από πιο έξυπνο μεγάλο ακροατήριο όπως αυτό του περσινού Τορόντο που της έδωσε τη δεύτερη θέση στη καρδιά του...

En Soap (2006)
...τον συνδυασμό που σκοτώνει βρίσκεις μπροστά σου, πασπαλισμένο με τριερικά ασπρόμαυρα recaps και ροζ ιντερλούδια με ανθισμένες κερασιές(?) που σπάνε τη μονοτονία των γυρισμάτων ολοκληρωτικά μέσα σε δυο διαμερίσματα...

Hors de Prix (2006)
...Το απλοϊκό σενάριο δεν είναι ιδιαίτερα ενοχλητικό, αφού το στηρίζουν οι ερμηνείες και οι χαριτωμένες ατάκες των πρωταγωνιστών. Την ευφορία του happy end μπορώ να την εγγυηθώ, όπως και την πονηριά της αναπαράστασης...

Prete-moi ta Main (2006)
...Ως κωμωδία καταστάσεων και χαρακτήρων το Δώσε (Δάνεισέ) Μου το Χέρι Σου λειτουργεί περίφημα ακόμη και με υπότιτλους...

Bridge to Terabithia (2007)
...οι μεγαλύτεροι θεατές θα βρουν περισσότερο ενδιαφέρον στο πρώτο μισό, που λειτουργεί ως μια άσκηση να βγάλεις στην οθόνη την μαγεία που μπορεί να εντοπίσει στην πραγματικότητα, η παραμορφωμένη απ' τη φαντασία ματιά των παιδιών που τρέχουν για να ξεφύγουν απ' τις δυσκολίες του κόσμου που τους καταδιώκει...

Il Mio Miglior Nemico (2006)
...ρυθμός υπάρχει και υποστηρίζεται σθεναρά από συμπαθητικό music score, αξιόλογες κωμικές σκηνούλες, και τη χημεία του πρωταγωνιστικού διδύμου. Κάπου όμως ξεπροβάλλει μια κοιλιά λίγο πριν το μεγάλο ταξίδι...

The U.S. vs. John Lennon (2006)
...η προσπάθεια αρκείται στην άψογη παραγωγή της, τον εμπνευσμένο ήρωά της και την οξύνοια κάποιων από τα κεφάλια που μιλάνε...

Lady Chatterley (2006)
...Ειδικό ενδιαφέρον έχουν οι σκηνές ερωτοτροπίας στα γρασίδια, καθώς είναι γυρισμένες με πρωτόγνωρο ρεαλισμό, ενίοτε φετιχιστικά καδραρισμένες και δίνουν έγκυρη πληροφόρηση για τα εσώρουχα που φορούσαν εκείνη την εποχή οι γυναίκες. Αλλά παραείναι επαναλαμβανόμενες και η φωτογραφία φαίνεται κάπως glossy για ταινία εποχής. Και το αποτέλεσμα θα ήταν αρτιότερο αν είχε τη μισή διάρκεια...

Ο Γιός του Φύλακα (2006)
...η ανεπάρκεια στη συνοχή του σεναρίου γίνεται σύντομα αφόρητη, με την ταινία να χωρίζεται σε τρία τουλάχιστον κομμάτια, αρκετά αργόσυρτα για να ξεχνάς πότε ξεκίνησε το ένα και γιατί δεν τελείωσε το άλλο, και αρκετά αδιάφορα ώστε να μην πολυκαίγεσαι για κανένα τους, μέχρι η ελλιπής κορύφωση να σε κάνει να ξεχάσεις ακόμα και τι σου άρεσε στην αρχή...

Flandres (2006)
...μπλέκει τους χαρακτήρες του με τα σκηνικά και φιλμάρει κατά κάποιο τρόπο μόνη της τη mise en scene, λεξούλα αγαπημένη των θεωρητικών και εξυπηρετική όσο και η αγρότισσα στις ορέξεις του καθενός...

Goya's Ghosts (2006)
...που οδηγούν όλα αυτά μη περιμένεις να σου πω, και δεν είναι και το ζητούμενο όπως είπα από την αρχή. Το ζητούμενο είναι αν οι φαινομενικά μεγάλες αδυναμίες της ταινίας είναι by design (ή όχι)...

The Pursuit of Happyness (2006)
...καταφέρνει τουλάχιστον μια χαρά να κρατηθεί έξω απ' τις δελεαστικές σε τέτοιες περιπτώσεις λάσπες του τηλεοπτικού μελοδράματος, αλλά δεν έχει και ιδιαίτερο υλικό να καταπολεμήσει την ανία...

Water (2005)
...η ταινία βλέπεται όχι σα ρεαλιστική απεικόνιση των σχέσεων σε μικροκοινωνίες γυναικών (πιο ρεαλιστικά είναι τα sexploitation σε γυναικείες φυλακές του '70) αλλά, πέρα από τις προθέσεις της, σαν υπόδειγμα για το πως θα ήταν ένα μπολιγουντιανό μελόδραμα εποχής με χολιγουντιανές φιλοδοξίες...

Notes on a Scandal (2006)
...αποκτά ρυθμό και ύπαρξη μονάχα χάρη στις εξαιρετικές ερμηνείες των εξαιρετικών ερμηνευτριών. Κι αυτές όμως, δεν μπορούν να κάνουν πολλά περισσότερα απ' το να σιγουρέψουν ότι το ενενηντάλεπτο που θα περάσεις μαζί τους θα φαίνεται ουσιαστικό κι ενδιαφέρον. Δεν μπορούν να το κάνουν να είναι κιόλας...

The Great Ecstasy of Robert Carmichael (2005)
...oι πανταχού παρόντες συμβολισμοί για την αδιαφορία του ανθρώπου για το σαδισμό του διπλανού του (και τα μαρτύρια του παραδιπλανού του), με εξόφθαλμα κύριο στόχο τον ιμπεριαλισμό του γερακιού, είναι τόσο ασυγκράτητοι κι επίμονα επαναλαμβανόμενοι, που τελικά καταλαμβάνουν και την ίδια την ταινία, στερώντας της την δυνατότητα να υπάρξει ως αυτάρκης αφηγηματική οντότητα...

Μια Μέλισσα τον Αύγουστο (2007)
...φλερτάρει αδιάκοπα με όλα τα χαρακτηριστικά του Ολλανδού σκηνοθέτη, που δείχνει να 'ναι σε μεγάλα κέφια έτσι όπως παντρεύει τη δική του Λίστα του Σίντλερ (1993) με το θρυλικό Salon Kitty (1976), σε ένα φιλμ πολύ εντυπωσιακό για να 'ναι ευρωπαϊκό...

La Tourneuse de Pages (2006)
...σου θυμίζει πως βλέπεις ευρωπαϊκό σινεμά όταν αντί για αίματα βλέπεις υφέρποντες λεσβιανισμούς. Και όταν ψιλοχασμουριέσαι βέβαια...

Apocalypto
...Οι παραλληλισμοί των αέναων εμφυλίων των Μάγια με τη διαχρονική αυτο-καταστροφικότητα του ανθρωπίνου γένους και ακόμα περισσότερο με το Μεσανατολικό και τη Δυτική παρέμβαση, υπάρχουν, αρκεί να θέλεις πολύ να τους δεις...

Stranger Than Fiction
...οι επιδεικτικές αναφορές του σκηνοθέτη μαζί με τα τεχνολογικά παιχνιδάκια που πετάει και πάλι ξεκάρφωτα πάνω στο φιλμ, λειτουργούν με ένα περίεργο τρόπο θετικά αφού σε αποσπάνε από αυτό που βλέπεις...

Angel-A
...Η υπέροχη δουλειά του Thierry Arbogast στα κάδρα, της Anja Garbarek στη μουσική και, φυσικά, του Besson στο στήσιμο των σκηνών κάτω από μεγάλη μυστικότητα και τρεχαλητά ξημερώματα να πιαστεί άδειο το Παρίσι, μένει μισή...

Fur: An Imaginary Portrait of Diane Arbus
...οι κραυγαλέοι συμβολισμοί του με την απλοϊκή δραματουργική λειτουργία τους, όσο όμορφα κι αν απεικονίζονται, δεν του δίνουν ιδιαίτερους πόντους στον τομέα της εφευρετικότητας, φέρνουν όμως την ταινία του λίγους πόντους κοντύτερα στη βαριά κι ασήκωτη δηθενιά...

School for Scoundrels
...το αποτέλεσμα δεν είναι τόσο μαύρο όσο θα περίμενες ούτε τόσο αστείο όσο θα 'πρεπε...

Monster House - Το Τερατόσπιτο
...πανέμορφο animation σε μια ιστορία που, παρότι δεν καταφέρνει να εξελίξει τους χαρακτήρες της πέρα απ' τα αρχέτυπα στα οποία βασίζονται, κερδίζει πόντους αυθεντικότητας στους διαλόγους και στην τόλμη της να φλερτάρει με ριψοκίνδυνα στοιχεία τρόμου...

Thank You for Smoking
...θα ήταν μια σειρά από εμπνευσμένα cameo σε απολαυστικά μίνι επεισόδια σάτιρας και σαρκασμού, σκόρπια σε μια ξέχειλη πλοκή, αν δεν υπήρχε αυτός ο εκπληκτικός πρωταγωνιστής...

A Scanner Darkly
...Καλές οι high σκηνές και το να μην χρειάζεται να ανησυχείς για τον φωτισμό , όμως ο Linklater θα έπρεπε να είχε δώσει την ίδια σημασία –-και σεβασμό ίσως-– και στο σενάριο...

Quelques Jours en Septembre - Ημέρες Σεπτεμβρίου / A Few Days in September
...Πολύ arty σκηνοθεσία και φωτογραφία, λίγη ουσία. Tαινία κατάλληλη κυρίως για τους fans της γλυκιάς Juliette...

Beowulf & Grendel - Beowulf, Ο Θρυλικός Πολεμιστής
...ισορροπεί χάρη στη παρθένα ομορφιά των ισλανδικών τοπίων της και το μεράκι και τον αποφασισμένο ρεαλισμό του ισλανδο-καναδού σκηνοθέτη της, που κρύβουν τον περιορισμένο προϋπολογισμό...

Lucky Number Slevin - Το Στοίχημα του Σλέβιν
...ο Paul McGuigan θέλει να μιμηθεί έναν συμπατριώτη του (ονόματα δε λέμε), αλλά το αποτέλεσμα - της μίμησης - είναι χλιαρό...

The Fast and the Furious: Tokyo Drift - Μαχητές των Δρόμων: Tokyo Drift
...βρίθει όλων των απαραίτητων κλισέ για να καταφέρει να φτάσει μέχρι το τέλος, οπότε τίποτα απολύτως δεν αναμένεται να σας ξαφνιάσει. Στα θετικά το γεγονός ότι η παραγωγή είναι αρκετά προσεγμένη και οι σκηνές των αγώνων μεταφέρουν ακριβώς αυτό για το οποίο γυρίστηκαν...

Take the Lead - Νιώσε το Ρυθμό
...ατού της όλης προσπάθειας (εκτός από λατίνους χορούς και Μπαντέρες που.. κατασυγκινούν όλο το γυναικείο πληθυσμό) αποτελεί και η βιντεοκλιπο-σκηνοθέτρια...

Cidade Baixa - Στην Πόλη του Πάθους
...έχει μείνει στους Ζιλ και Τζιμ (Jules Et Jim (1962)) όσο αφορά την έμπνευσή του και τα πρότυπά του. Ένα ακόμα τρίο, μια γυναίκα, δυο άντρες, κομπολόι δίχως χάντρες...

Candy
...έχει κάνει αίσθηση στους φεστιβαλικούς κύκλους, και μ' αυτήν την διάχυτη μπίτνικ μυρωδιά του σεναρίου της, μπορεί να καταλάβει κανείς το γιατί. Αλλά εντάξει, οι φεστιβαλικοί κύκλοι, πάντα ήταν επιρρεπείς στην ψευτοκουλτούρα...

Scary Movie 4
...αν παραδοθείς στην καλαμπουρδιάρικη διάθεσή του, και τεθείς σε απόλυτη εγκεφαλική αδράνεια κατά τη διάρκεια της προβολής, υπάρχουν σκηνές που προσφέρουν μπόλικη και ειλικρινή εκτόνωση, έστω και μόνο δια του υστερικού χαχανητού...

Nanny McPhee - Η Μαγική Νταντά
...απο κει που χαίρεσαι να βλέπεις μωράκια στη χύτρα ταχύτητας, βρίσκεσαι σε.. άλλο παραμύθι...

Tickets (2005)
...δεν δικαιολογεί το τρανταχτό των ονομάτων ή το φιλόδοξο του πονήματος...

Inside Man - Ο Υποκινητής
...αυτά τα anti-racist και post 9/11 anxiety attacks του, μοιάζουν με σβολιασμένες πινελιές που διακόπτουν τη θέαση του έργου απαιτώντας την προσοχή, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι παρά μουντζούρες...

Crash (2005)
...η προσέγγιση των επιμέρους ιστοριών είναι ανισοβαρής –τόσο σε χρόνο όσο και σε ανάλυση—με αποτέλεσμα αρκετές από αυτές να μην έχουν καν λόγο ύπαρξης, ενώ όλες οι υπόλοιπες να περνιούνται για πιο σοβαρές και βαρύγδουπες απ’ όσο είναι...

Bewitched - Η Μάγισσα
...η Nora Ephron, υπεύθυνη επίσης για το «When Harry met Sally», αλλά και τα άνευρα «Sleepless in Seattle» και «You've Got Mail», αναδεικνύει τη ντελικάτη φιγούρα της Nicole χάρη στο ladylike look που υιοθετεί...

And They Lived Happily Ever After – Κι έζησαν αυτοί καλά
...ο σκηνοθέτης -που φαίνεται να μπορεί να χειριστεί την κάμερα όταν ξέρει τι θέλει να την κάνει- δείχνει εξαιρετικά νευρικός κι απρόθυμος να κάνει τη βουτιά στα βαθιά και να επικεντρωθεί στα δύσκολα ερωτηματικά του σεναρίου του όταν έρχεται η ώρα...

Bride and Prejudice
...Η Chadha παίρνει το βιβλίο της Jane Austen, το γεμίζει ανατολίτικα χρώματα, μουσικές και προφορές, και το μετατρέπει σε κατά τα αμερικάνικα πρότυπα εύπεπτο κινηματογραφικό ρομάντζο...

Le Chiavi Di Casa
...αν και πιστή στη μουνταμάρα του είδους, έχει μια ιδιαίτερα αισιόδοξη προσέγγιση του θέματός της και ένα ξεχωριστό γλυκόπικρο χιούμορ που αποδιώχνει την αίσθηση της ματαιότητας στις πράξεις των ηρώων...

Finding Neverland – Ψάχνοντας τη Χώρα του Ποτέ
...ένα συμβατικό δράμα εποχής, που επιδεικνύει τις δυνατότητες του κινηματογράφου στο συναισθηματικό πατρονάρισμα του θεατή, και του σεναριογράφου στην εν είδη faux βιογραφίας δραματουργική υπερβολή σε κακουργηματικό βαθμό...

It’s All Gone Pete Tong
...ξεδιπλώνεται με ήρεμη, προσγειωμένη σκηνοθεσία, χωρίς να επιχειρεί κάποια ιδιαίτερη προσέγγιση του χλιδάτου και αυτοκαταστροφικού σύμπαντος των superstars...

The Ring Two – Σήμα Κινδύνου 2
...Ο Nakata φέρνει στο sequel αρκετή από την ατμοσφαιρικότητα που κυριαρχούσε στην ιαπωνική βερζιόν, δείχνοντας ξεκάθαρα ότι ξέρει να στήσει σωστά τα «μπου!» του, ακόμη κι αν αναγκάζεται αρκετές φορές να δώσει μια MTV-ζουσα χρειά στις εικόνες του, για να ικανοποιήσει το αμερικάνικο κοινό...

The Upside of Anger – Η Άλλη Όψη του Θυμού
...μέχρι η υποπλοκή να ξεδιπλωθεί πλήρως, η μεγάλη διάρκεια της ταινίας και μερικά σεναριακά άλματα έχουν κάνει τη ζημιά τους...



(2/5)

The Taking of Pelham 1 2 3 (2009)
...η επικέντρωση του σκηνοθέτη στο κοινό με διαταραχές ελλειμματικής προσοχής λοιπόν, όχι μόνο δε βοηθάνε τη ταινία αλλά τη παρασύρουν χωρίς προφανή λόγο σε επίπεδο βιομηχανικού κατασκευάσματος...

Last Chance Harvey (2008)
...θα μπορούσε κάλλιστα να έχει τον Ryan Reynolds και την Sandra Bullock να παίζουν ακριβώς τα ίδια πράγματα, ρομποτικά...

Ice Age 3: Dawn of the Dinosaurs (2009)
...δεν έχει και κανένα λόγο να παρελάσει από μπροστά σου, ούτε καν για να εκμεταλλευτεί την δικαιολογία του να εντυπωσιάσει τα πλήθη απέναντι απ’ την οθόνη, πετώντας του πράγματα έξω απ’ αυτήν...

In the Electric Mist (2009)
...η αμηχανία του να βρει μυρωδικό να νοστιμέψει το σενάριο, είναι κυρίως εμφανής στα ενδιάμεσα απ’ τις ενδοσκοπικές σκηνές του Tommy Lee Jones...

Gegenuber (2007)
...από μόνη της η παραδοσιακή αντιστροφή παραδοσιακών ρόλων δε μπορεί να κάνει ένα φιλμ καλό...

X-Men Origins: Wolverine (2009)
...φαίνονταν από τα τρέιλερ ακόμα να άρπαξε σα σανίδα σωτηρίας την ιδέα feature length επεισοδίου, και την επεκτείνει απευθυνόμενος σε κοινό κάθε κατηγορίας χαμηλής νοημοσύνης...

Jerichow (2008)
...ο σκηνοθέτης ενδιαφέρεται πρωταπόλα, και φορμαλιστικά, για τις εικόνες του, με τους χαρακτήρες σε ρόλο μαγικής κόλλας, οπότε εύκολα μπορείς να πεις ότι οι μισές τουλάχιστο προσπάθειες για διαχρονικά σημαντικές βινιέτες είναι ήδη αποτυχημένες....

Killshot (2008)
...μεταφέρει μια νουβέλα του Elmore Leonard, αφήνοντας απέξω όλα τα γνωρίσματα του συγγραφέα, εκτός από το να μη μασάει τα λόγια του....

Cliente (2008)
...συγκρατημένες υστερίες και κρεσέντο δεμένα με εμπειρία και σοβαρότητα...

Confessions of a Shopaholic (2009)
...δε θα χρειαστεί να κρύβεσαι στην έξοδο μη σε δει κάνας γνωστός, τόσο όσο συνήθως...

J'ai Toujours Reve d'Etre un Gangster (2007)
...κάτι για όλους, από φιλμ νουάρ, σλάπστικ, και βωβό μέχρι Kaurismaki, Jarmusch και Tarantino...

La Belle Personne (2008)
...το πιο ακραίο βήμα που θα μπορέσει να κάνει ο Γάλλος στην επιστημονική φαντασία των ονειρόξεών του...

Leur Morale... et la Notre (2008)
...το οικογενειακό σεξ κάνει μια παράκαμψη και η οικογενειακή ταινία αρκείται στο να παρακολουθεί, εξαιρετικά ηδονοβλεπτικά, τη Victoria Abril από κάθε δυνατή γωνία...

Chi Bi (2008)
...ο αγαπημένος σκηνοθέτης των... περιστεριών καλά κρατεί, τουλάχιστον στη διεκπεραίωση σκηνών δράσης, οι οποίες εδώ αγγίζουν στιγμές μεγαλείου, αφού μιλάμε για την ακριβότερη παραγωγή στην ιστορία του κινεζικού κινηματογράφου...

Knowing (2009)
...αβάσταχτη βλακεία του γραμμένου από επιτροπή σεναρίου καταφέρνει να σε υπνωτίσει, και ο Proyas στήνει αρκετά καλά και εκπληκτικά στυγνά τα σετ του, ώστε να νομίζεις ότι κάτι είδες βγαίνοντας παραζαλισμένος από την αίθουσα...

Το Σύνδρομο της Χιονάτης (2008)
...αφήνει το πολιτικό του πάθος να του υπαγορεύσει ένα σενάριο που δεν καταφέρνει να αναδείξει ούτε αφηγηματικά με τρόπο που να μην σου ανοίγει τρύπα στο κεφάλι, ούτε αισθητικά με τρόπο που να καλύπτει τις απαιτήσεις σου για μια μίνιμουμ βάση στην εικονογραφία...

The International (2009)
...μισοψημένες δηθενιές εκδικητικής δικαιοθηρικής αντικαπιταλιστικής ανατρεπτικότητας, επιπέδου οργάνωσης συνομωσιολόγων της γειτονιάς...

Frozen River (2008)
...παραγεμίζεται με μικρές ιστορίες που τελικά το παραγεμίζουν τρύπες...

What Just Happened (2008)
...χωρίς διάθεση να προσφέρει κανενός είδους σάτιρα πέρα απ’ το ασφαλές αναμάσημα των στερεοτύπων των χαρακτήρων που σατιρίζε...

Τη Νύχτα που ο Φ. Πεσσόα Συνάντησε τον Κ. Καβάφη (2008)
...δεν καταφέρνει και πολλά περισσότερα, απ’ το να σου αποδείξει, όταν ξυπνήσεις, ότι, όπως οι Watchmen (2009) ας πούμε, κάποια πράγματα δεν είναι φτιαγμένα για να φεύγουν απ’ το χαρτί για το οποίο φτιάχτηκαν, ακόμα κι αν υπερβαίνουν την εποχή τους κι η διάδοσή τους παραμένει επείγουσα...

Okuribito (2008)
...καλογυρισμένο και ταιριαστά φωτογραφημένο, αλλά θανατηφόρα στοιχειώδες και (θέλω να πιστεύω) ξεπερασμένο θεματικά...

Μικρές Ελευθερίες (2009)
...ο Κώστας Ζάπας κάνει ακόμα και τον ίδιο τον Trier να φαίνεται μικρό ψάρι στον αγώνα τους για το θάνατο της κινηματογραφικότητας, με την καταστροφική μανία και τις ισοπεδωτικές απαιτήσεις του απ’ όποιον θεατή βρεθεί μπροστά του...

Rachel Getting Married (2008)
...Ο Jonathan Demme ως συνήθως αδιαφορεί για το πως και ποιους εκθέτει όσο ελπίζει ότι κάτι αλτμανικό θα προκύψει στα μάτια των κριτικών, χωρίς να αδικείται από το αποτέλεσμα...

The Unborn (2009)
...βασισμένο, όπως θα περίμενες, περισσότερο στο σενάριο παρά στη σκηνοθεσία, το Unborn (2009) κάνει περίπολο στα σύνορα του camp αλλά αφήνει τα σατανικά ringtones και τις φονικές κλανιές του είδους στην άλλη πλευρά...

The Pink Panther 2 (2009)
...θα βρεις αφορμές να χαρίσεις το γέλιο σου, έστω κι όχι τόσο αβίαστα όσο θα ήθελες...

Mongol (2007)
...ακραία αποσπασματικός και ανεξέλεγκτα campy, όσο περνάει η ώρα...

Bolt (2008)
...εξαντλείται σε μερικά ωραία παναρίσματα και χαριτωμένες γωνίες ταινίας δράσης στη σκηνοθεσία, η ασφάλειά της στο προβλέψιμο σενάριο όμως, παραμένει κλασικά αναμενόμενη και παιδικά αθώα κι αφελής...

Katyn (2007)
...δε ξεφεύγει από τη, φυσιολογική για ολόκληρο κατάλογο, μετριότητα των περισσότερων έργων του 82χρονου σκηνοθέτη, και το ίδιο φυσιολογικά οι χοντράδες του δε θυμίζουν πουθενά τους, σε άλλες εποχές, φίνα δίσημους υπαινιγμούς του...

Doubt (2008)
...οι μεγάλοι πρωταγωνιστές του είναι ανεξέλεγκτοι και καταλήγει να το προβάλλει περισσότερο όσο τους εμπιστεύεται, η επιμονή σε reaction shots κόβει σε απέναντι που κοιτάνε αλλού για να συνεχίσει σε ομιλητές που είναι πια αλλού για αλλού...

Πεθαίνω για Σένα (2009)
...οι βασικοί ηθοποιοί κάνουν ό,τι μπορούν κι ό,τι τους παίρνει, για να δώσουν σάρκα στο σενάριο με τις ποικίλου βαθμού ευστοχίας κωμικές απόπειρες, σε μια ταινία με ξεθυμασμένο άρωμα «παλιού καλού» ελληνικού κινηματογράφου από τότε που έβλεπες την Ρένα Βλαχοπούλου να χορεύει με χανούμισσες στα διαλείμματα της προσχηματικής πλοκής...

Underworld: Rise of the Lycans (2009)
...ένα σενάριο απογοητευτικά βασικό, το οποίο όμως ο Tatopoulos, που μέσα στον ενθουσιασμό του, έχει γεμίσει ελληνικά ονόματα τις στρατιές των επαναστατημένων του Λυκοσπάρτακου, διαχειρίζεται με μεράκι και εμφανή επιθυμία να μεταπλάσει σε αξιόλογο σκηνοθετικό ντεμπούτο, έστω και διεκπεραιωτικού τύπου...

Revolutionary Road (2008)
...Εκτός κι αν ο Yates έγραφε διαλόγους διάρκειας ενός λεπτού ανα σελίδα και το γραπτό του απαριθμούσε 120 τέτοιες (σελίδες), το σενάριο της μεταφοράς αρκείται στις κορυφώσεις του πρωτότυπου, και οι κυριολεκτικά μια ντουζίνα κομμένες σκηνές ενισχύουν την αποσπασματικότητα...

Όλα θα Πάνε Καλά (2009)
...πάσχει από ένα flat σενάριο που στερείται κλιμακώσεων, κορυφώσεων κι εξάρσεων και βγαίνει εν τέλει ξενερωτικά ανεπεισοδιακό...

Australia (2008)
...ο Baz Luhrmann χτίζει έναν ουρανοξύστη από φιλοδοξίες, παίρνει το ασανσέρ για την ταράτσα και βουτάει στο κενό...

Nothing Like the Holidays (2008)
...μια χριστουγεννιάτικη ιστορία που, μέσα στην αμερικανίλα της, σκουραίνει πολύ τα πράγματα πριν τα αφήσει να πάρουν την πορεία τους προς το αισιόδοξο ξεμπουρδούκλωμα του κουβαριού της...

Madagascar: Escape 2 Africa (2008)
...αφήνεται απλώς στον αυτόματο πιλότο και παρ’ ότι δυσκολεύεται στην απογείωση, ευτυχώς δεν προσπαθεί να σε πάει μακριά κι ούτε σε μελανιάζει στο φινάλε...

L'Empreinte de l'Ange (2008)
...Όλα μέρος ενός μοτίβου που μπορεί να πάρει το μυστήριο της αποτρίχωσης πατουσών και να το βγάλει στις αίθουσες...

Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου (2008)
...τόσο αυτοϊκανοποιητικό και μάταιο, όσο και οι περιοδείες του Perkins στη Λατινική Αμερική που καλύπτει ο Κούλογλου, χωρίς ποτέ να σου ανοίγει καμιά πραγματική πόρτα προς το πώς οραματιζόταν ο μετανιωμένος γκρίνγκο ότι θα έβρισκε την εξιλέωση με το να μαζέψει τα αποτελέσματα των εκβιασμών του σε μια αίθουσα για να ψελλίσει μπροστά τους ότι αυτός τα έκανε όλα, αλλά δεν του πολυάρεσε όταν το έκανε...

Αυστηρώς Κατάλληλο (2008)
...Κρατά σε λογικό βαθμό πιο σκόρπια τα γέλια απ’ ό,τι σ’ έχει συνηθίσει το δίδυμο, για να προλαβαίνεις να παίρνεις ανάσα κι εσύ και η δραματουργία τους, η οποία όμως υστερεί στον ίδιο βαθμό που χωλένουν και οι αισθηματικοδραματικές υποπλοκές της, αλλόκοτα μπλεγμένες με λυρικές εξάρσεις, εσκεμμένα χοντροκομμένα ενδεικτικές της τρικυμίας εν κρανίο του δημιουργού με όραμα, που βλέπει να του το τσαλακώνουν...

Eagle Eye (2008)
...homage Kubrick και (αλίμονο) Spielberg με ρετάλια Tony Scott σε ασμίλευτο στιλάκι Michael Bay (στήσε 5 κάμερες, πέτα αμάξια δεξιά κι αριστερά, τράβα τα όλα, ρίχ' τα στη μονταζιέρα, κι όποιος βγάλει νόημα, μαγκιά του), κυνηγώντας ιντριγκαδόρικο pulpy αποτέλεσμα για ποπ-κορν διασκέδαση, που όπως πάντα, ξεχωρίζει απ’ το σωρό για τα υψηλά production values και το καυτό του γκομενάκι...

Max Payne (2008)
...η υπερστυλιζαρισμένη κινηματογραφικότητα που κουβαλάει ο Max Payne ως παράδοση στα video games, στα όχι και τόσο ικανά να τη χειριστούν χέρια του Moore, μετατρέπεται οριακά σε παρωδία, που πλακώνει την ταινία του με μια ακαθόριστα αθέλητη χλαπάτσα δηθενιάς, που επιδεινώνεται απ’ την ανεπάρκεια του σεναριογράφου του να χειριστεί την αντίστοιχη noir κληρονομιά του χαρακτήρα ...

O' Horten (2007)
...ιστορία εκκωφαντική όσο το χιόνι που πέφτει, και αποσπασματική, σαν απλή αφορμή για κωμικοτραγικά σκετσάκια τα οποία υποτίθεται αναδεικνύουν την παινεμένη ανθρωποκεντρική παρατηρητικότητα του δημιουργού ...

Chiko (2008)
...Παθιασμένο και φιλότιμο σκηνοθετικό ντεμπούτο, που πάσχει απ’ όλες τις ασθένειες των ντεμπούτων (φιλοδοξίες που δεν καλύπτονται απ’ τις σεναριακές βάσεις και τις σκηνοθετικές ικανότητες του δημιουργού)...

The Chronicles of Narnia: Prince Caspian (2008)
...παρόλο που δανείζεται τις δημιουργικές παρεμβάσεις του (Jackson) στη μεταφορά των Δυο Πύργων (2002), προσθέτοντας κι αυτός μάχες που δεν υπήρχαν στο βιβλίο και σκοτεινιάζοντας και επιμηκύνοντας ότι υπήρχε, η έμπνευσή του και η ματιά του παραμένουν ανέμπνευστες και αόμματες...

Le Grand Alibi (2008)
...λιγότερο πετυχημένη και στην χαρακτηρολογία που ο Pascal Bonitzer καρφώνει με βαριοπούλα στους χαρακτήρες του, και στη διακριτικότητα διαχείρισης των στροφών της πλοκής και της απόκρυψης του ενόχου που ο Bonitzer καταφέρνει κρύβοντάς τον (ο μπάτλερ πρακτικά έχει σημαντικότερο χρόνο στην οθόνη)...

Hancock (2008)
...ξαφνικά, το high-concept τελειώνει, το όποιο ενδιαφέρον στο χιούμορ χάνεται, οι πλοκές γίνονται αχταρμάς κι ο Berg ξεμένει να σκηνοθετεί ένα φλύαρο νερόβραστο σαχλορομάντζο με ψευδαισθήσεις φαντασίας και περίσσευμα ειδικών εφέ...

Definitely, Maybe (2008)
...άψογο χολιγουντιανό στιλ κομπλέ με τηλεοπτικίζουσα εικονογράφηση, συμπυκνώνοντας τρεις ρομεντί παύλα ντραμεντί σε ένα χορταστικό για τα μέτρα του πακέτο, που σερβίρει όσα γράφει το αναμενόμενο μενού...

The Bank Job (2008)
...χαριεντιζόμενο με αμφισβητήσιμο γούστο και προσποιητή αυθάδεια με τα ανωμαλιάρικα γούστα της αγγλικής αφρόκρεμας της εποχής, αδυνατεί να δώσει μέγεθος στο τεραστίων διαστάσεων πολιτικό σκάνδαλο που αγγίζει...

Then She Found Me (2007)
...ρεσιτάλ υστερικών νευρώσεων, στημένα ψυχωτικών χαρακτήρων, όπου τραυματικά φλύαροι ήρωες μουδιάζουν το μυαλό σου με ακατάπαυστη λογοδιάρροια, που πλασάρεται ως θεατρικού τύπου αυτοψυχανάλυση on the spot...

Mamma Mia! (2008)
...άκρως διασκεδαστικό πανηγύρι ελαχιστοποιημένης κινηματογραφικότητας, με άβολη σκηνοθεσία περιορισμένης χορογραφικής και άλλης δημιουργικότητας, σε κουραστικά κλειστό οπτικό πεδίο, που αδικεί το θελκτικό ελληνικό τοπίο περιορίζοντάς το σε ακίνητο μπαγκράου για παραθυρωμένα singing heads...

Like Minds (2006)
...το φιλμ έχει συνέχεια ενδιαφέρον, με σχετικά καλές ερμηνείες, χωρίς να προσπαθεί ποτέ να σε εξαπατήσει...

King of California (2007)
...υποτονικής εκδοχής του National Treasure (2004), που αρωματίζεται κατατονία ανεξάρτητου αμερικάνικου, κομπλέ με το φλύαρο voice over για υποκατάστατο της αφήγησης και λίγες ξεκούρδιστες country χορδές στη μουσική υπόκρουση για το σωστό feeling...

La Clef (2007)
...ατμοσφαιρικό όσο δεν πάει, και μπερδευτικό όσο δεν αντέχει, δυσκολεύεται να βρει το ρυθμό, κι ασθμαίνει να τον κρατήσει, χτίζοντας για δυο παρά λίγο ώρες την πορεία του προς μια κούφια κορύφωση, που δεν αποκλείεται να είχες μαντέψει πριν καν ανάψεις το πρώτο τσιγάρο περιμένοντας στο φουαγιέ ν' αρχίσει...

Hvordan vi Slipper af Med de Andre (2007)
...Η γενικά έξυπνη και εύστοχη μαύρη κωμωδία του Klarlund, χάνει το βάδισμά της αρκετά σύντομα απ' την καλή της έναρξη, και οι στροφές της πλοκής βαλτώνουν όσο οι χαρακτήρες του ψάχνουν την ουσία της ύπαρξης ουσιαστικά καταργώντας την, κι όταν πλησιάζει η γραμμή του τέλος, αν το παράλογο φινάλε δεν σε ικανοποιήσει με το γεγονός ότι σε δούλευε απ' την αρχή και τώρα σου βγάζει γλώσσα, μπορείς να το πάρεις και για άτολμα ανοιχτό, χωρίς να έχεις και πολύ άδικο...

Un Secret (2007)
...μια αλλόκοτη δομή ταινίας μέσα σε ταινία που διακόπτεται από άλλη ταινία, ώσπου στο τέλος ξεχνάς και ποιο ήταν το μυστικό, και ποιος είναι ο άλλος που σου το έκρυβε, και πότε εμφανίστηκε αυτός που θα το μάθει και γιατί σου το λένε εσένα στην τελική...

Mr. Magorium's Wonder Emporium (2007)
...ψάχνεις μόνο τις στιγμές που η κάμερα ξεχνιέται, ενθουσιασμένη, σε κάνα έξοχο παιχνίδι...

Death Defying Acts (2007)
...δε θα 'χε γυριστεί ποτέ αν δεν εμφανίζονταν Prestige (2006) και Illusionist (2006) στις αίθουσες, δε προσβάλλει την αισθητική σου, βλέπεται αν έχεις εγκεφαλικά κύτταρα για ξόδεμα και έφεση στα κλισέ φανταστικά ρομάντζα...

Miss Pettigrew Lives for a Day (2008)
...Αδιάφορη κομεντί κοστουμιών, για την αλήθεια και την αληθινό-τητα της αγάπης στα χρόνια της χαοτικής απόστασης της μπουρζουαζίας και της καλλιτεχνικής εργατιάς, όπου μας ξεναγεί η εξωγήινη δεσποινίδα Pettigrew που προσγειώθηκε απ' τον πλανήτη της (υλικής και συναισθηματικής) ανέχειας...

Les Temoins (2007)
...Κουραστικά διδακτικό κι αδίστακτα χρονοβόρο, το ταξίδι στο χρόνο του Techine, είναι άλλη μια απ' αυτές τις ταινίες που κάνουν τους σημερινούς Γάλλους να περηφανεύονται που είναι θαρραλέοι να δείχνουν τις μαλακίες που έκαναν στο πρόσφατο παρελθόν τους, όντας συγχρόνως αρκετά κουραστικές ώστε να αποτελούν από μόνες τους ραπίσματα στους καρπούς με χάρακα...

Ιστορία 52 (2007)
...η απόσταση του σεναρίου απ' τη σκηνοθεσία μεγαλώνει ολοένα, ώσπου να φτάσει στο χάσμα που μετατρέπει τις επιβλητικές κι εντυπωσιακές εικόνες, σε επιδειξιομανία δίχως αντίκρισμα...

La Fille Coupee en Deux (2007)
...Το (αυτο)καταστροφικό φινάλε, σχεδόν σουρεαλισμός σε μαύρο φόντο, χαλάει την συνταγή, αποδεικνύοντας πως δεν είναι κάθε μέρα του Αγίου Match Point (2005)...

Dialogue avec Mon Jardinier (2007)
...Δεν χωρά αμφιβολία πως τα λεγόμενα ανάμεσα στους έμπειρους Auteuil και Daroussin, έχουν έξυπνο υπόβαθρο και όσο περνά η ώρα ανεβάζουν και την συγκινησιακή φόρτιση. Από ένα σημείο και μετά όμως, πιστεύεις πως όλα έχουν ειπωθεί και τα φιλαράκια τα λένε, σαν να μην έχουν κάτι σημαντικότερο για να ασχοληθούν...

Superhero Movie (2008)
...προτιμάει τις εύκολες λύσεις και τα βγαζομάτικα χοντρά αστεία χωρίς καν την αίσθηση αυτού που αποδομεί...

Ερωτικά Μαθήματα για Επαναστατική Δράση (2007)
...μη περιμένεις κινηματογραφική εμπειρία ακριβώς, ή τουλάχιστον όχι πιο κινηματογραφική απ' το να χαζεύεις εμπνευσμένη λογοδιάρροια ευρυμαθούς φίλου και να χαχανίζεις αδιακρίτως...

The Other Boleyn Girl (2008)
...μοιάζει με τηλεοπτική επανεπίσκεψη του Όσα Παίρνει ο Άνεμος (1939) σε ωριαίο επεισόδιο...

The Tripper (2006)
...Κι αν ένα σωρό θετικά μπορείς να βρεις να του καταλογίσεις, αυτό που σου μένει τελικά είναι μπάφιασμα από τη μια, όσο και με τις σκηνές.. επήρειας, πρωτοφανώς λειτουργικές και ταξιδιάρικες μέχρι που τις σιχαίνεσαι....

Jumper (2007)
...ο Doug Liman χαϊδεύει τον πάτο της καριέρας του, χοροπηδώντας στα κομματάκια που του κόλλησε με κόλλα στιγμής το σεναριογραφικό τρίο απ' τη σειρά βιβλίων του Steven Gould, και γλιτώνει τη μαύρη τρύπα σχεδόν αποκλειστικά χάρη στη χαζομάρα της σύνθεσης της ιδέας της ταινίας, που καλύπτει με ένα campy πέπλο την ασυναρτησία της εκτέλεσης...

Padre Nuestro (2007)
...η ακλόνητη επαναληπτικότητά του και η προβλεψιμότητα στην οποία καταλήγει, φτιάχνουν αρκετά μεγάλη κοιλιά ώστε κι ο ίδιος ο δημιουργός του, που βραβεύτηκε το 2006 με το μεγάλο βραβείο της επιτροπής στο Sundance, να μην είναι σίγουρος πώς ακριβώς να το κλείσει μετά την πεσιμιστική κορύφωση του φινάλε του...

Untraceable (2008)
...η Diane Lane, προοδευτικά πιο μπερδεμένη απ' όλες τις σεναριακές μαντάρες, παρέδωσε και μια ανάλογα αλλοπρόσαλλη ερμηνεία...

Rescue Dawn (2006)
...με ακόμα περισσότερες ελευθερίες απ' ότι παίρνει στα μη μυθοπλαστικά του, και πρωτάρηδες Γιάνκηδες παραγωγούς, ο εκκεντρικός Γερμανός δεν έχει κανένα πρόβλημα να μετατρέψει μια αληθινή ιστορία σε ανθολογία του βιβλίου με τα κλισέ...

Μυστικά και Ψέμματα (2007)
...αναλώνεται σε μια μονομανή επίδειξη του ανθρώπινου πόνου και της μιζέριας στην περιοχή της Ινδίας που υπέστη την καταστροφή, χάνοντας τον απείρως πιο ενδιαφέρον σε ουσία και μέγεθος στόχο...

Sleuth (2007)
...η χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών δε πλησιάζει καν pokes στο Facebook...

Mad Money (2008)
...δεν είναι τόσο κακή όσο θα σε βόλευε για να γλιτώσεις τη μουρμούρα αν βρεθεί ομόφυλη των πρωταγωνιστριών να σε φάει να το δείτε (προσφέρεται για υποχωρήσεις δηλαδή)...

The Lookout (2007)
...σύντομα μεταλλάσσεται σε ασταθή δραματική φιοριτούρα που δεν αποκτά ποτέ νεύρο ικανό να δικαιολογήσει την έκτασή της...

Irina Palm (2007)
...αρκείται στην στρατηγική τοποθέτηση αντικειμένων στις τρύπες, και στα πλάνα πάνω από τον ώμο της πρωταγωνίστριας, σε μια απεγνωσμένη απόπειρα να σου πασάρει την ψευδαίσθηση ότι βλέπεις ότι βλέπει ενώ βλέπεις ότι δεν το βλέπεις...

AVPR: Aliens vs Predator - Requiem (2007)
...προσφέρουν το λουτρό που περίμεναν, ανικανοποίητα, οι φανς από το προηγούμενο επεισόδιο, με βάση ένα γλυκά σχηματικό και ευθύ σενάριο που διαφοροποιείται από το σωρό στην εξόντωση με συνοπτικές διαδικασίες χαρακτήρων που δε φαντάζουν τόσο υποψήφια θύματα...

U (2006)
...η δουλειά στο χέρι είναι εξίσου επίπονη διαδικασία (για feature-length) και έχει διασκορπιστεί στον μισό πλανήτη, με τις παραδοσιακές ρώσικες νερομπογιές και τα παραδοσιακά κορεάτικα κομπιούτερ να δίνουν μια ασυνέχεια στο σκίτσο ενισχυμένη από τα κάπου άγαρμπα ζουμαρίσματα στις λεπτομέρειες...

The Golden Compass (2007)
...κουραστικά αμήχανη και συγκεχυμένη κριτική στο θρησκευτικό σύστημα, δεν παρέχει ούτε κατά διάνοια αρκετό άλλοθι για τους άνω των 16 να ασχοληθούν ιδιαίτερα με αυτήν την υπερπαραγωγή, που έχει αυταπάτες μεγαλείου την ώρα που πάσχει στο ρυθμό και τη συνοχή...

Κλέφτες (2007)
...κουραστικές εναλλαγές πλάνων ένα-δύο εν-δυο, σκηνοθεσία που υποβιβάζει τα σκηνικά σε σκηνή, και ερμηνείες απ' το ντουέτο Αλικάκη-Λαγούτη τόσο υπερβολικές και μονότονες, που μόνο σε σκηνοθετικό αίτημα μπορείς να χρεώσεις, και μόνο με πολύ καλή διάθεση να δικαιολογήσεις...

Enchanted (2007)
...εντός ολίγων λεπτών, ο αυτόματος πιλότος έχει αντικαταστήσει το όραμα με ένα κοριτσίστικο καρμπόν στερεοτύπων, από τα οποία επιζεί μονάχα η πρωταγωνίστρια Amy Adams, ειδικά στις πιο "ξανθές" στιγμές της...

Ψυχραιμία (2007)
...έχει και στιγμές που είναι όλα τα Λεφτά(αα), στα καλοζουμαρισμένα κωλαράκια της, στην εμφανή έλλειψη άγχους της κάμερας μη τύχει και αποκαλύψει καμιά τσιγκουνιά στον προϋπολογισμό, στο περήφανο συντέκνιασμα των μισών διαλόγων, και κυρίως στα νέα παιδιά που βγάζει στο πανί...

Man Push Cart (2005)
...τόσο μακριά από πρωτοπορία όσο και η ακαδημαϊκή βιβλιογραφία (τα open-ended σενάρια ήταν μόδα πριν καμιά πεντοδεκαετία για παράδειγμα) και τόσο μακριά από ρεαλισμό όσο καθηγητής στο Upper East Manhattan από Πακιστανούς μετανάστες (ή το Delivery (2004) από την Ομόνοια)...

Love in the Time of Cholera (2007)
...αποτυγχάνει σε πολλά επίπεδα, απ' τις εικόνες, στη διαχείρισή τους, στην τοποθέτησή τους στη σειρά, και στο ζωντάνεμά τους με κάτι που να θυμίζει συναίσθημα χωρίς να βρωμάει χολεριασμένα βεβιασμένο κι εύκολο...

Good Luck Chuck (2007)
...πιάνει μια καλή ιδέα και την ξεδοντιάζει αντιγράφοντας μηχανικά και άτακτα στοιχεία και καταστάσεις, προσβάλλοντας τελικά και τις δυο σχολές με τον επίπεδο φεμινιστικό.. μισογυνισμό της...

Resident Evil: Extinction (2007)
...Το ότι τελικά κάπου βλέπεται μπορείς να το αποδώσεις στη δυναμική του κουφαριού να κάνει μεγάλη μέχρι και τη ταφόπλακά του...

We Own the Night (2007)
...χαρακτήρες που θα μπορούσαν άνετα να περάσουν αρκετό χρόνο ακόμα σε σκοτεινά συρτάρια, μπας και μπορέσουν να σκοτεινιάσουν αρκετά οι ίδιοι για να μεταμορφωθούν σε κάτι έστω ενδιαφέρον αν όχι διαφορετικό...

A Mighty Heart (2007)
...Σόλο και ικανοποιητικός ο αγώνας της Angelina Jolie που δαγκώνεται με μέτρο πριν μπήξει την τσιρίδα, αλλά την έχει πουλήσει κι αυτήν ο Winterbottom με περαστικές φλασιές ευτυχισμένου ζευγαριού δίχως αληθινή υπόσταση...

Lust, Caution (2007)
...θεωρεί πιο απαραίτητο να επιδείξει καμιά κατοστή φορές σημάδια από κραγιόν σε ποτήρια και φλυτζάνια αντί να υποθέσει τουλάχιστο αν οι αντιστασιακοί είναι μαοϊκοί ή του κουομιτάνγκ και τι παθιάζει τον δοσίλογο...

El Greco (2007)
...Αφημένος ολοκληρωτικά στον αφηγητή του, ο Γιάννης Σμαραγδής αφαιρεί την αφηγηματικότητα απ' τις εικόνες του, υποβιβάζοντάς τες σε δραματουργικά ανεπαρκή καρτποσταλικά ενσταντανέ στιγμών-κλειδιά της ζωής του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου, που φροντίζουν να υπογραμμίζουν το "Έλληνα" μέχρι ν' αρχίσουν να ματώνουν τ' αυτιά σου...

Shi Gan (2006)
...αν είσαι το κορίτσι που θέλει να δει πώς είναι να το ξαναερωτευτεί το αγόρι της ενώ είναι μια άλλη, ίσως να σου βγάλει και κάνα νόημα παρπάνω. Κι ίσως να σου βάλει και ιδέες, αν και το απεύχομαι...

No Reservations (2007)
...τα μισοκαταφέρνει με τη βοήθεια ενός ευρωπαϊκού σεναρίου που δε φαίνεται να παραχολιγουντοποιήθηκε και ενός πρωταγωνιστικού διδύμου που σχεδόν το πιστεύεις όταν είναι χώρια....

Das Wilde Leben (2007)
...Αδιάφορα επιφανειακή συρραφή highlights (και lowlights) απ' την ταραχώδη ζωή της Ushi Obermaier, δίχως ιδιαίτερο νόημα, ή συγκεκριμένο στόχο, πέρα απ' την χρήση κλισεδιάρικων αναπαραστάσεων ροκ καταστάσεων, στιγμών γυναικείας απελευθέρωσης, και ζενερίκ προσεγγίσεων της πολιτικοκοινωνικής αναμπουμπούλας των '60s...

Πανδώρα (2006)
...κινείται απελπιστικά αργά, και δέχεται ανανήψεις μονάχα από τα μπούτια της Πανδώρας, με τον αφηγητή που πάει κι έρχεται χωρίς συνέπεια και συνοχή, να βρομάει αφηγηματικό δεκανίκι...

I Could Never Be Your Woman (2007)
...εξαντλεί την επιστροφή της θείας Michelle και ένα κωμικό καστ που σφύζει από ταλέντο σε κάποια πετυχημένα αστεία σε βάρος όλων των ψυχώσεων και συμβάσεων του Χόλιγουντ και σε μια σχεδόν τυπική κεντρική ιστορία...

Becoming Jane (2007)
...αν δεν το 'χεις βαρεθεί τις άλλες ένα εκατομμύριο εννιακόσιες πενήντα εννιά χιλιάδες τριακόσιες είκοσι δύο φορές που το 'χεις ξαναδεί (ή, αν δεν το 'χεις ξαναδεί), μαγκιά σου και καλή διασκέδαση, προδομένος δε θα βγεις...

Year of the Dog (2007)
...πολύ σύντομα χάνει το στόχο του και το νερώνει με συναισθηματικίζουσες καταστάσεις και πεπατημένες κοινωνικές ευαισθησίες, αρχίζοντας τους κύκλους γύρω απ' τα ίδια και τα ίδια...

A Crime (2006)
...μένοντας στο έτσι είναι γιατί έτσι πάει, το A Crime βασίζεται στις καλές ερμηνείες, το πιασάρικο θέμα και αρκετή καυτή γυμνή σάρκα για να διανύσει τη λασπώδη διαδρομή του προς το φινάλε...

Butterfly on a Wheel (2007)
...σ' ένα βολικό σύμπαν που νυχτώνει ξαφνικά όταν πρέπει και βρέχει όταν χρειάζεται, χαρακτήρες με ενδιαφέρουσα αψίδα εξέλιξης, σκαλώνουν σε εύκολες λύσεις δραματοποίησης...

Shrek the Third (2007)
... αποδεικνύεται πέρα από αχρείαστο, ολότελα εισιτηριοθηρικό και σαφώς κατώτερο της ιστορίας του κλείσιμο ενός franchise που έχει, απ' ό,τι φαίνεται, πια εξαντληθεί...

The Good Night (2007)
...μια ταινία που ασθμαίνει ψάχνοντας τον ρυθμό της, για να πάθει σύντομα ασφυξία όταν γίνεται σαφές ότι πρέπει να τη βγάλει απ' τη μέση και μετά με ένα σενάριο που δεν πηγαίνει πουθενά...

The Condemned (2007)
...η κινηματογραφική κάμερα από κει που ψιλοειρωνεύεται την τηλεοπτική ξαδέρφη της αρχίζει ξαφνικά να κουνιέται και να ζουμάρει αλαφιασμένα...

Starter for 10 (2006)
...παραδόξως υμνήθηκε στις κριτικές και το ίδιο αναπάντεχα πάτωσε στα ταμεία. Και είναι από αυτές τις ταινίες που βλέπεις αν δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις...

I Now Pronounce You Chuck and Larry (2007)
...όσο κι αν παλεύει να υπερασπιστεί την αποδοχή του αλλιώτικου δείχνοντας την μαλακή εκδοχή του πυροσβεστικού σώματος, πάντα υπάρχουν τα μαλακότερα βυζιά της Jessica Biel και η ανάγκη να μας τα επιδεικνύει για να μην ξεχάσουμε ότι στην πραγματικότητα είναι κρυφοστρέητ...

Unknown (2006)
... σκηνοθετικές αυθαιρεσίες προχειρότητας, ολέθρια ανισότητα στο casting ανάμεσα στους πρώτους και τους δεύτερους ρόλους, και αχρείαστες σεναριακές κωλοτούμπες...

Nos Jours Heureux (2006)
...ανάλαφρη κωμωδία για όσους θέλουν να θυμηθούν τα νιάτα τους, που ακόμη κι αν δε λέει τίποτα καινούργιο, είναι πολύ χαρούμενη και ηλιόλουστη για να της το προσάψεις...

Evan Almighty (2007)
..ένα high-concept σενάριο που δεν κάνει και πολλά περισσότερα απ' το να παρουσιάζει το high-concept του στο πρώτο τέταρτο, και μετά κάθεται πίσω σαν τον Θεό, και το χαζεύει να πνίγεται σε έναν κατακλυσμό αμηχανίας...

Mr. Brooks (2007)
...το εγχείρημα (...) καταφέρνει και επιπλέει πάνω στους αυτοσαρκαστικούς τόνους ιστορίας και ατακών, διατηρώντας ένα κάποιο μπριόζο φλερτ με το νουάρ...

Bobby (2006)
...Οι φίλοι του ρετρό θα βιώσουν τη σχετική ανάταση, νύχια, μαλλιά και make-up φλερτάρουν ακόλαστα με το διαχρονικό camp και, αν το Bobby μιλούσε για το σήμερα, πιθανότατα να έκλεινε με κονσέρτο της Barbra Streisand υπέρ του προεκλογικού οβολού της κυρίας Hillary...

Georgia Rule (2007)
...στο φιλμικό σύμπαν του Garry Marshall, το καζάνι της κάθαρσης δεν καίει παρά για ελάχιστα καρέ, έστω κι αν το Georgia Rule, είναι το πιο ηθικά επιθετικό και κυνικό μ' έναν χαζοχαρούμενο τρόπο κομμάτι, της γλυκανάλατης παρακαταθήκης του...

Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer (2007)
...οι φετινοί Τέσσερις Φανταστικοί, είναι λιγότερο ενοχλητικοί απ' ότι αδιάφοροι --γεγονός που τους βάζει ένα βήμα πιο μπροστά απ' το πρώτο μέρος τους--, δεν ξεπερνούν όμως ποτέ το επίπεδο της παιδικής ταινίας με αληθινούς ανθρώπους, με ξεκάθαρα προεφηβικό target group και στιγμές παράφορης camp τρέλας...

Cashback (2006)
...παίρνει την ιδέα και την ξεχειλώνει πέραν πάσης αντοχής, για να κάνει μια μικρού μήκους να κρατάει όσο μια μεγάλου...

Lucky You (2007)
...μέσα σε μια μίζερη κατάσταση προκαλούν σχεδόν τόσο θαυμασμό όση και συμπόνια, ο Duvall κι ο Bana, με τον ηλεκτρισμό που δημιουργούν εκ του μηδενός ανάμεσά τους, και το πάθος που επιδεικνύουν στην ερμηνεία χαρακτήρων με λιγότερες διαστάσεις κι απ' τις φιγούρες της τράπουλας...

Journey to the End of the Night (2006)
...η προσπάθειά του να το ρίξει στο ψυχολογικό, παθαίνει εμπλοκή γιατί ούτε οι χαρακτήρες του κάνουν το ίδιο μπαμ με τα πιστόλια, ούτε οι διάλογοί του το ίδιο βζιν με τις σφαίρες...

Cronica de una Fuga (2006)
...επιλέγει να βάλει το genre πάνω από το πολιτικό background και να μας χαρίσει ουσιαστικά ένα σφιχτό θρίλερ απόδρασης...

Alter Ego (2007)
...μια σειρά καλογυαλισμένων video clips, στημένων γύρω από ένα νερουλό σενάριο...

Lonely Hearts (2006)
...παραμένει ένα αξιοπρεπές σύνολο έστω και αδιευκρίνιστου τύπου...

The Dead Girl (2006)
...ακόμη κι αν οι αρχές και τα τέλη (και μια-δυο περιπτώσεις και το ενδιάμεσο) των ιστοριών είναι συζητήσιμα ικανοποιητικά, ξεδιπλώνονται με τρόπο συνεπή κι αξιοπρεπή, ή τουλάχιστον στην πλειοψηφία τους αρκετά σκοτεινό και ενδιαφέρον για να σε κρατήσουν ξύπνιο...

The Reaping (2007)
...Αναβιώνοντας για 96 λεπτά ένα genre που έφυγε απ' τη μόδα πιο γρήγορα απ' ότι μπήκε, το Τhe Reaping είναι ένα homage στο θρησκευτικό θρίλερ, που αν είχε γυριστεί πριν καμιά εικοσαετία, θα είχε ήδη στρατιά φανατικών να πίνουν νερό στο όνομά του. Σήμερα, υποφέρει κάτω απ' το ασήκωτο βάρος της πρωταγωνίστριάς του...

Valley of Flowers (2006)
...Μυστικισμός, μαγεία, ρομάντζο, περιπέτεια κι άλλα τέτοια πνευματικά, ξεδιπλώνονται σε αφηγηματική γραμμή τόσο αχανή όσο και τα τοπία της ταινίας, που σίγουρα έχουν τη γοητεία τους άμα δεν βαριέσαι να τα κοιτάζεις, και μπορεί να σου βγάζουν και νόημα, αν μ' αυτές τις ανατολίτικες μυθολογίες και φιλοσοφίες, έχεις ασχοληθεί περισσότερο απ' το να 'χεις ρίξει μερικά ξενύχτια με την τριλογία του Prince of Persia...

The Painted Veil (2006)
...φτιαγμένο με τη στόφα του παλιού Hollywood. Τουτέστιν, αργοί ρυθμοί, αδρά σχηματισμένοι χαρακτήρες με ελάχιστες και σπασμωδικές παρεκκλίσεις απ' τις νόρμες, πομπώδεις διάλογοι και βολική πορεία προς τα ασφαλή συμπεράσματα...

Muyeong Geom (2005)
...Η αμερικάνικων προδιαγραφών απλοϊκή και προβλέψιμη δραματουργία του, τού εξασφάλισε ένα 30% χρηματοδότησης από την New Line Cinema, αλλά δεν θα το καταλάβαινες αν δεν σου το 'λεγα, αφού η ταινία αποτελεί πισωγύρισμα του είδους...

Dreamgirls (2006)
...παραφουσκωμένο pop μπλοκμπαστεράκι, που δεν έχει ούτε το δραματουργικό βάρος, ούτε την ερμηνευτική συνοχή για να καλύψει την ακατάσχετη μουσική του φλυαρία...

Curse of the Golden Flower (2006)
...κάτι σα κλειστοφοβικός και κιτσάτος και υπερφιλόδοξος Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, χτίζεται και χτίζεται με ατελείωτα πέρα δώθε στους διαδρόμους και τα δωμάτια του παλατιού και κορυφώνεται και κορυφώνεται με επικά γελοίες αναμετρήσεις...

Man of the Year (2006)
...βασίζεται στα καμώματα του Robbin Williams και το χιούμορ του κόνσεπτ για να κρατηθεί όρθιο, ενώ η δραματουργία δεν έχει αρκετό ψαχνό για να στηρίξει την πλοκή...

10th & Wolf (2006)
...τσαλαβουτά στη ρηχότητα της μασημένης πλοκής, η οποία γαρνίρεται με voice over που παίρνει τη θέση της κινηματογραφικής αφήγησης στην ανάδειξη των κινήτρων των χαρακτήρων, και των χαρακτήρων των ίδιων...

2:37
...ό,τι και να σούρεις, για ντεμπούτο παιδιού καλό είναι...

The Grudge 2
...περίεργοι θόρυβοι κι αλλόκοτα συμβάντα σου μαυρίζουν την ψυχή και το υγρό εμφάνισης φωτογραφιών, για να σχηματίσουν περιγράμματα φαντασμάτων που απλώνουν τα μπλαβιασμένα, κρύα χέρια τους στο σβέρκο της λογικής σου. Και προσπαθούν να την πνίξουν, αλλά για να τα καταφέρουν χρειάζεται πολλή καλή διάθεση από μέρους σου...

Copying Beethoven
...οι τελευταίες μέρες του Μπετόβεν σε φασόν κοστουμάκι καταραμένης ιδιοφυΐας παύλα success story...

Arthur et les Minimoys
...Η πολιτεία των ανθρωπάκων με τα πεταχτά αυτιά, μπορεί να μην αποτελείται απ’ τους πιο ενδιαφέροντες των παραμυθένιων χαρακτήρων, το παλεύουν αξιέπαινα όμως...

Charlotte's Web
...ας γίνει μπέικον να γλιτώσουμε...

Black Christmas (2006)
...μπόλικες ζουμερές σκηνές που θα δοκιμάσουν τα όρια της γιορτινής σου διάθεσης...

Uranya
...καλομονταρισμένο πακέτο σε εντυπωσιακά ιλουστραρισμένο 60s περιτύλιγμα, με την μπόλικη νοσταλγική διάθεση και τα αξιοσημείωτα production values, πάσχει όμως από ανεπαρκή πλοκή και έλλειψη σεναριακού πυρήνα αρκετά στιβαρού για να συγκρατήσει τους δορυφόρους του...

Flushed Away
...ένα animated μάλλον αδιάφορο προς το animation του, ενώ το σενάριο αρκείται σε κλισέ πλοκή, ανιαρούς κεντρικούς χαρακτήρες και κάνα δυο διασκεδαστικούς τριτοδεύτερους...

Iklimler
...Όχι άσχημος τρόπος να περάσει κανείς την ώρα του, η ταινία πάντως σίγουρα δεν έχει το βάθος που αναμένεται για το θέμα που καταπιάνεται...

Flags of Our Fathers
...ο Δανίκας είναι ενθουσιασμένος με τη σημειολογία της σημαιολογίας. Εγώ πάλι, περίμενα μέχρι τους τίτλους τέλους, πότε θ’ αρχίσει η ταινία. Τρέχα γύρευε...

Saw III
...το Saw III μένει με υπέρβαρο στο κρέας, και ελάχιστα μπαχαρικά για γεύση. Οπότε, δε λέω, χορταίνεις, αλλά μια σαπίλα την ακούς...

Huo Yuan Jia/Fearless
...Ένας από τους δέκα τρόπους να ξεχωρίσεις μια αδιάφορη ταινία (καμιά πενηνταριά από τους οποίους ξέρεις ήδη, αλλά συνέχισε να μας διαβάζεις να μάθεις κι άλλους) είναι όταν είναι καρατίστικη και ξεκινάει από το τέλος...

The Guardian
...υπερμήκης ταινία με ανύπαρκτους χαρακτήρες, κακοστημένη κι επαναλαμβανόμενη πλοκή, καρικατούρα δραματουργίας κι απανωτά φινάλε...

Sophie Scholl: Die letzten Tage
...περιστρέφεται κυρίως γύρω από τη Sophie Scholl, τη γυναίκα της παρέας, και τα ψυχολογικά παιχνίδια των ανακριτικών μεθόδων των SS, θέτοντας έτσι το υπόβαθρο για την εκβιαστική ηρωοποίησή της...

The Black Dahlia - Η Μαύρη Ντάλια
...τυπικό φιλμ νουάρ, στο οποίο ο De Palma παραλείπει να βάλει τις δαιδαλώδεις στροφές και τις συνωμοσιολογικές βουτιές του Ellroy, αφήνει όμως αποσυντονιστική πληθώρα απρόσωπων ονομάτων, προβληματικά λογικά άλματα και γρίφους που λύνονται βασικά χάρη στη διαίσθηση του ντετέκτιβ...

Fantastic Four
...στo X-Men 2 ο Bryan Singer έδωσε μαθήματα για το πώς πρέπει να μεταχειρίζεται κανείς μια ομάδα υπερηρώων. Προφανώς εκείνη τη μέρα ο Tim Story είχε κάνει κοπάνα...

Severance
...στο ανιαρό στην πλειονότητα σύνολο, κρύβεται μια συλλεκτική διάθεση ανατρεπτικού σαρκασμού των περί τα θρίλερ συμβάσεων, που κατά διαστήματα χαρίζει σκηνές ανθολογίας...

Snakes on a Plane
...Αν διαβάζω καλά τον Νοστράδαμο, σε πεντέξι χρόνια το SoaP θα είναι μια απ’ αυτές τις ταινίες που αναβιώνουν την κινηματογραφική εμπειρία. Άγνωστοι άνθρωποι θα μαζεύονται σε μια αίθουσα, για να βιώσουν μαζί το camp μεγαλείο και το cult δυναμικό αυτού του θεσπέσιου B-movie...

The Wicker Man - Το Μυστικό του Σκιάχτρου
...αν υπήρχε βραβείο ευσυνειδησίας και φιλότιμου, ο Nicolas Cage θα έπρεπε οπωσδήποτε να πάρει ένα, για τον τρόπο που ξεστομίζει τις μπούρδες του LaBute χωρίς να στραβώνει τη μούρη του...

You, Me and Dupree
...Σίγουρα υπάρχουν τα κατεψυγμένα αστεία περιστατικά που παθαίνουν οι νεόνυμφοι, από τη στιγμή που τους κατσικώνεται ο Dupree. Αλλά τίποτα που δεν έχουμε ξαναδεί ή που δε μπορούμε να προβλέψουμε (δε θα υπάρχει μία σκηνή με τον Dupree και μια υπερχειλισμένη τουαλέτα, για παράδειγμα;)...

My Super Ex-Girlfriend
...Η ιδέα είναι πρωτότυπη και ο χειρισμός της βιρτουόζικος. Το σενάριο βέβαια λίγο κουλό....

Stay Alive
...ένα σκοτεινό θριλεράκι, με αρκετές σκηνές αγωνίας που θα σε κάνουν να σφίξεις τα δάχτυλα στην πολυθρόνα, ή στο σακουλάκι με τα πατατάκια. Kαι με τη Sophia Bush βέβαια, που είναι το καινούριο υπέρκαυτο pin-up girl του Hollywood

Stesti/Something Like Happiness - Κάτι σαν Ευτυχία
...Κωμικό σε ορισμένα σημεία και σοβαρό ή/και θλιβερό στα υπόλοιπα, θίγει θέματα σημαντικά κι ευαίσθητα. Aλλά δυστυχώς χωρίς την πρωτοτυπία που θα το έκανε να ξεχωρίζει...

Il Caimano - O Αλιγάτορας
σχιζοφρενικά άνιση ταινία, προχωρά ύπουλα σε ένα μη-φινάλε, που αφήνει και τους δύο ήρωες ξεκρέμαστους στη μαύρη οθόνη, και ένα χαρακτηριστικό άρωμα μπαλαφάρας στην αίθουσα...

Takeshis’
...Η διάρθρωση της ταινίας είναι απολύτως συνειρμική, πράγμα που άλλοτε λειτουργεί εξαιρετικά, άλλοτε βαραίνει και κουράζει...

La Doublure - Κατά Λάθος... Εραστής
...δεν είναι ακριβώς ευφάνταστη, αλλά η ταινία έχει την flashy όψη ακριβής παραγωγής και τις χαριτωμένες ερμηνείες των λαμπερών πρωταγωνιστών της...

Glory Road - Ο Δρόμος προς τη Δόξα
...Καταφέρνει και να θάψει και να παραφουσκώσει το ρατσιστικόν του πράματος αλλά, ως συνήθως, το αποτέλεσμα έχει ένα κάποιο επίπεδο. Ειδικά για ντιβιντί...

Nine Lives - Εννιά Ζωές
...βραβεύτηκε στο Locarno International Film Festival, έπαιξε στο γνωστό Sundance και είχε θερμή ανταπόκριση στις ντόπιες Νύχτες Πρεμιέρας. Αλλά άλλο τα φεστιβάλ, άλλο οι αίθουσες...

Ask the Dust - Ρώτα τον Άνεμο
...στο πέρασμα στην οθόνη, ατόφια έμεινε η ατμόσφαιρα του παλιού L.A., το οποίο ο Towne φιλμάρει εξαιρετικά, αλλά δεν καταφέρνει να γεμίσει τους δρόμους του με ψυχή...

La Vida Secreta de las Palabras - Η Μυστική Ζωή των Λέξεων
...η δημιουργός επιστρέφει, με τους ίδιους σπόνσορες ("agustin y pedro almodovar presentan"). Και, επιπλέον, και άνδρα πρωταγωνιστή, πιο στρωτή ιστορία και λιγότερες ρηχές υπερβολές...

Voces Inocentes - Αθώες Φωνές
...παρόλα τα θετικά της και τη σοβαρότητα της παραγωγής, η ταινία είναι μόνο για φεστιβάλ και ευκολοσυγκίνητους κριτικούς. Και παιδιά, ανεπιφύλακτα...

Tideland
...ήθελε να πει κάτι για την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, αλλά όσο περνούσε ο καιρός και πετούσε από το set του Tideland σ' εκείνο των Αδερφών Grimm και πάλι πίσω, μάλλον ξέχασε που ήθελε να το πάει...

Grizzly Man
...εκτός κι αν σε ενδιαφέρει να δεις πως ένας πραγματικά ιδιοφυής σκηνοθέτης ανασταίνει και νεκρούς, μη μπεις στο κόπο και τα έξοδα...

Eight Below - Ανταρκτική: Στα Όρια του Αδύνατου
...μια ακόμα προσθήκη στη μεγάλη παράδοση σκυλοταινιών της Disney...

The Wild - η Ζούγκλα
...κανένα ενδιαφέρον για τον θεατή, πέρα ίσως από τον απρόσμενο σχεδιασμό τους, που φαίνεται σα να συνδυάζει το 3G με το clay animation...

The Squid and the Whale - Δεσμοί Διαζυγίου
...απουσιάζει, και δικαιολογημένα, η σκηνοθεσία. Ε και το ισχυρό ατού, το υποψήφιο για όσκαρ σενάριο, καταφέρνει να δημιουργήσει μόνο αντιπαθείς χαρακτήρες...

Λιούμπη
...Η υπόθεση και η εκτέλεση της ταινίας δεν έχουν τίποτε που να την ξεχωρίζει από δράμα τηλεοπτικού επιπέδου, ευκολοχώνευτο κι ευκολολησμόνητο, και άτολμο, όμως η ταινία έχει στα θετικά της την πρωτάρα Καπλάν...

The White Countess – Η Κοντέσα της Σαγκάης
...κακή όσο η προσποίηση αμερικανικής καταγωγής από τον Fiennes, άσκοπη όσο η απόφαση της τελευταίας στιγμής να παίξει και τον τυφλό από πάνω και βαρετή όσο οι μακρόσυρτες σκηνές που περιδιαβαίνει σκουντουφλώντας ενώ κοιτάει το κόσμο στα μάτια...

Boogeyman – Εφιάλτης
...Η δική μου ντουλάπα μπορεί να μην έχει μέσα νυχτερίδες και δαίμονες, αλλά στα κέφια της είναι σίγουρα πιο τρομακτική απ’ αυτήν εδώ την ταινία. Και πιο ενδιαφέρουσα μη σου πω...

Constantine
...ο βετεράνος βιντεοκλιπας Francis Lawrence στήνει μια εντυπωσιακή ατμόσφαιρα film noir, γύρω από μια ταινία που δίνει καινούριο νόημα στον όρο camp, με τη θολούρα που επικρατεί στα θεολογικά ζητήματα που αγγίζει, τη γενικότερη περιρρέουσα αφέλεια στη δομή της, μα κυρίως και πάνω απ’ όλα, το ρεσιτάλ κακής, κακής ηθοποιίας από τον Neo. Συγγνώμη, τον Reeves...

The Grudge – Η Κατάρα
...Μπορώ να φανταστώ τον Shimizu να τσακώνεται με τους παραγωγούς για το ότι θέλει να το κάνει με Ιάπωνες, αυτοί να του λένε ότι είναι αμερικάνικη ταινία, και τελικά να συμβιβάζονται στο εξής εκπληκτικό: γύρνα πίσω στην Ιαπωνία με το cast μας, και όσα μέλη του cast έχουν screen time άνω των 4 ατακών, θα είναι Αμερικάνοι. Όλοι οι υπόλοιποι μπορούν να είναι σχιστομάτηδες, δε μας νοιάζει...

The Island - Το Νησί
...ένα αρκετά ιντριγκαδόρικο, ίσως και οριακά ανατριχιαστικό sci-fi θρίλερ, με μια έκπληξη που όταν αποκαλύπτεται λίγο πριν το διάλειμμα για τα νάτσος, την έχεις λίγο πολύ φανταστεί (δεν είναι δα και επιπέδου Shyamalan), αλλά από τη στιγμή που αποκαλύπτεται στην εξηγούν ξανά και ξανά, μη τυχόν και δε κατάλαβες (dummy friendly)...

In Good Company
...δεν είναι δα και το ψυχόδραμα του σύγχρονου επιχειρηματία (όσο κι αν θα το ήθελε), και σύντομα αρχίζει να βουλιάζει στη χλιαρότητά του, για να τα τινάξει όλα στον αέρα με την γελοία, κακογραμμένη και τραβηγμένη απ’ τα μαλλιά, δήθεν επικράτηση των ανθρωπίνων σχέσεων έναντι του καπιταλισμού...

The Last Trapper – Ο Τελευταίος Κυνηγός
...θα έχετε την ευκαιρία να δείτε πώς ένας κάστορας φτιάχνει το φράγμα του, πώς μία και μόνη αλοιφή μπορεί να θεραπεύσει από πυρετό και διάρροια μέχρι πονοκέφαλο και μολύνσεις του αυτιού, και πώς ένας άντρας φτιάχνει από το μηδέν, χρησιμοποιώντας μόνο κορμούς δέντρων, αυτά τα υπέροχα καταφύγια που έχετε δει στα εφηβικά θρίλερ...

Monster in Law – Κακιά Πεθερά
...τα κοτσιδάκια και οι πλεξούδες και τα χαρούμενα χοροπηδητά, κάθε άλλο παρά καμουφλάρουν το γεγονός ότι η Lopez καμία σχέση δεν έχει με την νεαρή κοπελίτσα που βρήκε τον πρίγκιπα και ζει το μελιστάλαχτο παραμύθι της, και βέβαια το ερμηνευτικό της ταλέντο (ή η έλλειψή του, αν θέλετε), επίσης δεν βοηθά καθόλου...

Shark Tale - Ο Καρχαριομάχος
...το σενάριο μπάζει νερά από παντού, για να βυθίσει το σύνολο σε μια άνιση μετριότητα, που αναλώνεται στο να προσπαθεί να χωρέσει κάθε γκανγκστερικό στερεότυπο σε ψάρια-κομπάρσους, καθώς το στόρι ακολουθεί την κλισεδιάρικη ανέλιξή του προς το happy-end...

Cast:

verbal cheaplog cinemad
Δύο κωλόπαιδα του mainstream κι ένας wanted φονιάς γραφείων διανομής για guest διαπράττουν ότι πιο ζωντανό συμβαίνει κινηματογραφικά στην Ελλάδα σήμερα.