Movies For The Masses

Challenging common sense since 2004

Κυριακή, Ιούνιος 02, 2002

Five Star Reviews

5/5


Synecdoche, New York (2008)
...να εξομολογηθώ πως η Συνεκδοχή είναι η καλύτερη ταινία του 2008 και της σεζόν, μαζί; Μπορεί και να μειώνω την αξία της με μια έκφραση τόσο στερεότυπη......

Låt den Rätte Komma In (2008)
...να έργο άκρατου ρομαντισμού και ευαισθησίας, τόσο πολυεπίπεδο στην ανάγνωση, που σε υποχρεώνει να εισέλθεις μέσα του ξανά και ξανά για ν' αποκρυπτογραφήσεις όλο και περισσότερα τα μυστικά του...

Waltz with Bashir (2008)
...utterly utterly brilliant, το Βαλς δε δικαιολογεί, ίσα ίσα, ούτε Χριστιανούς χασάπηδες ούτε Εβραίους συνοδοιπόρους, καλωσορίζοντας τη συλλογική μνήμη στους εφιάλτες της...

There Will Be Blood (2007)
...ο Anderson κυνηγά την αδιάρρηκτη σύνδεση της καπιταλιστικής δίψας με την σωματική και ψυχική βία, για να ζωγραφίσει έτσι ένα στοιχειωτικό πορτραίτο της σκοτεινής πλευράς της κυνηγιού της επιτυχίας, που όσο γιγαντώνεται, μετατρέπεται στο τέρας της απληστίας, τόσο δυνατό που καταβροχθίζει ακόμη και τους πνευματικούς ηγέτες που θα έπρεπε να το καταπολεμήσουν, ταυτιζόμενοι μοιραία με το σατανά που ξορκίζουν επί σκηνής...

No Country for Old Men (2007)
...πιο τρομαχτική στιγμή του φιλμ είναι αυτή που διαπιστώνεις τον απόλυτο έλεγχο της τέχνης τους από τους σημαντικότερους σύγχρονους δημιουργούς. Εμπειρία ζωής αν δε κάνει το μυαλό σου να λιώσει...

Ratatouille (2007)
..προσδίδει στην ομάδα της Pixar θείες διαστάσεις υπεροχής, αλλά και στο δημιουργό του, Brad Bird, τον τίτλο ενός από τους κορυφαίους μυθοπλάστες που διαθέτει η αμερικανική κινηματογραφία σήμερα...

Death Proof (2007)
..στηρίζεται πάνω σε ένα στοιχειώδες story ολίγων αράδων, εμπλουτίζεται από τη μαστοριά του pop trivia ταραντινικού διαλόγου και σου πατάει ένα γκάζι καύλας με αντίπαλο την αντοχή σου στο ξέφρενο fun...

Borat!
...αυτό που έκανε, απροβάριστα με χρησιμοποιημένα υλικά, είναι τόσο ξεχωριστό, όσο δύσκολο είναι να μετρήσεις τα @@ που χρειάστηκε και να θυμηθείς αν γέλασες ποτέ έτσι...

United 93 - Πτήση 93
...Υπάρχουν κάποιες ταινίες που σου θυμίζουν πόσο βαθιά επίδραση μπορεί να έχει πάνω σου μια κινηματογραφική εμπειρία. Πώς το χέρι που κρατάει την κάμερα, μπορεί να χωθεί βαθιά στα σωθικά σου, να τα ανακατέψει, να ξεριζώσει από μέσα τους κάτι που δεν ήξερες καν ότι υπήρχε, και να σου το πετάξει στα μούτρα....

Capote
...Η ταινία είναι ουσιαστικά υπεράνω κριτικής. Όσοι προσπάθησαν να της βρουν ψεγάδια, κατάφεραν μόνο να εκτεθούν...

Ray
...Τι είναι αυτό που μπορεί να μετατρέψει μια εν γένει πολύ καλή ταινία σε αριστούργημα; Λίγα πράγματα. Ένα απ’ αυτά, η ικανότητα του πρωταγωνιστή τους να την απογειώσει. Παράδειγμα; Το Ray...
Permalink | ^ verbal @ 5:00 μμ | 0 Εξυπναδες Translate into English

Four - Four and a Half Star Reviews

(4.5/5)

The Hangover (2009)
...καταφέρνει στο μεγαλύτερο μέρος να κρατάει τους πρωταγωνιστές στα ρεαλιστικά επίπεδα των φίλων σου που συμμετείχαν, και τα επεισόδια στα εξωφρενικά επίπεδα που τα αφηγείσαι χρόνια μετά...

Crank: High Voltage (2009)
...χωνεύει, το ίδιο έμπειρα μαεστρικά με τα πλάνα της παλάμης του Dwight Yoakam στη κωλάρα μιας αραπίνας ξαπλωμένης στα γόνατά του, οτιδήποτε από Τρέξε Λόλα Τρέξε (1998) μέχρι Running Scared (2006) με ενδιάμεσα τα άπαντα του Miike και του Greengrass, και ξερνάει την απόλυτη ταινία των 00s...

Gran Torino (2008)
...συμπαγές, καλολαδωμένο και με τίγρη στη μηχανή τον ίδιο να κουβαλάει συνειδητά όλες τις μυθικές πάνινες περσόνες του σε κάθε παγωμένη ρυτίδα του...

The Wrestler (2008)
...ο Aronofsky δε χάνει την ευκαιρία να συνεχίσει, όπως και στο π (1998), στο Requiem for a Dream (2000) και στο Fountain (2006), να σαστίζει με το που μπορεί να φτάσει ο κάθε φτωχοδιάβολος αυτοτιμωρούμενος στο κυνήγι της ζωής του...

WALL•E (2008)
...μια από τις ομορφότερες ερωτικές ιστορίες που έχει πλάσει το σινεμά στη μέχρι σήμερα ιστορία του, έναν απίστευτο εθισμό προς τον κεντρικό χαρακτήρα που μπορεί να οδηγήσει σε καταναλωτικές παρεκτροπές, το στοίχημα για το Όσκαρ κινουμένων σχεδίων του 2009...

The Dark Knight (2008)
...μάθημα κινηματογραφικής αφήγησης για το σύγχρονο σινεμά, αποτολμώντας ταυτόχρονα να προσφέρει, μέσω του σεναρίου, πολλαπλά επίπεδα ανάλυσης και εμβάθυνσης για τους πιο απαιτητικούς θεατές, οι οποίοι μπορούν να το αγαπήσουν με... φόβο καρδιάς, στη ζωή ή ακόμη και στους πιο σκοτεινούς τους εφιάλτες...

Atonement (2007)
...δένει ένα ολόκληρο χάσμα κινηματογραφικών γενεών μέσα από στρώσεις αφηγηματικών ανατροπών και σκηνοθετικών ευρημάτων με φινέτσα που βροντοφωνάζει "instant classic"...

American Gangster (2007)
...αναβιώνει μαεστρικά το γκανγκστερικό δράμα παλαιάς κοπής, απορρίπτοντας τις σπασμωδικές εξάρσεις βίας κι εκρήξεων, αλλά χωρίς να κρύβει τα ακονισμένα δόντια που δείχνει στο δολοφονικό της ξεκίνημα, που ξεκαθαρίζει ακριβώς τί είδους gangster είναι ο American...

Le Scaphandre et le Papillon (2007)
...φορτώνει με χρώματα την ξεθωριασμένη παλέτα του καταβραβευμένου διευθυντή φωτογραφίας του Spielberg, Janusz Kaminski, κάνει χαοτικό πάρτι με τις εικόνες που η φτωχή φαντασία του σεναριογράφου του Πιανίστα (2002) τολμάει να συνθέσει, τρίβει ασυμβίβαστα τον ρεαλισμό την πικρή ευθυμία και την ιλουστρασιόν κοφτή αφήγηση του ήρωά του σε χολιγουντιανά και μη δράματα καθυστερημένων παραπληγικών...

Taxidermia (2006)
...βρίσκει ομορφιά στην αηδία και την υπογραμμίζει με το ξεκαρδιστικό αρρωστημένο χιούμορ του και την ασυγκράτητη σάτιρα για το human condition...

Gwoemul/The Host (2006)
...Μελωδικά παναρίσματα και tracking φτιάχνουν την σουρεαλιστικά απροσδόκητη ατμόσφαιρα, μέσα στην οποία ξεδιπλώνεται η περιπέτεια μιας οικογένειας να σώσει το μικρό της κοριτσάκι, ενώ γύρω τους η μετά-SARS και 9/11 παράνοια μιας χώρας που δεν είναι και πολύ γνωστή για τις αντιστάσεις της στον μαζικό πανικό, δίνει τον ρυθμό της εξωφρενικά ιδιοφυούς μπουρλέσκ κωμωδίας που ανατρέπει καθ έξην τη σοβαροφάνεια του είδους που την περιβάλει. Και μαζί της, αποσυντονίζει συνεχώς με καλοδεχούμενες εκπλήξεις, τις δικές σου προσδοκίες και την αντίληψή σου του τι έχεις πάει να δεις τελικά...

The Departed
...Έπιασε το σφυγμό όλων των επικριτών του και ανατρέπει μοναδικά, συνεχίζοντάς τη, όλη του την ιστορία...

The Proposition
...Στη μεγάλη παράδοση του Leone και, κυρίως, του Peckinpah, κυρίες και κύριοι, το Movies for the Masses υπερήφανα σας παρουσιάζει ένα από τα καλύτερα western όλων των εποχών...

Closer – Εξ Επαφής
...Το Closer είναι μια ταινία για τον τρόπο που αληθινοί άνθρωποι συναντιούνται, ερωτεύονται, αγαπιούνται, δένονται, και μετά νιώθουν αυτήν την τόσο αυτοκαταστροφική κι ακατανόητη, αλλά και τόσο ανθρώπινη τάση να δοκιμάσουν τα όρια του δεσμού τους. Δεν υπάρχει καμία συνέπεια σ’ αυτά που λένε, σ’ αυτά που αισθάνονται, και σ’ αυτά που λένε ότι αισθάνονται. O καθένας γίνεται ο σωτήρας του άλλου απλά για να τον σκοτώσει ξανά, και μετά να πηδήξει από τη θέση του δολοφόνου, ξανά σ’ αυτήν του θύματος...

The Constant Gardener
...Όλα είναι στο σενάριο, το οποίο, ανακοινώνοντας από τα πρώτα λεπτά ότι η Tessa (Weisz) είναι νεκρή, δίνει στα flashbacks που εν είδη αναμνήσεων εδραιώνουν στη RAM μας τη σχέση της με τον Justin (Fiennes), έναν μακάβριο και γλυκόπικρο χαρακτήρα. Έτσι ανοίγει η πόρτα για το state of mind του πρωταγωνιστή...


(4/5)

Inglourious Basterds (2009)
...ως μπορείς και μεταδίδεις όλη αυτή την αγάπη για το σινεμά σε μια και μόνο ταινία;...

The Good, The Bad, The Weird (2008)
...σταθερό, επικό, απρόβλεπτο και παραληρηματικά παραφρονημένο όραμα που επέζησε όλων των δυσκολιών στα γυρίσματα για να παραδώσει τελικά τη γιγαντοπαραγωγή που έβγαλε τον εγχώριό της κινηματογράφο από τη κρίση πέρσι...

Star Trek (2009)
...ένα μείγμα τόσο προσεγμένο, ολοκληρωμένο, φινετσάτο, εθιστικό, τόσο καλοζυγισμένο ανάμεσα στην ανθρωποκεντρικότητα και την τεχνολογική του ικανότητα, τόσο συγκρατημένο κι εκρηκτικό συγχρόνως, που είναι πολύ ανώτερο, απ’ ό,τι θα άξιζε ποτέ η σειρά της οποίας τον τίτλο φέρει...

Mesrine: L'Ennemi Public N°1 (2008)
...ένα μοντέρνο αναρχικό θρίλερ, σημαντικό και σημαδιακό για το είδος του όσο και το Instinct de Mort για το δικό του, ολοκληρώνοντας μια παραγωγή τελικά μεγαλύτερη κι από το άθροισμα των μερών της...

Mesrine: L'Instinct de Mort (2008)
...ένα υποδειγματικά ελλειπτικό σενάριο που ακολουθεί πραγματική ιστορία πραγματικού ανθρώπου και έτσι δεν ενδιαφέρεται να συμπληρώσει τα αφηγηματικά κενά ανάμεσα στις κουκκίδες που διαλέγει...

The Visitor (2007)
...λάμπει αβίαστα η έμφυτη ευγένεια και ο πολιτισμός ανθρώπων που η καταγωγή τους πάει αιώνες πριν πυροβολημένοι, τυχοδιώχτες και ανεπιθύμητοι συνθέσουν το αμερικάνικο όνειρο...

Slumdog Millionaire (2008)
...ένα παγκόσμιο ποπ διαμαντάκι, που όσο και να το σιχάθηκες στην επανάληψη, είναι σίγουρο ότι θα σε χορεύει όπου σε πετύχει την υπόλοιπη ζωή σου...

The Curious Case of Benjamin Button (2008)
...θα σχηματίσει και θα χαράξει σταυροδρόμια στο προσωπικό, ατομικό και τόσο διαφορετικό εγώ σου...

Milk (2008)
...δε στοχεύει σε μια στρατευμένη σεξουαλική "απόκλιση" αλλά σε θεατές που βλέπουν τους πάντες γύρω τους ως ίσους, σε ανθρώπους που μπορούν ν' αντιληφθούν πως η πολιτική πρέπει να συγχωνεύεται με τη διπλωματία και σε μετέπειτα νικητές που θα παλέψουν για ακόμη περισσότερα δικαιώματα προς τον πολίτη...

Body of Lies (2008)
...ο Ridley Scott συνεχίζει να μη ζητάει υπογραφή (κάτι που να τον αναγνωρίζεις από αυτό, εκτός από επιλογές στις χρωματικές αποχρώσεις) αλλά αφηγηματικές προκλήσεις, και αυτή τη φορά φαίνεται να τα καταφέρνει ελαφρά.. ισοπεδωτικά, τουλάχιστο στο cut που βγήκε στις αίθουσες...

Gomorra (2008)
...ένα μεθοδικό πορτραίτο της μαφίας και του τρόπου δράσης της, που κάνει τη βία να φαίνεται και να γίνεται άλλη μια καπιταλιστική επιχείρηση...

The Wackness (2008)
...Εκείνοι που θα ευχαριστηθούν περισσότερο το φιλμ είναι, προφανώς, όσοι κουβαλάνε παρόμοια μυαλά, εκείνοι, δηλαδή, που ποτέ δε θ' ασχοληθούν με το έτος γέννησής τους ή την "ασφάλεια" μιας τυποποιημένης, "νορμάλ" ζωής, μεμψιμοιρώντας και προσδοκώντας ταυτόχρονα να κατακτήσουν τον κόσμο με έναν δικό τους τρόπο...

Tropic Thunder (2008)
...χωρίς να έχει πολλά όρια ούτε στη βουτιά στο χοντρό γέλιο, σιγουρεύει ότι θα παραμείνει κλασική σε κοινό πολύ μεγαλύτερο από αυτό των όσων πιάσανε όλα τα inside jokes και τα ανακυκλώνουν ήδη σε κάθε ευκαιρία ή μπόρεσαν να χωνέψουν τα μισά και την είπαν άνιση...

Tropa de Elite (2007)
...o κεντρικός του ήρωας βλέπει τον κόσμο από ψιλοφασιστικό πρίσμα, οι υπόλοιποι χαρακτήρες δεν ξεφεύγουν ποτέ από αυτό και μένει σε σένα (και.. στα προηγούμενα) να συνθέσεις την άλλη πλευρά...

Wanted (2008)
...in your face τσαμπουκά που σου θυμίζει ολοφάνερα το Fight Club (1999) (σε οτιδήποτε έχει να κάνει με τη ρουτίνα ζωής και το γραφείο του ήρωα) και αδρεναλινικές σκηνές δράσης οι οποίες αδιαφορούν για το νόμο της βαρύτητας με ένα ολότελα δικό τους στιλ...

[REC] (2007)
...είναι ακόμα καλύτερο από όσο ακούγεται, και ότι θα 'θελαν να γίνουν όταν μεγαλώσουν οι σχετικές προσπάθειες από The Blair Witch Project (1999), μέχρι The Zombie Diaries (2006), Diary of the Dead (2007) ή Cloverfield (2008)...

Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008)
...ένα δίωρο υπερθέαμα γεμάτο ένταση και δράση χορταστική, απολαυστική κι αξιομνημόνευτη όσο την πρώτη φορά, που δικαιώνει την καταγωγή της αναβιώνοντάς την, και κερδίζει άξια μια θέση στην δίπλα στην θρυλική τριλογία της...

Speed Racer (2008)
...Εικοσπέντε χρόνια μετά το Tron (1982), οι αδερφοί Wachowski φέρνουν στη μεγάλη οθόνη τη πιο αβανγκάρντ μπλοκμπαστεριά του (νέου) αιώνα μεταμφιεσμένη σε ταινία για παιδιά...

La Graine et le Mulet (2007)
...Θρίαμβος του σφιχτού σεναρίου με στόχο και άποψη και της απλής κινηματογράφισης με έμφαση στην ουσία της, το La Graine et le Mulet είναι εύκολα απ' τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς...

3:10 to Yuma (2007)
...ο James Mangold αποδίδει φόρο τιμής σε μια ταινία που, όπως λέει, τον είχε επηρεάσει και προσπαθούσε να μιμηθεί από το Cop Land (1997) ακόμα, χωρίς καμία ρεβεζιονιστική διάθεση, πηδώντας έξω από τα στενά όρια του είδους όπως όφειλε και στόχευε κάθε αξιόλογος εκπρόσωπός του όταν ανθούσε, με τη φούρια και το πάθος του ανθρώπου που ξέρει ότι δε θα ξανάχει τέτοια ευκαιρία....

Juno (2007)
...η ταινία αγκαλιάζει τελικά την εκπεφρασμένη της φιλοδοξία για απλότητα όπως η πρωταγωνίστριά της το αγέννητο μωρό, φοράει την καρδιά της στο μανίκι της όπως όλο το καστ και οι συντελεστές, και σε βρίσκει να γέρνεις ασυναίσθητα προς τα μπρος με αγαλλίαση...

The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007)
...αναδομεί όχι μόνο την εικόνα, την αίσθηση και τη μυρωδιά του Φαρ Ουέστ με τον παλιομοδίτικο τρόπο γραφής και ανάπτυξής του, αλλά και ένα πανέμορφο, στοιχειωτικό, λιτό πορτραίτο της αμερικάνικης εκδοχής της έννοιας του θρύλου εικονογραφημένου...

Shoot 'Em Up (2007)
...στιλιζαρισμένη βία που αγνοεί το στιλιζάρισμα και δε παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά, αφήνοντας τα βιντεοκλίπ και πιάνοντας τα βιντεογκέιμ...

Persepolis (2007)
...αγαπησιάρικο, οικουμενικό, απροσποίητο, ακέραιο και περήφανο...

Superbad (2007)
...σενάριο που οι Seth Rogen και Evan Goldberg ξεκίνησαν να γράφουν από τα 13 τους, για να το δουν να γίνεται ταινία χωρίς ημερομηνία λήξης (λέγε με και all time classic)...

Eastern Promises (2007)
...λειτουργεί στην τρίχα ως το καλύτερο μεσαίου βεληνεκούς θριλερόδραμα που μπορείς να πετύχεις στη μεγάλη οθόνη εδώ και πολύ καιρό...

Hot Fuzz (2007)
...Κάνε πως τολμάς ν’ απαριθμήσεις τις σκηνές ανθολογίας μετά το τέλος της ταινίας. Κανονικός άθλος!...

Hairspray (2007)
...η φιλοσοφική λίθος του είδους παραψάχτηκε και μετά από αμέτρητες απύθμενες προσπάθειες, άμα ακούς τραγούδι να βγαίνεις. Χωρίς να αισθάνεσαι ότι είσαι σε καμιά ντουλάπα....

Sicko (2007)
...το αποτέλεσμα δικαιώνει για μια ακόμη φορά τον δημιουργό, περιγράφοντας την κατάσταση αδρά αλλά απερίφραστα και σθεναρά για ένα μεγάλο κοινό που αποκλείεται να μη γελάσει, να κλάψει, να αντιμετωπίσει τα φαντάσματά του και να μισοσυνειδητοποιήσει πόσα άλλα, σοσιαλιστικά, του δημιούργησαν με απώτερο στόχο να το κρατάνε στη θέση του...

In the Valley of Elah (2007)
...ο Haggis καταπιάνεται με θέμα μη αρεστό περισσότερο κι απ' το Flags of Our Fathers (2006) κι έχει το θάρρος να το υπογράψει και σκηνοθετικά...

The Bourne Ultimatum (2007)
...ένα ιδανικά ζυγισμένο στην δράση και την ένταση κατασκοπικό θρίλερ, με συνοπτικές αλλά σαφέστατες αναφορές στην παντοδυναμία των αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών του σήμερα, να του προσθέτουν πολιτικές προεκτάσεις και διαχρονικό υπόβαθρο χωροχρονικής αναφοράς στην παραγωγή...

Tekon Kinkurito (2006)
...Ωμή και συγκινητική, αυτή η ιστορία βεβιασμένης ενηλικίωσης θα κάνει το πρώτο μεγάλο μήκους φιλμ του Michael Arias να χαραχτεί βαθιά μέσα σου...

The Reflecting Skin (1990)
...Παραγνωρισμένο από κοινό και μεγάλη μερίδα της κριτικής στην εποχή του, το ντεμπούτο του Βρετανού Phillip Ridley (γύρισε μόλις δύο μεγάλου μήκους ταινίες κι ύστερα στράφηκε προς το θέατρο) στέκει σήμερα ως ένα από τα πλέον αξιοθαύμαστα έργα με θέμα τον εφιάλτη που μερικοί αποκαλούν... παιδική ηλικία...

Planet Terror (2007)
...προκαλεί τόσο γέλιο που παραλύει το σαγόνι, αρκεί ν' ανήκεις στην ευγενή μερίδα θεατών η οποία αρέσκεται στη σπλατεριά β΄ διαλογής...

Knocked Up (2007)
...κωμικό εγχειρίδιο ετεροφυλοφιλικών σχέσεων με στιγμές αληθινού τρόμου (γιατί αυτά που σχολιάζει είναι τόσο αληθινά)...

28 Weeks Later (2007)
...οι 28 Βδομάδες Μετά ξεφορτώνονται τον λυρισμό, τις πρασινάδες και τα σεναριακά πρασινάλογα των Ημερών κάνοντάς τες να μοιάζουν περίπου οίνου και ρόδων...

Transformers (2007)
...ένα εκστατικό πανηγύρι εκρηκτικής περιπέτειας, με εφέ που μουδιάζουν το μυαλό και χιούμορ που γλυκαίνει την καρδιά...

Sunshine (2007)
...άριστη κινηματογράφηση που δε στέκεται μόνο στα χιλιοαντιγραμμένα ήδη κολπάκια του σκηνοθέτη με τη κάμερα, αλλά έχει μια κάποια πολυτέλεια στον προϋπολογισμό να κάνει μακρινά και σταθερά πλάνα. Και να απειλεί και να σε σκοτώσει με το φως της (και να μην αισθάνεσαι καθόλου σίγουρος ότι δε θα σε αποτελειώσουν οι μιμητές)...

A Guide to Recognizing Your Saints
...απ' τα αξιολογότερα ντεμπούτα της χρονιάς, βραβευμένο για τη σκηνοθεσία και το καστ στο Sundance και στη βδομάδα κριτικών της Βενετίας, και υποφήφιο για τρία (3) Spirits, το φιλμ περιορίζεται σε πιο εκλεκτικό κοινό...

Ils
...μια τέλεια απόδοση αρχετυπικής τρομο-ατμόσφαιρας, από αυτές που νόμιζες ότι δε μπορεί κανένας να δημιουργήσει πια...

Casino Royale
...Daniel Craig, με την κτηνώδη κορμοστασιά του, τρέχει, πιάνει, σκοτώνει, πηδάει (και πηδάει), φέρνοντας τη δράση σε απόσταση γροθιάς, και το franchise από τα cocktail parties και τα γρήγορα αμάξια, στο ξύλο και την κατασκοπία. Οι γκόμενες μένουν ίδιες, μονάχα λιγότερο ηλίθιες, αλλά αυτό δεν ξέρω αν είναι καλό. Ή κακό...

Brick
...μεταφέρει το μαγευτικό κλίμα αστυνομικών μυθιστορημάτων των 30's και των film noir των 40's στη σύγχρονη κοινωνία και στον μικρόκοσμο της εφηβικής ζωής, με τρόπο άκρως πειστικό –-μετά το αρχικό μούδιασμα-- και με τεχνική που προδίδει βαθιά μελέτη του είδους...

Tian Bian Yi Duo Yun - Ταξιδιάρικα Σύννεφα
...οξυδερκής σχολιασμός της πορνογραφίας, της έλλειψης επαφής (σε αυτή) και της, ψυχωτικής, υποκατάστασής της με.. ζουμερές λεπτομέρειες...

Mission Impossible III - Επικίνδυνη Αποστολή ΙΙΙ
...ένα δίωρο τιγκαρισμένο στην καταιγιστική δράση, με τον Tom σε κορυφαία φόρμα να αναμετριέται με τον πιο διεστραμμένο και επικίνδυνο αντίπαλό του yet...

The Libertine
...Και ο ήρωας και ο πρωταγωνιστής είναι αποστομωτικά, και το κυριότερο αμετανόητα, έκλυτοι και η ταινία έχει τα @@ εκεί που θα 'πρεπε...

Running Scared - Τρέξε Γρήγορα
...Εξαιρετικό χωνευτήρι επιρροών από Spielberg και Kubrick, Ritchie και Rodriguez, Max Payne και Fahrenheit (Indigo Prophecy)...

Harry Potter and the Goblet of Fire - Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς
...το βλέμμα του Newell είναι σαφώς πιο κοινότοπο απ’ αυτό του Cuaron, ωστόσο ο Βρετανός εκτός απ’ την ατμοσφαιρικότητα και τα άριστα επίπεδα παραγωγής, διατηρεί και τη διάθεση του προκατόχου του για εμβάθυνση στους δραματουργικούς ιστούς...

Batman Begins
...μετά από μια σειρά αθλιοτήτων, οι fans του Σκοτεινού Ιππότη μπορούν επιτέλους να ξανανιώσουν περήφανοι...

Million Dollar Baby
...Το μεγαλείο του Clint Eastwood, όπως στους Ασυγχώρητους έτσι και στο Mystic River και στο Μ$Β, είναι η ικανότητά του να ανάγει τα κλισέ στα κινηματογραφικά αρχέτυπα που τα γέννησαν, κι ακόμη, προσδίδοντάς τους ένα μοντέρνο twist...

Sideways - Πλαγίως
...Η αγάπη των δύο σεναριογράφων για τους χαρακτήρες τους, λάμπει στο Sideways όπως οι ζουμεροί καρποί του Pinot στον ήλιο της California (αρχίσαμε…) και είναι αυτή η αγάπη που δίνει την παιχνιδιάρικη, άλλοτε γλυκιά κι άλλοτε πιπεράτη γεύση στην ταινία...

Όμηρος
Σκηνοθετημένος με νεύρο και ένταση, με ασφυκτικά γκρο-πλαν στα πρόσωπα των χαρακτήρων του, με εξαιρετικό ρυθμό στη μονταζιέρα, και τα beat της μουσικής του Νίκου Πατρελάκη να κλωτσάνε το στομάχι στις σωστές στιγμές, ο Όμηρος είναι ό,τι πιο κοντινό σε ψυχολογικό θρίλερ έχει παρουσιαστεί τα τελευταία χρόνια στην ελληνική παραγωγή.

Τεστοστερόνη
...Με έξυπνο, κοφτερό χιούμορ, ο Κορτώ εμπλουτίζει το αρχέγονο όνειρο (ή εφιάλτη) του κάθε άντρα με πρωτότυπες κωμικές καταστάσεις, φίνο λεκτικό χιούμορ, αλλά και όλες τις ετεροφυλόφιλες σεξουαλικές φαντασιώσεις που κυκλοφορούν...

Cache
...Το Cache παραμένει το πιο προσιτό και ανοιχτό στο κοινό έργο του Haneke, για να κλείσει έτσι τον θεατή στο σύμπαν του και να τον κάνει να νιώσει την εγγύτητα της απειλής και του φόβου...

Junebug
...όλα εξηγούνται με αναζωογονητική αίσθηση μινιμαλισμού και εντυπωσιακή σκηνοθετική ακρίβεια, που αφήνει χώρο στο σενάριο και τους χαρακτήρες να ανασάνουν και να γεμίσουν την αίθουσα με ρεαλιστικά συναισθήματα και cliche-free καταστάσεις...

King Kong
...ο Jackson κατορθώνει να βάλει την… επομανία του σε καλή χρήση και να δημιουργήσει κινηματογραφική μαγεία...

Munich
...κρατά μια οπτική καθαρή και ασυμβίβαστη, που είναι πολύ προτιμότερη από τον ενδεχόμενο διδακτισμό μιας καθαρά πολιτικής ταινίας, και θέτει μερικά προφανή όσο και θαρραλέα ερωτήματα...
Permalink | ^ verbal @ 4:00 μμ Translate into English

Three-Three and a Half Stars

(3.5/5)

Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009)
...το σύμπαν της J.K. Rowling είναι πια οριστικά so 2007 και έχεις αρχίσει να ξεχνάς τι έγινε στο τέλος του ακόμα κι αν σε ενδιέφερε ποτέ...

Brüno (2009)
...ο Brüno δεν πλησιάζει αληθινά τον Borat και σου δημιουργεί και μια αίσθηση ότι τίποτα δε πρόκειται να το κάνει...

Man Jeuk (2008)
...ο δημιουργός δίνει σε όσους τον ακολουθούν χρόνια, ανοιχτοχέρικα δείγματα της έξοχης συνθετικής του ικανότητας που εμφανίζεται συχνά πυκνά (και περιπαιχτικά σύντομα) σε χωρίς διαλόγους σκηνές σε όλο το έργο του...

Transformers: Revenge of the Fallen (2009)
...κάνουν τη δράση της πρώτης ταινίας να μοιάζει με αναποφάσιστο προσχέδιο...

Taken (2008)
...εκτέλεση, με ελάχιστες θερμίδες και χειρουργική ακρίβεια οδοστρωτήρα, κρατάει ένα ρυθμό πιο ανελέητο κι από τις απειλές, όσο περνάει χαρακτηριστικά άκοπα αδιάκοπα από πίστα σε πίστα...

Fugitive Pieces (2007)
...ένα μεθυστικό μελαγχολικό σιωπηρό πορτρέτο ενός ανθρώπου πληγωμένου και χαμένου κάπου ανάμεσα σε δυο κόσμους...

Two Lovers (2008)
...α αποτελέσματα θα είχες πολύ καιρό να τα δεις ακόμα και αν το είδος δεν είχε εξαφανιστεί εδώ και χρόνια...

Changeling (2008)
...βγάζει από τους πρωταγωνιστές του αυτό που θέλουν που είναι αυτό που θέλει γιατί τους διάλεξε, και τυχαίνει να έχει ζήσει την εποχή και να ξέρει και τις φάτσες της και τους κανόνες συμπεριφοράς της, ξέρεις...

Die Welle (2008)
...το υδραργυρικό μοντάζ δένει μια ταινία που βαδίζει σίγουρη για το θέμα της και το κοινό της, μέχρι το τέλος όπου ρίχνει απότομα τις μάσκες για να βγάλει και την απαραίτητη διδαχή...

Quantum of Solace (2008)
...μια ασταμάτητη σειρά από εκστατικές σκηνές δράσεις εκατοντάδων πλάνων των τριών (με το ζόρι) δευτερολέπτων, μερικά απ’ τα οποία είναι πραγματικά χάρμα ειδέσθαι και από άποψη πλανοθεσίας, αλλά και γενικότερης αρχιτεκτονικής της χορογραφίας...

Blindness (2008)
...πόσο άσχημη μπορεί να γίνει μια ανθρωπότητα δίχως ανθρωπιά, αν δεν μπορεί κανείς να δει την ασχήμια της, ή αν το θες αλλιώς, πόσο μπορεί να αντέξει η οφθαλμαπάτη της κοινωνικής ηθικής, όταν δεν μπορεί κανείς να σε δει να την ξεσκίζεις...

Happy-Go-Lucky (2008)
...σου κόβει σε δυο-τρεις περίτεχνα ισορροπημένες σκηνές το βήχα της καρικατούρας και σε ταξιδεύει με αξιοζήλευτη άνεση και φινέτσα, σε μια ειδυλλιακά φαντασιακή ενσάρκωση της ενδεδειγμένης αντίδρασης κι αντίστασης του ανθρώπου, απέναντι στα μαύρα σύννεφα της Μόρντορ που σκεπάζουν τη ζωή του...

Hamlet 2 (2008)
...λίγο απ’ όλα κι από τίποτα συγχρόνως, τσιμπάει ο Fleming αρκετά, τουλάχιστον για να καταλάβεις πού το πάει συνήθως, αλλά χωρίς ποτέ να το ζορίζει ιδιαίτερα, για να μην νιώσεις ότι σε τραβάει απ’ το μανίκι...

Hellboy II: The Golden Army (2008)
...ξοδεύει όλη την, απολαυστική τόσο για τον θεατή όσο και για το καστ (με πρώτον φυσικά στη διασκέδαση τον Ron Perlman) διάρκεια για να καταλήξει λίγο πολύ σε ότι θα μπορούσε να 'χει συμβεί και από την αρχή...

Kung Fu Panda (2008)
...Τα σχετικά φρέσκα ταλέντα που ρίχνει η παραγωγή σε σενάριο και σκηνοθεσία καταφέρνουν να ξεριζώσουν τις περισσότερες αδυναμίες της, αποφεύγοντας τις πολλές χοντράδες...

The Ruins (2008)
...Ο τρόμος δε πετάγεται φτηνά από το πουθενά στα μούτρα σου, μένει κυρίως μακριά τους αλλά στο φως του Ισημερινού, υποβάλλεται περισσότερο από τις καταστάσεις παρά από τα αιματηρά εφέ...

Forgetting Sarah Marshall (2008)
...σίγουρα σου φαίνεται να κυλάει ομαλότερα όταν αρχίζουν τα αγαπητηλίκια, γιατί όλα κυλάνε ομαλότερα όταν αρχίζουν τα αγαπητηλίκια. Από την αρχή μέχρι το τέλος, όμως, μένει εκτεθειμένη, ευάλωτη, επεισοδιακή και αποτρελαμένη, όσο και η πραγματική συμμετοχή σου σε τέτοια παιχνίδια...

Malos Habitos (2007)
...εντελώς διαφορετικής αισθητικής και υφής για το Μεξικό, κινηματογραφικό δείγμα, μεθοδικό και συγκρατημένα λυρικό, καλογυαλισμένο αλλά και λιτό, στρατευμένο κοινωνιολογικά απέναντι κυρίως στην αρρώστια της ανορεξίας που τον είχε δηλωμένα εμπνεύσει κιόλας τότε, πριν γίνει ακόμη ιδιαίτερα της μόδας ως ζήτημα....

Voleurs de Chevaux (2007)
...μια ιστορία σκληρής ενηλικίωσης αξιοσημείωτα ουμανιστική μέσα στη μοβοροσύνη της, και διαχρονική μεν, εκ προοιμίου δε, αφού δεν κοντράρεται ποτέ στα σοβαρά με την εποχή στην οποία την τοποθετεί ο σκηνοθέτης της...

Lars and the Real Girl (2007)
...έχει πραγματικές ιστορίες να πει, πραγματικές συζητήσεις να ανοίξει (πότε θα γίνεις καμιά φορά άντρας, για παράδειγμα) και η σκηνοθεσία το ακολουθεί με πραγματική άνεση, περνώντας από τα αστεία στα συγκινητικά, απηχώντας την ευκολία με την οποία μια μικρή κοινωνία (και όχι μόνο Λουθηρανή) συχνά περνάει από.. μικρότητες σε σεβασμό του δράματος κάποιου ανθρώπου της...

Myrin (2006)
...βάζεις (τον σκηνοθέτη) σε κατηγορία σπάνιου ταλέντου, και του συγχωρείς την αδυναμία να βρει κασκαντέρ της προκοπής για μερικές από τις απαιτητικές σκηνές...

Iron Man (2008)
...ανάλαφρα διασκεδαστικό και γάργαρα συναρπαστικό πρωτότυπο επερχόμενου πολυ-ήρωα, σχεδόν αγγίζοντας τις εξάρσεις γαματοσύνης των Transformers (2007) σε στιγμές, είναι ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να ανοίξει το χορό των καλοκαιρινών υπερθεαμάτων, που αναμένεται φέτος ιδιαίτερα υπερθεαματικός...

This Is England (2006)
...παρά την αναμενόμενη πια ευλαβική προσήλωση σε συναισθηματική αυθεντικότητα, δεν είναι νοσταλγικό αλλά κοινωνικού.. τρόμου, όπως ξεκαθαρίζει το εισαγωγικό ριγκανοθατσερικό μοντάζ του...

Die Falscher (2007)
...μια ιστορία συναρπαστικά αλλιώτικη, απαλλαγμένη απ' τα επαναλαμβανόμενα ενοχικά συμπλέγματα της πλειοψηφίας των αντίστοιχων ταξιδιών στην εποχή των Ναζί, και μπολιασμένη με έναν απροσδόκητα σκληρό και ταιριαστό συναισθηματικό ρεαλισμό...

I'm a Cyborg But That's OK (2006)
...το ρομάντζο ενός απροσδόκητου ζευγαριού, που με την γλυκύτητα και την ευγένειά του, σου δείχνει πως, σ' έναν τρελό κόσμο με αυστηρούς κανόνες και σκληρά αντίποινα σ' όσους τους αψηφήσουν για να προστατέψουν την διαφορετικότητά τους, όλοι χρειαζόμαστε κάποιον να μας κατασκευάσει κι εμφυτεύσει έναν μετατροπέα ρυζιού σε ηλεκτρική ενέργεια...

Before the Devil Knows You're Dead (2007)
...Σε μια χρονιά που η επιρροή του από τα 70s ήταν πιο έντονη από ποτέ (American Gangster, Michael Clayton), 3 χρόνια μετά το τιμητικό Όσκαρ, ο σκηνοθέτης δανείζεται ένα υφάκι από τους σύγχρονους αγαπημένους της κριτικής, από Quentin Tarantino μέχρι Todd Field κυρίως, για να το επιστρέψει προσγειωμένο, μελαγχολικό, συντριπτικό εκεί που μετράει....

It's a Free World... (2007)
...Ο Ken Loach είναι ανίκανος να κάνει κακή ταινία εδώ και σαράντα χρόνια, και το πόσο σε εντυπωσιάζει το γεγονός ωχριά μπροστά στην υπερηρωική ακλόνητη σοσιαλιστική του ακεραιότητα που, μετά από θεούς και θάτσερους, δε μασάει ούτε μπροστά στη φυσική φθορά της ηλικίας....

Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)
...η πανέμορφη απεικόνιση του χειρότερου Λονδίνου της ιστορίας του απ' τον Tim Burton, απ' το ένα μάτι μπαίνει κι απ' το άλλο βγαίνει (δεν είναι τόσο επώδυνο όσο ακούγεται), προσφέροντας μπόλικη ικανοποίηση την ώρα που ξεδιπλώνεται, αλλά ελάχιστα να πάρεις μαζί σου έξω απ' την αίθουσα...

Cloverfield (2008)
...δίνει μαθήματα (που θα πρέπει ν' αρχίσουν να διδάσκονται) για το πώς να φτιάξεις αέρα κοπανιστό για 30 εκατομμύρια, και να τον πουλήσεις σχεδόν για τα διπλά στο πρώτο σαββατοκύριακο...

Gone Baby Gone (2007)
...άκοπα το κατατάσσεις στις πιο αξιόλογες προσπάθειες της χρονιάς, ένα τικ πίσω από το Mystic River...

I Am Legend (2007)
...εντυπωσιακές ψηφιακές βελτιστοποιήσεις, αναστατωτικούς ρυθμούς, ανατριχιαστικά πλάνα άδειας και παρατημένης στη ζουγκλοποιήση Νέας Υόρκης και εξάρσεις συναρπαστικής δράσης, σου κρατούν συντροφιά στα σκοτάδια της πεινασμένης αλλά άνισης, σαθρής κι αναποφάσιστης για την ταυτότητά της πλοκής, όπως τα βαμπιροζόμπι της...

Dan in Real Life (2007)
...εντυπωσιακά προσγειωμένο και πιστευτό (στο μεγαλύτερο μέρος του τουλάχιστον), με μια επίστρωση γλυκόπικρου γλάσσου πάντα παρούσα, να καλύπτει τις ελλείψεις στους αρχετυπικούς περιφερειακούς χαρακτήρες και τις σποραδικές συμβατικές εξάρσεις του είδους...

El Orfanato (2007)
...δικαιολογεί επαρκέστατα όλο το θόρυβο, τις υποψηφιότητες για δεκατέσσερα (14) βραβεία Goya, και την υψηλότατη θέση στη λίστα με τις εμπορικότερες ισπανικές παραγωγές όλων των εποχών...

Elizabeth: The Golden Age (2007)
...διολισθαίνει ελαφρώς οπισθοδρομικά σε σχέση με το προηγούμενο φιλμ, όμως, το glamour ουδείς εμίσησε, τη σαπουνόπερα επίσης...

Beowulf (2007)
...Στοχευμένος στο κοινό του multiplex με συγκρατημένες σεναριακές προθέσεις και όσο το δυνατόν περισσοτέρη φάση κι αφασία δράσης, ο Beowulf είναι αρκούντως ατμοσφαιρικός και επικός, με μια γοητευτική ισορροπία παραμυθιού και γοτθικού ξεκοιλιάσματος γύρω απ' την εύπεπτη αλληγορική προσέγγιση του θελκτικού της εξουσίας και του βρώμικου της υστεροφημίας...

Control (2007)
...αποφεύγει κάθε παγίδα βιογραφικής τυμβωρυχίας, σκοτεινιάζει με φυσικότητα το τοπίο της ψυχής του ήρωά του και θυμάται πως πρέπει να σε συγκινήσει πάνω στην κόψη του νήματος με τη ζωή, υπό τους ήχους του Atmosphere κι ένα σχεδόν μεταφυσικό φευγιό που τα κάνει όλα στάχτη...

Halloween (2007)
...ξεχωρίζει απ' τα γνωστά remakes του συρμού, όχι απλά επειδή είναι καλύτερη, αλλά και γιατί ακολουθεί μια πολύ διαφορετική διαδικασία...

Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
...βγαίνει σαν ο πιο διαβασμένος στα βιβλία της Rowling, καταφέρνοντας να ξεχωρίσει με ακρίβεια τα νήματα απ' τα σελιδότουβλα της pubόβιας συγγραφέως, για να προσφέρει με εντυπωσιακή ευκρίνεια την εξέλιξη του ήρωά της...

Dead Man's Shoes (2004)
...Το μεγάλο στοίχημα της ταινίας, είναι να σε κρατήσει εκεί, έστω και μέτρια ικανοποιημένο με την συναισθηματική και αφηγηματική του τσιγκουνιά, μέχρι την ανατροπή λίγο πριν το φινάλε, που θα σε κάνει σίγουρα να ανατριχιάσεις, αλλά παίζεται το αν θα είναι λόγω της πολυπόθητης συναισθηματικής φόρτισης που επιτέλους θα νιώσεις, ή λόγω της τραβηγμένα ριψοκίνδυνης αφηγηματικής απατούλας που έστηνε τόσην ώρα ο σκηνοθέτης για να σου την προκαλέσει...

Ocean's Thirteen (2007)
...ο Soderbergh ελίσσεται με φοβερή ευκολία ανάμεσα στα λασπώδη κομμάτια της σεναριακής ευκρίνειας μικρής οθόνης που κουβαλάν επάνω τους οι γραφιάδες ταινιών όπως το Rounders (1998) και το Runaway Jury (2003), σα να γλιστράει ανάμεσα στους βαρετούς καλεσμένους σε cocktail party για να φτάσει στους φίλους του απ' το λύκειο να το αναστατώσουν με λίγο χοντρό αντρικό χαβαλέ...

Shut Up & Sing (2006)
...Μπορείς να το πεις (το μαγείρεμα της σκηνοθέτριας) σκοπιμότητα, μπορείς και ανωτερότητα. Δε μπορείς να αρνηθείς ότι το τρίο έχει πείσμα, συντροφικότητα και ταλέντο. Και σε εκφράζει απόλυτα όταν λέει (πια) "dumb fuck" τον ακατανόμαστο...

Letters from Iwo Jima (2006)
...καταφέρνει το αυτονόητο να φαίνεται εξαιρετικό: στα χαρακώματα του θανάτου, υπάρχουν άνθρωποι απρόσβλητοι απ' την προπαγάνδα που στέλνει τους διπλανούς τους σε έναν κατά παραγγελία δοξασμένο θάνατο...

El Laberinto del Fauno (2006)
...ο Del Toro απευθύνεται σε όσους δε πιάσαν την ιδιοφυία του, τρίβοντάς τους την στη μούρη...

Little Miss Sunshine
...λίστα σουπερμάρκετ για την παράδοση των ανεξάρτητων, όσο ήταν και το Scream (1996) για τα θρίλερ...

Farval Falkenberg
...κουνάνε [την κάμερα] φυσικά ακολουθώντας ένστικτο και πιο μιλητά παραδείγματα, και συμπεριφέρονται μπροστά της με τον ίδιο τρόπο...

The Prestige
...πανέμορφες εικόνες, καλοκουρδιμένη δραματουργία, και τρεις απ' τις πιο έντονες αντρικές ερμηνείες της χρονιάς...

La Science des Reves
...προσφέρει αρκετές δόσεις φρέσκων εικόνων και ανατρεπτική διάθεση στο χιούμορ και την εκτέλεση, για να κρατήσει βιδωμένους τους περιπετειώδεις θεατές...

Ώρες Κοινής Ησυχίας
...η Ευαγγελάκου φιλμάρει με αναζωογονητική οικονομία και ακρίβεια, διευθύνοντας ένα πολυπληθές και πολυσυλλεκτικό cast, το οποίο με τη σειρά του αναδεικνύει με πολύ καλές ερμηνείες απ’ τον πρώτο ως τον τελευταίο, τους μαγευτικούς χαρακτήρες, κι απογειώνει την ταινία...

The Last King of Scotland
...σε αφήνει με τη σωστή διάθεση, και κάτι που θα το θυμάσαι και λίγο μετά την έξοδο από την αίθουσα...

Shortbus
...οι τολμηροί ταξιδιώτες του shortbus, καμιά φορά ξεστρατίζουν. Βλέπουν σαν αυτοσκοπό τις δοκιμές των ορίων της σεξουαλικότητας τους, και χάνονται σε επαναλαμβανόμενους αυτοκαταστροφικούς κύκλους, γεμίζοντας το σύμπαν τους με αυτή τη θλίψη της μη αυτοανακάλυψης, με την οποία ο Mitchell είχε ποτίσει και το Hedwig and the Angry Inch (2001)...

Children of Men
...Ο Cuaron αποσπά άλλη μια εξαιρετική ερμηνεία απ’ τον Clive Owen, και επιδεικνύει το ξεχωριστό του βλέμμα με αναπάντεχτες ηδονοβλεπτικές γωνίες λήψης και φινετσάτη κίνηση στην κάμερα, η οποία κορυφώνεται με ένα εξάλεπτο traveling αλά Full Metal Jacket (1987) που σου διώχνει τη μαγκιά...

13 (Tzameti)
...αποδεικνύει ότι η noirish ατμόσφαιρα των γαλλικών ταινιών των fifties, στο στιλ του Henri-Georges Clouzot και των υπολοίπων, είναι πάντα επίκαιρη και βγαίνει πάντα κερδισμένη...

Half Nelson
...κάνει την ερμηνεία του Gosling, αναμφίβολα μια από τις πιο δυνατές της χρονιάς, ένδειξη του πόσο καλύτερος θα μπορούσε να είναι...

Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest - Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το Σεντούκι του Νεκρού
...Βάλαν ότι είχε η συνταγή σε διπλή δόση και επειδή κάτι περίσσευε κάναν διπλή και τη ταινία...

Click - Η Ζωή σε Fast Forward
...αν και το μήνυμα της ταινίας είναι στοιχειώδες και τετριμμένο, το ταξίδι ως εκεί, είναι τόσο αναπάντεχο και απολαυστικό, που κάνει τη διαδρομή συλλεκτική...

A Bittersweet Life - Γλυκόπικρη Ζωή
...πίσω από το άριστο στυλιζάρισμα και τις πλούσιες, καλοδουλεμένες αναφορές στην παράδοση του γκανγκστερικού film noir, κρύβεται ένα σενάριο ανίκανο να φτάσει την υπέρβαση στην οποία μας κακόμαθε το Oldboy...

Drabet - Ανθρωποκτονία
...ξεπερνά τα όρια του δράματος, μπαίνοντας στην περιοχή της σκληροπυρηνικής τραγωδίας...

The King - Ο Βασιλιάς
...σου καρφώνεται, στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου, για καιρό. Όπως θα 'πρεπε...

V for Vendetta
...μπορεί να μην δημιουργήσει την αίσθηση που προκάλεσε πέρυσι το Sin City, αλλά θα είναι μάλλον το πιο ολοκληρωμένο blockbuster της ερχόμενης καλοκαιρινής σαιζόν...

16 Blocks - 16 Τετράγωνα
...έχει ό,τι θα περίμενε κανείς από ένα καλό "αστυνομικό". Οικείο σενάριο, typecast πρωταγωνιστή, σκηνοθέτη του.. είδους, καλούς καλούς, κακούς κακούς, γρήγορο ρυθμό, συνεχή κυνηγητά, σφαίρες σα το χαλάζι, κτλ...

War of the Worlds – Ο Πόλεμος των Κόσμων
...Η φρίκη του πλήθους που αλληλοσπαράζεται όταν καταλαμβάνεται από πανικό, και η ολοκληρωτική ακύρωση των κοινωνικών και ηθικών αξιών του ανθρώπου σε survival mode, περιγράφονται ικανοποιητικά σε μια και μόνη σκηνή, και στην υπόλοιπη διάρκεια φαίνεται να πιάνουν πολύ λίγο χώρο στα ενδιαφέροντα του σεναρίου...

Wallace and Grommit in the Curse of the Were-Rabbit – Ο Γουάλας κι ο Γκρόμιτ στον Τεράστιο Λαχανόκηπο
...Διανθισμένη με ανατρεπτικό σαρκασμό που θυμίζει τις παλιές καλές εποχές των Monty Python, η πρώτη μεγάλη κινηματογραφική περιπέτεια των δυο δημοφιλών πήλινων ηρώων είναι γνήσιο παιδί της Βρετανικής παράδοσης και μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς...

Transamerica
...Μην περιμένετε μια καρικατούρα με φτερά και πούπουλα. Η Bree είναι ένας αληθινά δυστυχισμένος άνθρωπος, αλλιώς δε θα ντρεπόταν να μιλάει ανοιχτά για τις προτιμήσεις της...

Match Point
...σίγουρα η πρώτη ώριμη ταινία του Allen εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ίσως και η πιο ώριμη ever, αλλά δεν έχω δει το Crimes and Misdemeanors με το οποίο όλοι το συγκρίνουν, για να ’μαι και σίγουρος...

The Matador
...Αν ζούσαμε σ’ έναν ιδανικό κόσμο, το Matador θα ήταν το είδος της ταινίας που θα πήγαινε κανείς να δει το απόγευμα της Παρασκευής μετά τη δουλειά, για ν’ αρχίσει να χαλαρώνει για το Σαββατοκύριακο...

Brokeback Mountain – Το Μυστικό του Μπροκμπακ Μάουντεν
...Θα μπορούσε να ’ναι camp, αλλά είναι τόσο καλοφτιαγμένο, που είναι Oscar material...

The Amityville Horror (2005) – Τρόμος στο Άμιτυβιλ
...Το Amityville του 70φεύγα, δεν ήταν καμιά σπουδαία ταινία όταν είχε βγει, ούτε απέκτησε κανένα ιδιαίτερο cult status στα χρόνια που ακολούθησαν. Όχι πως το άξιζε κιόλας. Οπότε, αν και ασυνήθιστο, δεν είναι διόλου παράδοξο το remake της να την ξεπερνά...

Be Cool
...η ταινία είναι στο μεγάλυτερο μέρος της εξαιρετικά ευχάριστη χάρη στους εκκεντρικούς της χαρακτήρες και την αίσθηση φρεσκάδας στο στόρυ και την εξέλιξή του, όμως τα σκαμπανεβάσματα στο ρυθμό, μερικά αστεία που επαναλαμβάνονται περισσότερο απ’ όσο θα ‘πρεπε, και η λίγο παραπάνω απ’ όσο χρειαζόταν διάρκειά της, ενδέχεται να κουράσουν. Ωστόσο ενδείκνυται για τους fans του Leonard και κυρίως για όσους εκτιμούν τις ταινίες με αυτήν την ειρωνική αυτοαναφορικότητα που χαρίζει στοιχεία αυτοπαρωδίας...

Garden State
...Με ιδανικό ρυθμό, αξιαγάπητους χαρακτήρες, σκηνοθετική δεξιοτεχνία που αναδεικνύει μαγευτικές λεπτομέρειες, σωστές δόσεις συγκίνησης και σκοτεινού χιούμορ, η μαγεία της ταινίας κρύβεται τόσο στην απλότητά της, όσο και στην ικανότητα του δημιουργού της να ξεφύγει απ’ όλες τις παγίδες του είδους...

The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy – Γυρίζοντας τον Γαλαξία με Ωτοστόπ
...Λιγότερο pop θέαμα απ’ όσο pop ανάγνωσμα ήταν ο Οδηγός του Γαλαξία, προσφέρει δύο ευχάριστες ώρες στον θεατή με χαρακτήρες και στιγμές που θα απολαύσει, αλλά το πιθανότερο είναι να βγει από την αίθουσα με την αίσθηση ότι κάτι έλειπε...

The Interpreter – Η Διερμηνέας
...Μ’ αυτό το σφιχτό πολιτικό θρίλερ, ο Pollack μπορεί να μην επανεφευρίσκει τον τροχό, όμως μας θυμίζει πώς θα έπρεπε να κυλάει...

The Life Aquatic – Υδάτινες Ιστορίες
...μια τόσο διαφορετική ταινία απ’ όσα έχετε συνηθίσει, που ακόμη κι αν σας κουράσει, θα σας φρεσκάρει το βλέμμα, και αν μη τι άλλο, θα σας ανακατέψει και το μυαλό. Αφήστε που θα σας δείξει τον βυθό, όπως θα τον έβλεπε ο Κουστώ αν ήταν χασικλής...

Mr and Mrs Smith
...με εξαιρετικό στυλ και άριστο timing, η σκηνή της μεγάλης αναμέτρησης ανάμεσα στους δυο Smiths μπορεί άνετα να γραφτεί στα χρονικά ως το πέρασμα του Πολέμου των Ρόουζ στη νέα εποχή...

Robots
...είναι εντυπωσιακό και αναζωογονητικό το ότι το χιούμορ του δε χρειάζεται νύξεις σε current events για να ξεδιπλωθεί, κάτι που θα μπορούσε να δώσει και διαχρονικότητα στην ταινία, αν δεν ήταν στην ουσία ένα και μόνο επαναλαμβανόμενο αστείο...

3-Iron - Ολομόναχοι Μαζί
...o σεναριακός πυρήνας του «αγόρι σώζει κορίτσι από τον κακό βασιλιά κι αυτός διψάει για εκδίκηση», γίνεται ο καμβάς πάνω στον οποίο ο Ki-Duk ζωγραφίζει άλλη μια παράδοξη ερωτική ιστορία, διανθισμένη με ματιές στην καθημερινότητα των Νοτιοκορεατών, αργούς, μεθυστικούς ρυθμούς και φυσικά τις γνωστές του, εκκωφαντικές σιωπές που αποτελούν από την αρχή της καριέρας του έναν ξεχωριστό και αυτάρκη χαρακτήρα...

Le Couperet - Το τσεκούρι
...Πολύ δύσκολα θα φύγει κανείς απογοητευμένος από την αίθουσα... κάτι τέτοιες στιγμές δικαιώνουν τον όρο «πολιτικοποιημένο σινεμά» (με την καλή έννοια!)...

Star Wars - Episode III: Revenge of the Sith
...το Επεισόδιο ΙΙΙ θα αλλάξει τον τρόπο που βλέπατε μέχρι τώρα ολόκληρη την ιστορία της οικογένειας Skywalker, και η μονομαχία του Darth Vader με τον νεαρό Jedi θα αποκτήσει εντελώς καινούριο συμβολισμό...

Cinderella Man
...το «προϊόν» του Howard, που είναι εξαιρετικής ποιότητας σε όλους τους τομείς, δεν είναι τίποτα που δεν έχετε ξαναδεί, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν θα το ‘φχαριστηθείτε...

A Very Long Engagement - Ατέλειωτοι Αρραβώνες
...ο μεγάλος πρωταγωνιστής είναι και πάλι η ευφάνταστη, επιθετική, αρτίστικη, βεβιασμένα φτιαχτή και υπέροχα σουρεαλιστική κινηματογραφική ατμόσφαιρα του Jeunet...

Η Καρδιά του Κτήνους
...Πάντα πίστευα ότι ο μόνος άνθρωπος που είναι κατάλληλος για να ερμηνεύσει τους χαρακτήρες του Χαραλαμπίδη, δεν είναι άλλος από τον Ρένο Χαραλαμπίδη. Απλώς το πρόβλημα είναι πως αυτή τη φορά ο χαρακτήρας δεν είναι του Ρένου Χαραλαμπίδη...

Super Size Me
...Τα αδιαμφισβήτητα, επιστημονικά τεκμηριωμένα αποτελέσματα του πειράματος του Spurlock σε συνδυασμό με τις εικόνες, δεν αφήνουν όχι χώρο για αμφιβολίες ρεαλισμού, αλλά ούτε καν για επιδόρπιο...

Broken Flowers - Τσακισμένα Λουλούδια
...Ο Jarmusch (με ιδιαίτερο κοινό έπειτα από τα «Coffee and Cigarettes» και «Ghost Dog: The Way of the Samurai») ανακατεύει πίκρα, γλύκα και χιούμορ μαζί, και δηλώνει πως έγραψε τη ταινία αποκλειστικά για τον Bill Murray (και πολύ σοφά έπραξε)...

Assault on Precinct 13 – Επίθεση στο Σταθμό 13
...ο Jean-Francois Richet μεταφέρει το b-movie του Carpenter από το 1976 στο σήμερα, κρατώντας τη βασική ιδέα, και εμπλουτίζοντάς τη με μερικούς ενδιαφέροντες χαρακτήρες, επιπλέον background story στους πρωταγωνιστές, πιο σπηντάτους ρυθμούς, κομψή, μοντέρνα σκηνοθεσία, μερικές καινούριες ανατροπές, κι ένα σωρό καινούρια όπλα...


(3/5)

Five Minutes of Heaven (2009)
...προχωράει σε αρκετούς από τους συμβιβασμούς εκπομπών στιλ Facing the Truth, τους οποίους κατά τα άλλα ψιλοχλευάζει....

Pranzo di Ferragosto (2008)
...μια φοβερή μικρή ταινία που αναμενόμενα μη αναμενόμενα πήρε τα μισά περιφερειακά βραβεία του περσινού φεστιβάλ της Βενετίας....

Easy Virtue (2008)
...πετώντας από την αρχή και τον νεροχύτη της κουζίνας μέσα, ο Stephan Elliott καταφέρνει το πιο ζητούμενο, να μη σκέφτεσαι ποτέ τις θεατρικές καταβολές της ιστορίας...

Home (2008)
...είναι φρέσκια ιδέα και μαζί με την εκτέλεσή της μπορείς να πεις ότι ένα τι το αφήνουν στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο...

Night at the Museum: Battle of the Smithsonian (2009)
...σε κάνει να χαίρεσαι σα παιδί επειδή είσαι ενήλικας...

Sunshine Cleaning (2008)
...σου τρίβει στη μούρη ότι η χώρα του είναι μακρινός υπερπροηγμένος κινηματογραφικός πλανήτης...

Angels & Demons (2009)
...ακολουθεί τον συγγραφέα στην άρνησή του να αποδομήσει, ερμηνεύσει κι επανασυναρμολογήσει τους μύθους και τα γεγονότα της διαμάχης...

State of Play (2009)
...γενικά διατηρεί συνεπέστατα την πρόθεση για αριστεροδημοσιογραφίστικο ποπκόρν, ψημένο ώστε να κάνει τους παλιότερους να πανηγυρίζουν όρθιοι στις προβολές...

Μακρόνησος (2008)
...εύστοχο, ισορροπημένο και συγκρατημένο, μολονότι δεν προσθέτει κάτι καινούριο στην τεχνική της αφήγησης, ξεκοκαλίζει το θέμα του με ανθρωποκεντρική ευαισθησία κι ευαίσθητη ανθρωπιά, αφήνοντάς σου χαρακιές όταν χρειάζεται...

Religulous (2008)
...και έκθεση των προκαταλήψεων από τη μια μεριά και μια κάποια της ηλιθιότητας του ήρωά του από την άλλη...

Le Premier Jour du Reste de ta Vie (2008)
...αρκετά στοργικό κι ευπρόσδεκτα συναισθηματικό, για να το πάρεις ως αληθινό και ταιριαστό...

Parlez-moi de la Pluie (2008)
...οι καλύτερες στιγμές της ταινίας είναι οι αστείες...

Valkyrie (2008)
...άψογη εναλλαγή ρυθμού και κλίματος στις συνεχείς μεταπτώσεις από μεγάλη ελπίδα σε απογοητευτική διάψευση, με σχετικές απλωτές στην γνωριμία σου με τους ήρωες και ξέφρενες αναφορές σε χιτσκοκικούς ορισμούς της έντασης όσο περνάει η ώρα...

Sukiyiaki Western Django (2007)
...ένα διαβολεμένα απολαυστικό στη σύλληψη και στην εκτέλεση κολάζ μυθολογιών, ένα εικονοκλαστικό και –πλαστικό πανηγύρι δράσης και καουμπόικης περισυλλογής...

Appaloosa (2008)
...συνταγή του κλασικού αλλά όχι βαρετού...

RocknRolla (2008)
...το πιάτο που σου σερβίρει είναι μια super sized εκδοχή της συνταγής του, με την ίδια θερμιδική αξία, αλλά χωρίς την γευστική απογείωση της νέας ανακάλυψης...

Kirschbluten - Hanami (2008)
...η σκηνοθέτρια δε μπορεί να συγκρατήσει, βέβαια, το φεμινιστικό ζώο της, που βρυχάται σε κάποιες χαρακτηριστικά αδέξιες (πέρα από άκομψες) και εντελώς αχρείαστες (ειδικά για δίωρη διάρκεια) σκηνές,...

Caos Calmo (2008)
...χωρίς φλασμπακιές, χωρίς υστερίες γενικά, ο Grimaldi πηδάει από σκηνή σε σκηνή με την ίδια άνεση που το σενάριο αλλάζει γλώσσες, προσθέτοντας τη δικιά του, την ανθρώπινη, κι ένα χιούμορ εξίσου υπόγειο...

Zack and Miri Make a Porno (2008)
...θα ‘χεις διαβάσει κι εσύ φαντάζομαι, που λένε ότι αυτή είναι η πιο αστεία ταινία του Kevin Smith, πράγμα που ισχύει, αλλά δεν είναι και ιδιαίτερα δύσκολο ...

Der Baader Meinhof Komplex (2008)
...υπογραμμίζει κατά διαστήματα την επικαιρότητα της ιστορίας αλλά και τις διαφορές των συνθηκών σήμερα και τότε, πηγαίνοντάς σε πίσω σε παλιές, καλές, γεμάτες ενδιαφέρον εποχές (όπως ερμηνεύεται η έκφραση στο γνωστό κινέζικο ρητό), τότε που οι άνθρωποι είχαν, όχι μόνο ιδανικά να υπερασπιστούν, αλλά και χρόνο και δύναμη πνεύματος να το κάνου...

Genova (2008)
...οικογενειακό δράμα σε φόρμα ψυχολογικού θρίλερ που σου διαλύει το μανικιούρ, με στοιχεία μεταφυσικού να διευρύνουν το λυρισμό του...

Traitor (2008)
...πραγματικά διεθνές, σε τοποθεσίες και γλώσσες, και φαινομενικά μελετημένο στο θέμα και τις διαδικασίες, το σενάριο δε μπορεί φυσιολογικά να ξεφύγει από τις απλοποιήσεις και ούτε το επιδιώκει...

Hunger (2008)
...η εντυπωσιακή αρχικά και σίγουρα από τις πιο ενδιαφέρουσες της χρονιάς, συνθετική ικανότητα του McQueen, αναλώνεται όλο και περισσότερο σε δυσδιάκριτους συμβολισμούς θύμα και της βασικής αργόσυρτης αφηγηματικής του επιλογής (που τη κάνει αναγκαστικά απλοποιητική, όσο κι αν ισχυρίζεται το αντίθετο) αλλά και των τεχνικών ικανοτήτων των συνεργατών του...

Son of Rambow (2007)
...Ξεσπάσματα φευγάτης φαντασίας και επαγγελματικά ερασιτεχνικού κινούμενου, έντεχνα νοσταλγικές αναδρομές σε άλλα χρόνια και άλλους χρόνους, επίμονη μελέτη των λεπτών αποχρώσεων σε απλές συμπεριφορές, και το υποχρεωτικό happy ending, όλα συμπληρώνουν μιάμιση ώρα καλοδεχούμενης αναπόλησης...

Public Enemy: Welcome to the Terrordome (2007)
...Απορία: οι Public Enemy έχουν επηρεάσει τους πάντες, η μισή δισκογραφία θα έπρεπε να τους πληρώνει δικαιώματα κάθε μήνα και δεν υπήρχαν λίγοι ακόμα που να ήθελαν να μιλήσουν για αυτούς;...

Burn After Reading (2008)
...αριστοτεχνική διαχείριση μιας φαινομενικά πολυμπλεγμένης πλοκής, την οποία ξεψαχνίζουν με χαρακτηριστική άνεση και αξιοζήλευτη οικονομία, ξεδιπλώνοντας με πλήρως σοβαρό αντικατασκοπικό στυλ απ’ τη σκηνοθεσία και τη φωτογραφία, μέχρι το μοντάζ και τη μουσική, τα κυνηγητά ηλίθιων Αμερικανών, που δεν θα μπορούσαν να πιάσουν το ποντίκι που κυνηγούν, ακόμα κι αν τους το ακούμπαγε η γάτα τους στο στόμα...

Bigger Stronger Faster* (2008)
...δεν αφήνει καμία αμφιβολία στην υποσημείωσή του, την αποκάλυψη της υποκρισίας σε μια κοινωνία όπου ο καθένας ζητάει ηθικές αρχές από τους άλλους ενώ κρατάει για τον εαυτό του τη θέση του απλά "καλύτερου"...

Cargo 200 (2007)
...το στομάχι χρειάζεται να το ’χεις γερό και το γούστο ίσως και λίγο διεστραμμένο για την εκτιμήσεις, τουλάχιστον στο επίπεδο που δουλεύει η αμείλικτη ευστοχία του πετυχημένου παντρέματος του καραμαύρου χιούμορ με την πολιτική σάτιρα, την αρκετά συγκρατημένη ώστε να μένει μονάχα στο υπόβαθρο...

L' Age des Tenebres (2007)
...με τη σαρκαστική του διάθεση άθικτη, αλλά τους στόχους του λιγάκι θολωμένους, ο Arcand επαναλαμβάνει αρκετά από τα στοιχεία της οσκαρούχας Επέλασης των Βαρβάρων (2003) του (για όσους δεν τα έπιασαν την πρώτη φορά), και ολοκληρώνει την τριλογία για την κατάρρευση του Δυτικού Πολιτισμού...

The Forbidden Kingdom (2008)
...το όλο στιλ της παραγωγής αποφεύγει επιδεικτικά σοβαρά να πάρει τον εαυτό του επιδεικτικά στα σοβαρά (πιο χαρακτηριστικά στις, υποχρεωτικές, σκηνές εκπαίδευσης του πιτσιρικά), και το αποτέλεσμα είναι, εκ των πραγμάτων, κλασικό για τον χώρο...

Les Chansons d' Amour (2007)
...Σοκαριστικό όχι για την τόλμη των εικόνων, ή των ιδεών του, αλλά γιατί κατεβάζει τη διαστημική απιθανότητα του να βρεθεί σοκολατούχο γάλα στον Άρη, και σου τη σερβίρει με αυγά και μπέικον, λες και το πιο ανορθόδοξο πράγμα σ' αυτό, είναι ότι το σταυρόλεξο στην πρωινή εφημερίδα είναι τυπωμένο ανάποδα...

Day Night Day Night (2006)
...παρότι σου ανοίγει αρκετές ορέξεις που δεν μπορεί να σου ικανοποιήσει μέσα στην περιορισμένη δραματουργία της και τις αποκομμένες προεκτάσεις της θεματικής της, σε αποζημιώνει σαν μια άσκηση τεχνικής στην εξερεύνηση της μελλοθάνατης φονταμενταλιστικής ψυχής, που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη, έστω και σαν σποραδικά επιτυχημένη και ακριβής...

Street Kings (2008)
...θα μπορούσε να ειδωθεί ως ένα ακόμη κομμάτι της σειράς απροσδόκητων σουξέ του box office που δικαιώνει ιστορίες εκδικητών σε μια Αμερική καινούριας περιόδου Ρηγκανισμού και αμφισβήτησης της αποτελεσματικότητας της πολιτείας στην προστασία των υποκειμένων της, και στέκεται σαν αξιοπρεπέστατη τέτοια...

Le Renard et l'Enfant (2007)
...Ο Luc Jacquet, που συστήθηκε στο παγκόσμιο κινηματογραφικό στερέωμα με το αριστουργηματικό La Marche de l'Empereur (2005), με την νέα του δουλειά αποδεικνύει πως είναι ένας από τους καλύτερους μελετητές του φυσιοδιφικού έργου του Jean-Jacques Annaud, προεκτείνοντας το μάλιστα με κάποιες ιδιαίτερες τεχνικές λήψης...

Horton Hears a Who (2008)
...Συγκρατημένο και πετυχημένο χιούμορ δεμένο με το εγγυημένο απ' την υπογραφή των δημιουργών του Ice Age (2002) animation, το Horton Hears a Who δεν προορίζεται πάνθεον, αλλά αποτελεί τουλάχιστον αξιολογότατη επιλογή κυρίως (αλλά όχι αποκλειστικά) για νεαρούς θεατές, με νοήματα και μηνύματα που ποτέ δεν μπορείς να τους πεις αρκετές φορές....

Une Vieille Maitresse (2007)
...κράμα επιφανειακά σεξπιρικό που υπόγεια κατηγορεί άπαντες για αχορταγία, προβάλλοντάς τη, κάπου μη αναμενόμενα...

In Bruges (2008)
...η εκπληκτική άνεση όλων, όπως τη βλέπεις στη προώθηση και βάλε, με πρώτο πλάνο τον Colin Farrell --ο οποίος βρίσκει εδώ ότι φαίνονταν να ψάχνει στις επιλογές του τελευταία, έναν εναλλακτικό ρόλο και μια αυθεντικά συμπαθητική ερμηνεία-- και υπόβαθρο την αναμφισβήτητη ικανότητα του Ιρλανδού θεατράνθρωπου σε καινολογίες, κενολογίες και ταυτολογίες, αυτή η υπερπροσφορά στα σημεία είναι που κάνει το συνολάκι απολαυστικό...

Funny Games (2007)
...το πιο χειροπιαστό δείγμα της παθιασμένης ανάγκης των αναγνωρισμένων Ευρωπαίων να φτάσουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, για να ανοίξουν τα μάτια των Αμερικάνων, χωρίς όμως να έχουν καμιά όρεξη να παίξουν άλλο παιχνίδι απ' αυτό που έχουν μάθει στην πατρίδα τους...

Diary of the Dead (2007)
...Αν και σε στιγμές ασήκωτα αφοριστική πάντως, η μαύρη του σάτιρα της μανίας της καταγραφής και της έξαρσής της σαν αποτέλεσμα της τεχνολογικής εξέλιξης, έχει ένα ενδιαφέρον στον βαθμό που επιζητά το σημείο κάμψης της ικανότητάς μας να ξεχωρίζουμε τη βια πίσω απ' την οθόνη από τη βία παντού γύρω μας, αντί να προσπαθεί να γενικεύσει την δίψα για υστεροφημία που εμποτίζει στους ήρωές του, οι ιδιότητες των οποίων είναι ούτως ή άλλως συνυφασμένες μ' αυτήν...

Doomsday (2008)
...μια ανελέητη κι αναπολογητική μπιμουβιά, τίγκα στο πιστολίδι, το αίμα, τις εκρήξεις, και τη μονταζιέρα που χτυπάει τα δευτερόλεπτα...

διόρθωση (2007)
...Δημιουργεί με σταθερό κι επίμονο βλέμμα μια αποπνυκτική, απαιτητική, τύπου φιλμ νουάρ επιφάνεια, και με αφήγηση κρυπτική προκαλεί σασπένς που δεν εξαργυρώνεται με λύτρωση γιατί η λύτρωση δεν υπάρχει, ικανοποιώντας την πρόθεση του σκηνοθέτη να σου τονίσει τη ματαιότητα της (σε μεγάλο μέρος ασαφούς για τον θεατή) προσπάθειας του ήρωα που παρακολουθεί και περισσότερο ακόμα, το βάρος της ματαιότητας αυτής....

Grace is Gone (2007)
...εξερευνα με εξαιρετικά ήσυχο κι ανθρώπινο τόνο, τον βουβό πόνο μιας ολόκληρης χώρας που προσπαθεί να διαχειριστεί τις απώλειές της σ' έναν πόλεμο που χάνει το πρόσωπό του μόλις κλείσεις την τηλεόραση...

Step Up 2 the Streets (2008)
...οι χορογραφίες, απελευθερωμένες από μπαλεταρίες και ότι άλλο δεν είσαι υποχρεωμένος να υποστείς ως μη φιλόδοξος jazz dancer, εμφανώς στημένες απέναντι σε ό,τι γέρνει σε τηλεοπτικά μιούζικαλ, απογειώνουν το αποτέλεσμα τόσο που θα πόνταρες στα σίγουρα ότι σε δέκα χρόνια θα το λένε κλασικό, αν δεν κουβάλαγε τη κατάρα να το λένε από τώρα Step Up 2...

Redacted (2007)
...ο De Palma, που επιπλέον ποτέ κανένας δε κατηγόρησε για μεγάλο διανοητή, μετατρέπει τις περισσότερες αδυναμίες του σε όφελός του (είτε αγκαλιάζοντας είτε απορρίπτοντάς τες) μάλλον στο πιο ώριμο και ειλικρινές κατόρθωμά του μέχρι τώρα...

Into the Wild (2007)
...Η ιστορία παλινδρομεί χρονικά υποδειγματικά, τρικ χρήσιμο στο να σου κρατήσει το ενδιαφέρον που όμως δεν έχει συνήθως συνέπεια και στον τυπικό του στόχο, να φωτίσει περισσότερο τις σκηνές που ακολουθούν...

I'm Not There (2007)
...η απλή γνώση της βιογραφίας του Dylan λύνει τους περισσότερους γρίφους της ταινίας...

The Darjeeling Limited (2007)
...τελικά απλά ευγνωμονείς που τουλάχιστο λάμπει η απουσία της κουφαμάρας του Life Aquatic with Steve Zissou (2004)...

Rambo (2008)
...είναι εγγυημένο οι παλμοί σου να πιάσουν τα rpm των μυδραλιοβόλων που γαζώνουν ό,τι μελαψό βρεθεί μπροστά τους, κι ανοίγουν τρύπες μεγαλύτερες κι απ' την οικονομική κρίση της Αμερικής, για να σου σερβίρουν αχνιστά λαχταριστά άντερα σχηματικών σαδιστών αλλοεθνών τρομοκρατών...

Man's Job (2007)
...έχει χαρτογραφήσει την πορεία του με φροντίδα και σοφία, ώστε σε κάθε πίστα να πατάει στη σωστή νότα και να γλιτώνει τις τούμπες της αθέλητης παρωδίας...

Paranoid Park (2007)
...ναρκισσεύεται με την εικόνα του ακριβώς όπως ένας σημερινός πιτσιρικάς θα ξεφύλλιζε ένα trendy ανάγνωσμα σε αναζήτηση ιδανικών...

Cassandra's Dream (2007)
...Με τον Phillip Glass να του βγάζει τη μισή δουλειά απ' την ηχητική μπάντα, ο Woody Allen ρίχνει μια διαφορετική ματιά στο θέμα του θανάτου...

30 Days of Night (2007)
...δίχως να μπορεί να αναπαραστήσει πειστικά την κομικίστικη αισθητική της πηγής έμπνευσής του, παραπατάει με επιλογές που του προκύπτουν κατά λάθος κωμικές, και ξενερώνουν και τις πιο αγνές προθέσεις σου...

The Heartbreak Kid (2007)
...ο ρυθμός ενίοτε πλατειάζει στο γεμάτο δίωρο, χωρίς, όμως, να πλήττει ολέθρια τον παράγοντα διασκέδαση...

This Filthy World (2006)
...δεν έχει, φυσιολογικά, τίποτα να το συστήνει για μεγάλη οθόνη πέρα από το πλήθος που θα πιάνει περισσότερα αστεία και ποπ αναφορές από σένα (βλ. θα σε βοηθάει να γελάς σα χαμένος) ...

Rendition (2007)
...θυσιάζει αρκετή ώρα σιγοβράζοντας για να κάνει εκρηκτική και απρόβλεπτη τη στιγμή που πετάγεται το καπάκι του...

Shotgun Stories (2007)
...αποτέλεσμα πιο μακρινό από τα περισσότερα που θα δεις φέτος, αλλά η φρεσκάδα του είναι τόσο περιθωριακή όσο και οι ρετρό, αμόρφωτοι και ανίκανοι για πολλά εκφραστικά χαρακτήρες του...

The Brave One (2007)
...σχιζοφρένεια στη στόχευση κοινού, με όλους πλην των (αλλιώς μαθημένων) σεναριογράφων να κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να δώσουν μια κάποια εγκεφαλική διαστροφή στην ιστορία, να θολώσουν τη διαχωριστική γραμμή καλού κακού και να μελετήσουν τους χαρακτήρες πίσω από τις πράξεις...

You, the Living (2007)
...Μέσα στην όλη παραζάλη της αποσπασματικότητας, τα θετικά ευρήματα μπλέκουν με την πλήξη ως θεσμό, πια...

Earth (2007)
...ένα εντυπωσιακής κλίμακας και φιλοδοξιών ντοκιμαντέρ (φυσικής ιστορίας), που καταγράφει με εικόνες εξωπραγματικής ομορφιάς τούτο τον κόσμο μας τον μικρό τον μέγα, ξεκινώντας απ' τον έναν πόλο και καταλήγοντας στον άλλο...

Day Watch (2006)
...μπορεί το επικό του πράγματος να είναι τελικά περισσότερο στο κεφάλι των συντελεστών όπως και η ιδέα ότι κάνουν κάτι μεγαλύτερο από χολιγουντιανό μπλοκμπάστερ, αλλά παντού διακρίνεις αυτή την περίεργη σλάβικη ηθική και σε αρκετές περιπτώσεις την ιερή τρέλα και το τσιγγάνικο κέφι, που προορίζονταν να γίνουν το αξέχαστο μεγα- πανηγύρι ενός λαού για την Πρωτοχρονιά του 2006. Κι έγιναν...

Crazy Love (2007)
...βετεράνος και καραπετυχημένος δημοσιοσχετίστας, έχει αρχειακό υλικό για να δώσει την μιντιακή, πιασάρικη, πλευρά μιας ιστορίας τόσο τρελής που μόνο αληθινή θα μπορούσε να 'ναι...

This Film Is Not Yet Rated (2006)
...ουπεραρκούντως σκανδαλιστικά για να (επαν)εγείρουν ερωτήματα και συζητήσεις για τα σκατά που πρέπει να ανεχτούν οι δημιουργοί (κάθε είδους) για να προβάλλουν ολόκληρο το έργο τους, κι αφού μάλιστα έχουν ανεχτεί όλα τα σκατά των χρηματοδοτών τους για να μπορέσουν να το ολοκληρώσουν...

Zodiac (2007)
...ο Fincher περιορίζει εαυτόν στη φιλαρέσκεια μέσω μιας κατασκευής που εξυμνεί τη μεθοδολογία. Με λίγα λόγια, το Zodiac είναι τόσο διασκεδαστικό όσο μια νεκροψία!...

Ακάμας (2006)
...η ταινία υπερβαίνει την καταγωγή της, τα όποια προβλήματα συνεπάγεται αυτό στην παραγωγή της, και τις όποιες προσδοκίες λανθάνουσας κωμωδίας προκαλούν η προφορά της, τα φολκλόρ κοστούμια και το άθλιο trailer της...

The Simpsons Movie (2007)
...το αποτέλεσμα περιορίζει τις φιλοδοξίες του σε επεισόδιο μακράς διαρκείας με δουλεμένα στο μικροσκόπιο και καταδικασμένα να κρατάνε όσο.. η διάρκειά τους αστεία, σε μια σκυταλοδρομία όπου οι στόχοι είναι μεγάλοι και εύκολοι (περιβάλλον, κυβέρνηση, d'oh) και ο στόχος χάνεται όσο ο καθένας (σεναριογράφος) τρέχει το κομμάτι του....

Nue Propriete (2006)
...Στήνει τη κάμερά του μακριά από τους ήρωές του και την αφήνει ακούνητη, πιθανά και για το γύρισμα της επόμενης μέρας, να τους καταπιέζει συμβολικά όχι ταξικά αλλά κοινωνικά στα όρια των συμβατικών υποχρεώσεων και επιθυμιών τους....

SherryBaby (2006)
...μια φέτα της αμερικάνικης κοινωνίας που μπορεί να την έχεις ξαναδοκιμάσει, αλλά σπάνια θα την βρεις τόσο καλομαγειρεμένη...

Hostel: Part II (2007)
..αν και καλύτερο στα σημεία (με έμφαση σε σενάριο και σκηνοθεσία), τούτο το sequel αδυνατεί να πάρει κεφάλι-α και να ζητωκραυγάσει για τα κατορθώματά του, καθώς οι σκηνές δέλεαρ στερούνται originality και οφθαλμολάγνου κανιβαλισμού...

Live Free or Die Hard (2007)
...επίγνωση της μυθολογίας του και της θέσης του στο φιλμικό γίγνεσθαι, συγκρατημένες φιλοδοξίες, συγκινητικές προσπάθειες για πολιτικό σχόλιο και μερικές ζορισμένες αναφορές στο παρελθόν του ήρωα...

Ne le Dis a Personne (2006)
...σεναριακός σκελετός που δεν δύναται να καταρρεύσει (κι ας υπερ-φορτώνεται από λεπτομέρειες όταν πρέπει να πει όλη την αλήθεια), φινέτσα και επαγγελματισμός στη σκηνοθεσία που ξεπερνούν τα όρια της όχι και τόσο ανταγωνιστικής στο είδος Ευρώπης, προσεγμένη ηχητική μπάντα κι ένας Francois Cluzet ως ηγετική φιγούρα που μεταπηδά με απίστευτη ευκολία από την τραγωδία της ερωτικής απουσίας σε μαραθώνιους ζωής και θανάτου...

Fracture (2007)
...ο Hoblit επιστρέφει στις μεγάλες στιγμές των περιορισμένων απαιτήσεων του Primal Fear (1996), επιστροφή που αν αναλογιστείς τις μεγαλειώδεις μπούρδες που παρεμβλήθηκαν την περασμένη δεκαετία, είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτη...

Azuloscurocasinegro (2006)
...Δουλειά κοντά σε υπόδειγμα τέτοιας για όσους φιλοδοξούν να εντρυφήσουν στην πικρομωδία, που δε κραυγάζει ποτέ, δε διευκολύνεται καθόλου, σηκώνεται αμέσως όταν σκοντάφτει και τελικά σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα που ζεις σε μια χώρα όπου ταινίες αναγνωρισμένες στον τόπο τους και μεγαλωμένες στα φεστιβάλ του κόσμου περνάνε κάποτε από τις αίθουσές της...

Pirates of the Caribbean: At World's End (2007)
...βλέπεται, χάρη στη πάντα larger-than-life σκηνοθετική ματιά και τα αστεία (κάποιες φορές αυτοαναφορικά) τοποθετημένα στα σημεία που βαραίνουν τα βλέφαρα...

Spider-Man 3 (2007)
...Ο Raimi αφήνει έξω απ' την πόρτα το σεβασμό του όχι μόνο στη μυθολογία που μεταλλάσσει, αλλά κυρίως, τη μυθολογία που ο ίδιος έχει δημιουργήσει με τις δυο προηγούμενες ταινίες του, και ξαναγράφει την Ιστορία κατά πώς τον βολεύει, νερώνοντάς τη με ίσες δόσεις ανωριμότητας και μασημένης προσβασιμότητας, για χάρη των πελατών του merchandise...

Coeurs (2006)
...η αβασάνιστη μεταγραφή του θεατρικού σε σεναριακή μορφή από τον Jean-Michel Ribes, αφήνει τους χαρακτήρες να είναι τόσο τυπικά Άγγλοι, που αν δεν υπήρχε ο Πύργος του Άιφελ εκεί γύρω, θα 'παιρνα όρκο πως η ταινία διαδραματίζεται στο Λονδίνο...

Shooter (2007)
...παραδίδει ότι θα περίμενες. Σχηματικούς χαρακτήρες, θεωρίες συνομωσίας, άφθονη δράση και απίθανα ξεμπερδέματα. Και κάτι παραπάνω στην υποδειγματική και υποδειγματικά συγκρατημένη ερμηνεία του πρωταγωνιστή, τις κυνικές και υποδειγματικά ασυγκράτητες ατάκες (και όχι μόνο) για τα συμφέροντα πίσω από τα "δημοκρατικά" προφίλ, την απρόβλεπτη ροή για δυο ολόκληρες ώρες και την ανατροπή των παρόμοιων ραμποειδών προτύπων του '80...

Mr. Bean's Holiday (2007)
...Είναι κρίμα (για να μη πω τίποτα χειρότερο, τέτοια περίοδο) που ο "Έλληνας μεταφραστής" αγνόησε τη κατακαραπροφανέστατη αναφορά του αγγλικού τίτλου στις Διακοπές του κυρίου Ιλό (1953) και την έκανε αναφορά στο Τρελό Θηριοτροφείο Πάει για Διακοπές (1983). Όσο "κρίμα" είναι και το "τυπικό βρετανικό χιούμορ" που χρεώνεται συνήθως στο χαρακτήρα-δημιουργία του Rowan Atkinson, όταν οι επιρροές του είναι ο Monsieur Hulot, ο Pee-wee Herman και οι κωμωδίες του βωβού κινηματογράφου...

Meet the Robinsons (2007)
...Το άνισο σύνολο κομματιών που δεν πολυδουλεύουν μεταξύ τους, είναι πάντως αρκετά κεφάτο και συγκινητικό, ή τουλάχιστον τόσο όσο χρειάζεται για να φύγεις απ' την αίθουσα μ' αυτό το γουτσουγούτσου στο στομάχι...

Η Ψυχή στο Στόμα (2006)
...άνθρωποι πνιγμένοι σε μια μίζερη καθημερινότητα, που τους σφίγγει να τους κλέψει το οξυγόνο απ' τα πνευμόνια, χτυπιούνται μεταξύ τους σα σκυλιά, συνθέτοντας μια ομάδα ηρωικών αντιηρώων που ζέχνει μισανθρωπισμό...

Rocky Balboa (2006)
...αναπαράγει όλα τα κλισέ, με βοϊδινή πίστη σε old-fashioned αρχές, πεισματική αγάπη σε αυτό που κάνει και αξιοσέβαστη (στις περισσότερες σκηνές έστω) αξιοπρέπεια...

Barnyard (2006)
...πανέμορφο animation ντύνει την απλή αλλά διασκεδαστική πλοκή, με τα χαριτωμένα χιουμοριστικά κρεσέντο που προκαλούν χαχανητά ποικίλης ηλικιακής προέλευσης και προσφέρουν στην ταινία πάσο ασφαλούς διέλευσης και για μικρούς και για μεγάλους....

Zwartboek (2006)
...φλερτάρει αδιάκοπα με όλα τα χαρακτηριστικά του Ολλανδού σκηνοθέτη, που δείχνει να 'ναι σε μεγάλα κέφια έτσι όπως παντρεύει τη δική του Λίστα του Σίντλερ (1993) με το θρυλικό Salon Kitty (1976), σε ένα φιλμ πολύ εντυπωσιακό για να 'ναι ευρωπαϊκό...

Blood Diamond
...απολαυστική περιπέτεια με αναποφάσιστες τάσεις πολιτικού σχολίου...

Little Children
...αξίξει να τη δεις για τη σχεδόν συγκινητική προσπάθεια του σκηνοθέτη να σε κρατήσει ξύπνιο. Και τη Kate Winslet που δίνει την ερμηνεία για τα περισσότερα χαρτομάντιλα στη καριέρα της...

Sugartown: Οι Γαμπροί
...το ανέλπιστο δώρο που του κάνουν οι πρωταγωνιστές του: ένα μανδύα πηγαίου σουρεαλιστικού χιούμορ, για να σκεπάσει την τρυφερή καρδιά του, και να κάνει το Sugartown την πιο αστεία ελληνική ταινία της χρονιάς...

Den Brysomme Mannen
...εφιαλτικές εικόνες, φωτογραφημένες με ειρωνική αποστασιοποίηση...

Perfume: The Story of a Murderer
...τόσο ωμά κοντά σε όσα έγραψε ο Suskind όσο επιτρέπουν οι συμβάσεις μιας άλλης τέχνης...

Deja Vu
...κρατάει ψηλά το ρυθμό και την ένταση της δίωρης ταινίας του, χωρίς να σου προκαλεί ημικρανίες...

A Good Year
...σίγουρα είναι κοινότυπη στο σκελετό άνθρωπος χρειάζεται σωτηρία -> είναι άξιος σωτηρίας -> σώζεται, αλλά είναι και άψογα εκτελεσμένη στο ίδιο, και μόνο, πνεύμα...

C.R.A.Z.Y.
...Ένα coming of age film, πνιγμένο (με την καλή έννοια) στη νοσταλγία...

Paris, je t'aime
...μερικά διαμαντάκια σε κάνουν να εύχεσαι το λεπτό να κρατήσει μισή ώρα...

Babel
...έχει αυτό το πρόβλημα του ρυθμού, και δεν ξέρω αν φταίει ο Inaritu που η ταινία μοιάζει σα να πέταγε σκηνές στην τύχη πάνω στη μονταζιέρα, ή ο Arriaga που του μπερδεύει τις σελίδες πριν του δώσει το σενάριο. Εγώ πάντως ποντάρω στο δεύτερο...

Πεθαίνοντας στην Αθήνα
...οι ρυθμοί είναι χαλαροί (ως και υπερβολικά μακρόσυρτοι για ορισμένους) ενώ η δράση δεν προχωράει μέσα από τη μουσική και το χορό. Τα χορευτικά λειτουργούν περισσότερο εμβόλιμα –κάπως σαν τα χορικά στις αρχαίες τραγωδίες...

Lady in the Water
...η πιο γλυκιά και αισιόδοξη ταινία της φιλμογραφίας του δημιουργού. Μια υπέροχη, αλλόκοτη ιστοριούλα για τη θέση του ανθρώπου στον κόσμο...

Miami Vice
...Σα να βλέπεις τρία επεισόδια Miami Vice συγχρόνως, και ξαφνικά να σου πετάει τη ληστεία απ’ το HEAT...

Cars - Αυτοκίνητα
...άνιση κυρίως λόγω της αδυναμίας της να αποφασίσει να κρατήσει το target group της σε μία συγκεκριμένη ηλικία...

Superman Returns - Σούπερμαν: Η επιστροφή
...το υπερθέαμα υποβιβάζεται σε ένα δυομισάωρο χωρίς προκλήσεις για τον εξωγήινο προστάτη, και με μπόλικα προβλήματα στο μοντάζ που προκαλούν απότομα βυθμίσματα, αποσπώντας από την ομορφιά του τοπίου...

Hard Candy - Στημένο Παιχνίδι
...αρχικά μπλέκει με ενδιαφέροντα τρόπο τη σχέση θύτη-θύματος, αλλά στη συνέχεια χάνει την μπάλα και βγάζει ένα θρίλερ τραβηγμένο από τα μαλλιά...

Les Bronzes 3 - Φίλοι για Πάντα
...αποδεικνύουν περίτρανα ότι η κωμωδία είναι μια γλώσσα διεθνής κι αγέραστη...

The Hills Have Eyes - Αίμα στους Λόφους
...μείγμα έντασης και επιθετικότητας, με χορταστικό gore και ενοχλητικές εικόνες. Δεν τσιγκουνεύεται το αίμα, και δε δειλιάζει...

The Devil’s Rejects - Σάρκα και Αίμα
...μια όχι ιδιαίτερα πρωτότυπη, αλλά τουλάχιστον πιο πλήρη κινηματογραφικά ταινία απ’ την προηγούμενή του...

A Prairie Home Companion - Η Καλύτερη Παρέα
...μου δημιούργησε μια απορία πως θα μπορούσε να έχει βγει αν ο Altman δεν είχε ξεκουτιάσει. Η αλήθεια είναι...

The Break-Up - Τα Χαλάσαμε
...παρά τις παρεμβάσεις του studio, καταφέρνει να κρατήσει την ταινία του μακριά απ' το λοβοτομημένο φαντασιακό σύμπαν των συμβατικών χολιγουντιανών ρομαντικών κομεντί...

X-Men: The Last Stand - X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση
...fail-proof σενάριο, γεμάτο σκηνές – μνημεία και συγκλονιστικές ανατροπές για το σύμπαν των μεταλλαγμένων, και με μπόλικα τεράστια «What the Fuck» moments...

The Da Vinci Code - O Κώδικας Ντα Βίντσι
...Κάνει ό,τι θα περίμενε κάποιος που έχει διαβάσει το βιβλίο, να κάνει ο Howard με το απειλητικά κινηματογραφικό γράψιμο του Brown (ανάμεσα στις γραμμές του οποίου, μπορεί κανείς να διακρίνει ακόμη και το συνεργείο γυρισμάτων). Αλλά δεν καταφέρνει ποτέ να το απογειώσει...

On A Clear Day - Μια Ηλιόλουστη Μέρα
...Ναι, πρόκειται για μια feel good ταινία!...

Zui hao de shi guang - Τρεις Στιγμές
...είναι κάτι σαν greatest hits (που λέει και η Village Voice) ενός αξιόλογου σκηνοθέτη...

Kakushi-ken: oni no tsume - Το Κρυφό Σπαθί του Σαμουράι
...μοιάζει λιγάκι σα ξαναζεσταμένο φαγητό. Η ίδια ιερόσυλη ματιά στο τρόπο ζωής και τους ηθικούς κανόνες της εποχής. Ο ίδιος σαμουράι που, μόνος, τους σέβεται και γι' αυτό ακριβώς δε μπορεί να ζήσει μ' αυτούς. Η ίδια αυτοσυγκράτηση τόσο στον ήρωα όσο και στη σκηνοθεσία...

Casanova
...ένα πολύ καλό date flick (i.e. κατάλληλο για.. άντρες) που κακώς προωθήθηκε ως περίπου τσόντα...

The Exorcism of Emily Rose – Ο Εξορκισμός της Έμιλυ Ρόουζ
...η ταινία αποκτά έναν πολύ ιδιαίτερο σχιζοφρενικό χαρακτήρα, καθώς παντρεύει δυο ολότελα αταίριαστα είδη με σχεδόν μεγάλη επιτυχία. Και λέω σχεδόν, γιατί από το δεύτερο μισό και μετά, φαίνεται ότι ο Derickson έχει μπει στο δικαστήριο προκατειλημμένος...

A History of Violence – Το Τέλος της Βίας
...Η art-house θεματική, η mainstream αφήγηση και τα εικαστικά κρεσέντο που θα περίμενε κανείς από έναν σκηνοθέτη με το παρατσούκλι Βαρόνος του Αίματος, αναμειγνύονται στο History of Violence που εικονογραφεί την τρομακτική απόσταση ανάμεσα στις ακραίες εκφράσεις της ανθρώπινης φύσης...

Charlie and the Chocolate Factory – Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας
...τα θετικά κι ευχάριστα μηνύματα κατά της λαιμαργίας και υπέρ της σημασίας της οικογένειας, την κάνουν παραπάνω από κατάλληλη για τα μικροπαίδια, ενώ τα σκηνικά από μόνα τους κρατούν τους μεγαλύτερους θεατές απασχολημένους για αρκετή ώρα...

Hitch – Ο Γιατρός του Έρωτα
...ο Smith παίζει το ρόλο τόσο προσγειωμένα και άνετα, που πετυχαίνει ακριβώς στο κέντρο το στόχο του ρομαντικού ρεαλισμού που χρειάζονται αυτού του είδους οι ταινίες...

In Her Shoes – Έλα στη Θέση μου
...κερδίζει την προσοχή του θεατή προτείνοντάς του πραγματικά ασυνήθιστες διαδρομές της πλοκής, και τον ανταμείβει με αληθοφανείς διαλόγους, απολαυστική κωμωδία και ειλικρινείς δραματικές σκηνές...

Lemony Snicket’s a Series of Unfortunate Events
...Σαν συρραφή highlights χωρίς συνοχή, το πρώτο Lemony Snicket’s καταλήγει να μοιάζει με πιλότο, σα δοκιμαστικό επεισόδιο με σκοπό να κρίνει την κατεύθυνση που θα ακολουθήσουν τα sequels...

The Machinist
...μια πολυεπίπεδη, στιβαρή ερμηνεία που δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης...

Meet The Fockers
...σε γενικές γραμμές το Meet the Fockers κινείται σε πιο σοβαρά και αξιοπρεπή επίπεδα από την πρώτη ταινία, και θα είναι για όλους μια ευχάριστη έκπληξη...

Melinda and Melinda
...ούτε η κωμωδία είναι τόσο αστεία, ούτε η τραγωδία τόσο δραματική...

Sympathy for Lady Vengeance – Η Εκδίκηση μιας Κυρίας
...μοιάζει περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο με sequel του Κυρίου Εκδίκηση, θα απογοητεύσει όσους γνώρισαν τον Park από την προηγούμενη δουλειά του και περιμένουν να νιώσουν για άλλη μια φορά το μυαλό τους να λιώνει...

The Edukators – Οι Μέρες της Αφθονίας σας Είναι Μετρημένες
...Aν και με λίγη τεμπελιά στη μονταζιέρα, η μοντέρνα του αισθητική τόσο στη σκηνοθεσία, όσο και στην φωτογραφία, καταφέρνει με ευκολία να παντρέψει το θρίλερ με την πολιτική και τα ερωτικά τρίγωνα με την ιστορία ενηλικίωσης...

Bad Santa
...Το μαύρο χιούμορ του Bad Santa βρίσκεται σε καλά χέρια, με τον Zwigoff να μη διστάζει να ξεπεράσει όλα τα όρια της πολιτικής ορθότητας, διατηρώντας όμως πάντα την αξιοπρέπειά του άθικτη...

The Aviator
...ντύνει την ταινία του με εντυπωσιακά χρώματα κι αρώματα από αλλοτινές εποχές, και αφήνει τις ενστικτώδεις σκηνοθετικές του ικανότητες να κουμαντάρουν την κάμερα. Και χωρίς αμφιβολία, η δημιουργική του έμπνευση και το έντονα διεισδυτικό του βλέμμα μένουν εκτός λήψης...

Alfie (2004)
...το στυλ της –κάτι πολύ βασικό για τη συγκεκριμένη ταινία- είναι χωρίς καμία αμφιβολία πιο φρέσκο και ζωντανό απ’ αυτό του ’66, όμως ο Shyer μάλλον ξέχασε να φέρει στο 2000 και το σενάριό του...

Ae Fond Kiss – Τρυφερό Φιλί
...Οι οικογενειακές πιέσεις και η θρησκευτική αναλγησία είναι θέματα που βγάζουν την ταινία έξω από τα γεωγραφικά της σύνορα, και που ο Loach μπορεί να διευθετήσει χωρίς δυσκολία, κρατώντας τις λεπτές ισορροπίες...

Το Όνειρο του Σκύλου
...η σταθερά σε υψηλά επίπεδα αισθητικής και αποτελεσματικότητας ατμοσφαιρικότητα, ο υπνωτιστικός ρυθμός και η φωτογραφία, καταφέρνουν να σχεδιάσουν την ονειρική νεφέλη που χρειάζεται η ταινία για να απορροφήσει τον θεατή, που εν τέλει καλείται να βρει και να εκτιμήσει την ομορφιά στην απλότητα των όσων παρακολουθεί...

A Lot Like Love
...Η σεναριακή του βάση είναι αρκετά μοντέρνα, και παρ’ ότι δεν είναι κανένα θαύμα πρωτοτυπίας, τουλάχιστον δεν είναι ενοχλητικό...

Permalink | ^ verbal @ 3:00 μμ Translate into English

Two - Two and a Half Stars

(2.5/5)

OSS 117: Rio Ne Répond Plus (2009)
...το δεύτερο ταξίδι του OSS 117 στον κόσμο των μυστικών πρακτόρων που είναι σε άλλο κόσμο από τον υπόλοιπο κόσμο...

Transporter 3 (2008)
...συνδυάζοντας γενικά τα χειρότερα των δυο προηγούμενων, ο τρίτος Transporter επιστρέφει στη Γηραιά Ήπειρο κατακουρασμένος από την υπερβολική υπερβολή του ταξιδιού του στη χώρα της Υπερβολής...

Public Enemies (2009)
...ανεβάζει στο επίπεδο της εμμονής την αφοσίωσή του στην καινούρια τεχνολογία και περνάει ως μάλλον άβολη δήλωση επιλογής μεθόδων...

Ghosts of Girlfriends Past (2009)
...η ταινία είναι η πιο ασφαλής για ευαίσθητα ακροατήρια από όλες τις "ρομαντικές" "κωμωδίες" των τελευταίων χρόνων...

The Brothers Bloom (2008)
...από κάποιο σημείο κι έπειτα ο ενθουσιασμός κι ο ζήλος του τού παίρνουν τα λουριά και χάνεται σε στραβοτιμονιές κι ανατροπές αχρείαστα πολλές...

Terminator Salvation (2009)
...αν και θορυβωδώς γαμηστεριάρικο κι αδρεναλινικό στο μεγαλύτερο μέρος του, ώσπου να γεμίσει τις δυο και βάλε ώρες του, γίνεται κάνα μισάωρο και βάλε πιο μακρύ απ’ όσο αντέχει...

Guz Sanc?s? (2009)
...η υπερσυμπαθητικά ξεσκίσιμη Beren Saat με το μόνιμο μισοαθώοο μισοκολασμένο χαμόγελο γκομενίτσας που απολαμβάνει τη προσοχή, αποτελεί διαφήμιση και για τον τούρκικο κινηματογράφο και για τον.. Ελληνισμό...

Bienvenue chez les Ch'tis (2008)
...αλοεκτελεσμένη τυπικότητα της κλασικής ιστορίας του ψαριού εκτός νερών του...

Hotel for Dogs (2009)
...αν ανάσα φρεσκάδας στη μυθομανή εποχή των ζώων που μιλάνε (και πολλές φορές περπατάνε και όρθια), αυτή η παραβολή αποφεύγει τους πολλούς μελοδραματισμούς ακόμα και όταν φτάσει στο ζήσαν αυτοί καλά...

Vilaine (2008)
...αρκετά πριν τη μέση του λεκιασμένου παραμυθιού της, η πορεία της αλλάζει κατεύθυνση απ’ το παιχνιδιάρικο κλείσιμο του ματιού με την κρεμασμένη γλώσσα και κατευθύνεται προς κάτι το εντελώς αλλιώτικο, έως πολύ πιο κλισεδιάρικο...

Leonera (2008)
...λιγότερο μπλεγμένο απ' ότι ακούγεται, χάρη στο μάτι του στενού του συνεργάτη, Guillermo Nieto, στη φωτογραφία, η οποία είναι τόσο οικεία και τόσο αποστασιοποιημένη όσο χρειάζεται όταν χρειάζεται...

Μικρό Έγκλημα (2008)
...ποντάρει κυρίως στην ερμηνευτική ευλυγισία του Άρη Σερβετάλη που σολάρει μεθυστικά...

Monsters vs Aliens (2009)
...αρκείται στην πλούσια παράδοση της αμερικάνικης τερατοφιλμογραφίας για να καλύψει την έξη της εταιρίας σε pop αναφορές και να γεμίσει το χρόνο που της μένει νεκρός όσο απλώνει το concept της μέχρι το σημείο που πρέπει ν’ αρχίσει η σύγκρουση κι έπειτα βάζει το σύμπαν σε αυτόματο πιλότο...

Fast & Furious (2009)
...το καλύτερο της σειράς, σεναριακά παιχνιδιάρικο με το παρελθόν του και απενοχοποιημένα αισθησιακό στην απόπειρά του να γίνει απόλυτο αμαξοπορνό...

Friday the 13th (2009)
...με αξιοζήλευτη ματιά και τεχνική αρτιότητα, μια σπλατεριά που δεν τραβάει τις τρομομπουνιές της κι έχει τον Jason της να δείχνει απ’ το δεκάλεπτο κιόλας, τη ζοχάδα που έχεις να περιμένεις...

The Edge of Love (2008)
...μεταβάλλει φυσικά κατά βούληση ακόμα και στη μέση της σκηνής πρόσωπα και καταστάσεις για να ταιριάξει τα αταίριαστα και να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα...

Stella (2008)
...πάσχει απ’ το σύνηθες των αυτοβιογραφικών αφηγημάτων, που είναι η πεποίθηση των δημιουργών τους ότι η αλήθεια της ιστορίας τους, φτάνει από μόνη της να παίξει το ρόλο δραματουργίας και δραματικότητας ικανής να σε κρατήσει μαζί της για πολύ πέρα απ’ το «μια φορά κι έναν καιρό» τους...

Eden a l'Ouest (2009)
...ο Γαβράς σου ζεσταίνει την καρδιά με μαεστρία στην επεισοδιακή αφήγηση, έστω κι αν βαλτώνει κομματάκι στο πρώτο μέρος...

Frost/Nixon (2008)
...ένα αριστούργημα of sorts, για τη νεο-αγράμματη γενιά που έχει τους κάποτε γιάπηδες και παιδιά του μπαμπά να της παριστάνουν και τους γκουρού της πολιτικής (αν δεν έχουν ήδη γίνει πρωθυπουργοί και πλανητάρχες)...

How to Lose Friends & Alienate People (2008)
...όπως ο ήρωάς του αναγκάζεται να λιμάρει τα δόντια του για να κατακτήσει τη φιξιόν άνοδό του στην κορυφή του πολυόροφου περιοδικού του, έτσι κόπηκε κι η φόρα απ’ την ταινία...

Η Μουσική των Προσώπων (2008)
...Ωραία ταινία, να πάρεις αγκαλιά ένα ουίσκι απ’ τα τσουχτερά, στο άλλο χέρι ένα πακέτο τσιγάρα άφιλτρα και να πας να τη δεις, να σε καίνε τα τσιγάρα όπως σε καίει η μιζέρα, να την πνίγεις στο ουίσκι όπως πνίγεσαι κι εσύ...

Bank Bang (2008)
...καταφέρνει, αν μη τι άλλο, να είναι ολοκληρωμένη, ξεκινώντας από κάπου, ξέροντας πού θέλει να πάει, πώς να φτάσει εκεί και γιατί είναι σημαντικό να πάρει μαζί της στη διαδρομή όλους τους (πολλούς) δευτερότριτους χαρακτήρες της και να τους δώσει ολοκληρωμένο κύκλο ύπαρξης...

Joulutarina (2007)
...γλυκιά, τρυφερή κι αθώα συγκινητική ιστορία, μιας ταινίας που είναι, απ’ όσα έχω δει, η καλύτερη παιδική κινηματογραφική επιλογή για τη φετινή γιορτινή περίοδο...

American Teen (2008)
...αναπάντεχα διεισδυτικότερο απ’ ό,τι θα περίμενες να προκύψει από ένα σύστημα παρακολούθησης μιας πραγματικότητας που θα περίμενες να μην της αρέσει ιδιαίτερα να εκτίθεται σε τέτοιο βαθμό...

Καλά Κρυμμένα Μυστικά - Αθανασία (2008)
...παρέλαση υψηλών αξιών παραγωγής, που ο σκηνοθέτης διαχειρίζεται με σιγουριά, ντύνοντας σε ιλουστρασιόν αξιώσεων, την στερεοτυπική προσέγγιση μιας στερεοτυπικής ιστορίας...

W. (2008)
...το ανακάτεμα των greatest hits της ζωής του βιογραφούμενου, έχει μια καουμπόικα γρήγορη, περίεργα εθιστική, υπόγεια ειρωνική και φανερά θεατρική ποιότητα, στα μισά που ασχολούνται με το παρελθόν του...

Death Race (2008)
...όπως θα ήταν το Pimp My Ride αν το αναλάμβαναν ισοβίτες σοσιοπαθείς, τουτέστιν απολαυστικά σαδιστικό και άφρενα αδρεναλινικό...

O Ano em Que Meus Pais Sairam de Ferias (2006)
...μια εντελώς συμβατική ιστορία παράλληλης ενηλικίωσης ενός αγοριού και της κοινωνίας γύρω του, στο νερόβραστο χιλιοπαιγμένο σενάριο της οποίας, νοστιμιά προσθέτουν οι καλές εν γένει ερμηνείες, το κουλέρ λοκάλ της πολωνοεβραϊκής κοινότητας και της σοσιαλιστικής νεολαίας και η ευαίσθητη κι ανάλαφρη διάθεση στη σκηνοθεσία, που σκοντάφτει σε αμήχανες εμπνεύσεις ανά διαστήματα...

Pride and Glory (2008)
... η εμμονή στη διαδικαστική μιζέρια, τους οικιακούς μπελάδες, τους συνεπαγόμενα αψίθυμους χαρακτήρες, μαζί με την εξίσου ταπερνοκρανία κάμερα και το καμένο γαλανό φίλτρο της, ο πολύ αληθινός πυρήνας δίνει στο φιλμ ένα ρεαλισμό που το κάνει να ξεχωρίζει, όσο και η ερμηνεία του Edward Norton που το κουβαλάει, για τουλάχιστο καμιά ώρα...

Entre les Murs (2008)
... θρίαμβος του κινηματογραφημένου (αλλά όχι απαραίτητα κινηματογραφικού) reality, της αισθητικής ενός εκφυλισμένου σινεμά βεριτέ μετεξελιγμένου στον νεονεορεαλισμό, τον οποίο ο Cantet πετυχαίνει με αψεγάδιαστη ευστοχία...

Vicky Cristina Barcelona (2008)
...χρειάζεσαι μισή ταινία, ατέλειωτο voice over και μια κρυφή πρωταγωνίστρια, για να πιάσεις παλμό, που αποκαλύπτεται μόνο όταν αποκαλύπτει την Penelope Cruz και τις σπίθες που πετάει με το που εμφανίζεται στην οθόνη...

Bananaz (2008)
...Μέσα από πάρα πολύ backstage υλικό, παρακολουθούμε (με όχι και τον πιο βατό, για τον μη γνώστη, τρόπο) την εξέλιξη από την ιδέα στο "πιο επιτυχημένο virtual συγκρότημα στην ιστορία"...

Bushi no Ichibun (2006)
...δυσκολεύεται να κρατήσει υπό έλεγχο τους μελοδραματισμούς της, και στο δεύτερο μισό της σε κρατάει μεν με σφιγμένα τα χέρια απ’ την αγωνία, κατόρθωμα, όμως, που δεν είμαι σίγουρος ότι είναι και τόσο δύσκολο, όταν σ’ έχει πάει ως εκεί με τα σαγόνια τεντωμένα απ’ τα χασμουρητά...

You Don't Mess with the Zohan (2008)
...ολική επιστροφή του αστέρου στα γελαδερά 90s και την εγκατάλειψη της βεντούζας με την οποία προσπαθούσε να αποφράξει τους δακρυικούς αδένες σου σε κάποιες φάσεις στον νέο αιώνα...

P.V.C.-1 (2007)
...ο Σπύρος Σταθουλόπουλος, στήνει ένα ιδιαίτερο θρίλερ καταδίωξης, με τον ίδιο, την κάμερά του και το χρόνο που τελειώνει κάνοντας μπιπ στις πιο (α)κατάλληλες στιγμές, στο ρόλο του διώκτη...

L' Heure Zero (2007)
...η μεθοδικότητα κι η φινέτσα στη σκηνοθεσία, οι στακάτες ερμηνείες και το ρυθμικό μοντάρισμα, ανοίγουν την ίντριγκα απ' το άκρως αστυνομικό στο σαρκαστικό οικογενειακό σχιζοφρενικό, ξεδιπλώνοντας τους χαρακτήρες στο ανθρώπινα συμπαθητικό για ένα στόρι περισσότερο δραματικό...

Tau Ming Chong (2007)
...η προσπάθεια της παραγωγής και του σκηνοθέτη της να φουσκώσουν τη φθίνουσα ροή εμπορικότητας της περιοχής και να ξεφύγουν από τη στερεότυπη ματιά του υπόλοιπου πλανήτη, μιμούμενοι τα στερεότυπα (ευρωπουτίγκα για παράδειγμα, όπως ξανάπαμε) από τα οποία αυτή έχει ξεφύγει, μάλλον τείνει προς αποτυχία...

London to Brighton (2006)
...ξεμένει νωρίς από καύσιμο, μετατρέπεται σε ασήμαντο ανθρωποκυνηγητό με σαπουνοπεραριζέ διαλείμματα, η εξερεύνηση των (αντι)ηρώων δεν πάει και πολύ μακριά απ' την επιφάνεια, και τα παιχνίδια του Williams στα μπρος-πίσω της αφήγησης για να σου φτιάξει σασπένς, δεν κάνουν τίποτε άλλο απ' το να σου τονίζουν πως είναι κατασκευασμένο...

The Incredible Hulk (2008)
...οι παραγωγοί θα έπρεπε τελικά να κληθούν υπόλογοι όχι που δεν άφησαν τους δημιουργούς να παρουσιάσουν το πλήρες όραμά τους, αλλά που δεν έκοψαν παντελώς τους διαλόγους, αφήνοντας μονάχα τον Lou Ferrigno να γρυλίζει HULK SMASH σε λούπα...

Shine a Light (2008)
...μια χλιαρά εντυπωσιακή, μινιμαλιστική βιντεοσκόπηση μιας χλιαρά απολαυστικής συναυλίας, που σε φέρνει αρκετά πρόσωπο με πρόσωπο με τον Jagger, τον Richards και τ’ άλλα παιδιά, ώστε να μοιάζει με κάτι που θα μπορούσε να έχει σκηνοθετήσει ο Romero, και σε κάνει να απορείς για το πόσο ξενέρωτοι μπορούν να είναι οι upper-class Νεοϋορκέζοι που στήθηκαν κάτω απ’ τη σκηνή να τους παρακολουθήσουν, σα να στήθηκαν στο Guzel για να ποζάρουν μ’ ένα ποτό στο χέρι...

What Happens in Vegas... (2008)
...ένα Τζακ Ποτ στα κλισέ που παραδόξως λειτουργεί αναπάντεχα αποτελεσματικά, κυρίως χάρη στην υπερβάλλουσα καρικατουρίστικη απεικόνιση των χαρακτήρων που σε στιγμές φτάνει το ανεγκέφαλα ξεκαρδιστικό και στη χημεία του ζεύγους των ερμηνευτών....

Vratne Lahve (2007)
...Οι αλληγορίες και οι ποιητικές στιγμές του Sverak, εκτός από κοινότυπες είναι και επαναλαμβανόμενες, δίνοντας σου την εντύπωση, πως το μεγαλύτερο κομμάτι της έμπνευσής του το ξόδεψε, καμιά δεκαριά χρόνια πριν στον δακρύβρεχτο (και οσκαρικό) Μικρό Κόλυα (1996)....

21 (2008)
...Η υπόθεση, πραγματική, παρουσιάζει ενδιαφέρον, άσχετα αν ο σκηνοθέτης Robert Luketic την παρατραβά στα άκρα, μη αποφεύγοντας ούτε τα ηθικοπλαστικά μαθήματα στο φινάλε, αλλά ούτε και τις ρομαντικές ντόπες με το φάρμακο Kate Bosworth, αποσκοπώντας σε μια πιο εμπορική απήχηση του φιλμ...

Valse Sentimentale (2007)
...αν συμμερίζεσαι την άποψη του ήρωα που της απαντά ότι είναι ωραίο ότι δεν γίνεται τίποτα, θα βρεις ωραίο και το Valse Sentimentale...

Buda as Sharm foru Rikht (2007)
...Λιτός, με κοφτές εικόνες, δίχως την συνοδεία συναισθηματικής μουσικής και με σφιχτή αφήγηση, δοσμένη μέσα από το αθώο παιδικό πρίσμα, ο Βούδας γνωστοποιεί με στιλ ντοκιμαντέρ το πρόβλημα στον κόσμο...

Vantage Point (2008)
...ο Dennis Quaid να βγάζει στο πανί τη πιο σοβαρή περίπτωση δυσκοιλιότητας από τότε που ο Δίας "γέννησε" την Αθηνά...

Μόλις Χώρισα (2008)
...αν στο μεταξύ ξεπεράσεις το de facto πρόβλημα της κλεισούρας σ' ένα δωμάτιο που φέρνει μαζί του το θεατρικό, και τις φρίκες που τραβάει κάθε τόσο η ταινία λες και γίνεται βιντεοκλίπ (τις φάσεις που μοιάζει διαφημιστικό, πες τις αντέχεις), μπορεί, εκτός απ' την αγιοβαλεντίνικη διάθεση, να σου ανανεώσει και την άποψη για τις εισιτηριοαρπάχτρικες ταινίες...

Omaret Yakobean (2006)
...γενικά βλέπεται αν είσαι πολίτης του κόσμου κι έχεις ώρες για σκότωμα, διατηρώντας μια μετριοπαθή κι έντιμη στάση αλλού φίνα κι αλλού θεατρινίστικα, κάτω από μια επίβλεψη που μπορεί να μη ξέρει τι φακούς να βάλει στα πλάνα από γερανό και τι ακριβώς να κάνει με τις χρωμο-διαβαθμίσεις αλλά δε χάνει τη μπάλα...

La Antena (2007)
...όταν αποφασίζει να σου εξηγήσει το όνειρο του ποιητή, εσύ πιθανότατα θα 'χεις αρχίσει να βλέπεις το δικό σου...

Asterix at the Olympic Games (2008)
...επαναλαμβανόμενο κατά καιρούς και κατακερματισμένο γενικότερα στόρι, που ακολουθεί την παράδοση των δύο προηγούμενων ταινιών, χωρίς όμως να γίνεται ποτέ τίποτε περισσότερο από μακρινός συγγενής...

Once (2006)
...μια ιδιαίτερη κινηματογραφική εμπειρία, έστω και σαν κολάζ, από μια σειρά βιντεοκλίπ με τους ίδιους, αγαπημένους σου πρωταγωνιστές...

Izgnanie (2007)
...αν έχεις μπαφιάσει με αναλογίες εξοχής και παραδείσου, λαγοκοιμάσαι όπου βρεις ησυχία και ζεστασιά...

Charlie Wilson's War (2007)
...σα να κάνεις Ορθόδοξη ταινία τη νίκη των Οθωμανών επί των Καθολικών στη μάχη της Βάρνας και να βάζεις σημείωση στα credits "μετά βίασαν ελαφρά την Κωνσταντινούπολη"...

Michael Clayton (2007)
...σου ζαλίζει τον έρωτα με παραληρήματα και πλοκές που δεν φιλοδοξούν να περιορίσουν τον χείμαρρο κάποιας λογοτεχνικής έκφρασης αλλά να σε ψαρώσουν με ακαταλαβίστικες και πομπώδεις παπαριές...

My Blueberry Nights (2007)
...Θέμα γούστου αν θα σ' αρέσει το πάντρεμα των αμερικάνικων λοκάλ με το ανατολίτικο ζεν του Kar Wai, θέμα προδιάθεσης πόσο θα ασχοληθείς με τη θεατρικούρα της δομής της ιστορίας που περιβάλλουν (πράξη πρώτη, πράξη δεύτερη, πράξη τρίτη), θέμα υπομονής αν θα αντέξεις τον φωνακλάδικο συμβολισμό των ενοχλητικά ξεκομμένων και καρφωμένων για σημάδια στο χάρτη του ταξιδιού της ηρωίδας χαρακτήρων...

The Last Legion (2007)
...παραδοσιακή, campy, παιδική, αγνή ηλιθιότητα να αγκαλιάζεται σοβαρά και μερακλήδικα, φτιάχνοντας μια καθαρά.. χριστουγεννιάτικη ταινία όπου μπορείς να πας ότι μπάσταρδο σου 'χουν φορτώσει και να βγεις με μεγαλύτερο χαμόγελο...

Hitman (2007)
...μερικές αξιομνημόνευτες σκηνές, ατάκτως πεταμένες σ' ένα τσουβάλι χαμηλών προσδοκιών...

Stardust (2007)
...το ασυνεπές στιλ του σκηνοθέτη σε κάθε ενότητα, το υπερεπικό soundtrack που καλπάζει ακόμα και όταν οι πρωταγωνιστές κοιμούνται, και η πολύ μεγάλη και πολύ άσχημη για ενσαρκωμένη αστρούλα Claire Danes (που επιπλέον σε πήζει στη διαφορετική γκριμάτσα για κάθε φθόγγο κάθε λέξης που προφέρει, για να αναπληρώσει) μπορούν να έχουν τελικά απήχηση μόνο σε κοινό με λίγες απαιτήσεις...

Ένα Τραγούδι για τον Αργύρη (2007)
...άνισο πορτρέτο ενός ανθρώπου που μπορεί να σε εμπνεύσει με την πορεία του, την επιμονή, το κουράγιο και την αποφασιστικότητά του, αλλά δεν δικαιολογεί ούτε την τραβηγμένη διάρκεια, ούτε την ατολμία της ταινίας να ακολουθήσει μερικά νήματα που θα μπορούσαν να ρίξουν άπλετο φως στους λόγους και τα αίτια που διαμόρφωσαν το δικό του δρόμο και το τοπίο στο οποίο χαράχτηκε...

Surf's Up (2006)
...στήνει διαδικαστικά το στόρι του, το εμπλουτίζει με μερικά εμπνευσμένα gags εδώ κι εκεί, κοτσάρει και ηθικά διδάγματα περί φιλίας κι επιμονής, και ρίχνει και το απαραίτητο ρομάντζο ως το κορυφαίο των ανθρώπινων στοιχείων που πασχίζουν οι animators να κολλήσουν στα γουτσουγούτσικα ζωάκια τους για να μην πάει χαμένο το ζάχαρο που σου ανεβάζουν, κι από 'δω παν κι άλλοι...

Hallam Foe (2007)
...υποδειγματικές για τις συνθήκες ερμηνείες και υποδειγματική ηδονοβλεπτική κινηματογράφηση πάνω σε δέντρα και ταράτσες μέχρι indie υπόκρουση από Franz Ferdinand. Συνταγή τελικά καλή για τρίλεπτο υπόγειο mega-hit ή φεστιβαλικές γύρες χωρίς πολλά παραπάνω...

Disturbia (2007)
...απ' τη μία δεν προσπαθεί να είναι κάτι που δεν μπορεί (βλέπε splatter κατάλληλο για 13χρονα), κι απ' την άλλη, ο Caruso ξέρει και πώς να κρατάει την κάμερα, και πώς να φτιάξει ένα κάποιο σασπένς υπονοώντας το, όταν χρειάζεται...

Adam's Apples (2005)
...δεν ενδιαφέρεται και ιδιαίτερα να σου δώσει χερούλια να πιαστείς για να σε καθοδηγήσει μέσα στο αλλόκοτο χιούμορ του Jensen, που μπαλατζάρει ανάμεσα στην αιρετική πολιτική ανορθότητα και την κατάμαυρη κωμωδία...

Black Sheep (2006)
...Πέρα απ' το concept του, και δυοτρείς εξάρσεις στην εξέλιξή του, παρ' ότι φαίνεται πολλά υποσχόμενο το Black Sheep δεν έχει να δώσει και πολλά ούτε στη σπλατεριά ούτε στην κωμωδία που πρέπει να παντρέψει, μένοντας έτσι μετέωρο ανάμεσα στην αυτοπαρωδία που φλερτάρει αλλά δεν του κάθεται, και την camp καταγωγή του που δε μπορεί να βγάλει από πάνω του...

2 Days in Paris (2007)
...εθνο-κοινωνικο-πολιτική άποψη, ξεκαρδιστικά κυνικά αστεία σε ρυθμό πολυβόλου που σφυράει ακόμα κι όταν βγει από το πλάνο, και ενίοτε σουρεαλιστικές καταστάσεις...

Tesis (1996)
...φιλόδοξη απόπειρα σχολίου στη βία του μέσου που υπηρετεί, τον τρόπο που αυτή χρησιμοποιείται ως οπιούχο σκεύασμα, και έτσι για τον χαβαλέ, τον συμβολισμό του εργαλείου που κουβαλάει στον ώμο του (ως εργαλείο αποκάλυψης της αλήθειας, με περισσότερες από μία έννοιες)...

Interview (2007)
...σπάει τη θεατρικότητα ζουμάροντας συνεχώς στα πρόσωπα, προσθέτοντας μια σπάνια και γι' αυτό εξαιρετική χρήση του χώρου σαν σκηνικά (και όχι σαν σκηνή)...

Seraphim Falls (2006)
...δες το σαν πρώτη γεύση της μίνι αναβίωσης του είδους που συνεχίζει από Σεπτέμβρη, και feel free να αποκοιμηθείς ή να σηκωθείς σε οποιοδήποτε σημείο, ειδικά στο τρίτο μέρος, χωρίς να χάσεις τίποτα...

Breach (2007)
...βάζει τον δημιουργό του σε πιο επικίνδυνα και σκοτεινά μονοπάτια, τα οποία αυτός καταφέρνει να διαβεί αποτελεσματικά, κρατώντας τον μίτο του όσο πιο απλό γίνεται χωρίς να τον υπεραπλουστεύει, ενώ παράλληλα βελτιώνει το σκηνοθετικό του στιλ και τη διαχείριση της ατμόσφαιρας, των ηθοποιών και των χρόνων...

Sommer '04 (2006)
...το ενδιαφέρον και διασκεδαστικό γαϊτανάκι, προσγειώνεται άκομψα, όταν φτάνει στην ανατρεπτική φάκα συντηρητισμού της θείας τιμωρίας που έχει στήσει ο εμπνευστής του...

Mon Meilleur Ami (2006)
...μια ταινία σεμνή και οικεία που προορίζεται να αγαπηθεί από πιο έξυπνο μεγάλο ακροατήριο όπως αυτό του περσινού Τορόντο που της έδωσε τη δεύτερη θέση στη καρδιά του...

En Soap (2006)
...τον συνδυασμό που σκοτώνει βρίσκεις μπροστά σου, πασπαλισμένο με τριερικά ασπρόμαυρα recaps και ροζ ιντερλούδια με ανθισμένες κερασιές(?) που σπάνε τη μονοτονία των γυρισμάτων ολοκληρωτικά μέσα σε δυο διαμερίσματα...

Hors de Prix (2006)
...Το απλοϊκό σενάριο δεν είναι ιδιαίτερα ενοχλητικό, αφού το στηρίζουν οι ερμηνείες και οι χαριτωμένες ατάκες των πρωταγωνιστών. Την ευφορία του happy end μπορώ να την εγγυηθώ, όπως και την πονηριά της αναπαράστασης...

Prete-moi ta Main (2006)
...Ως κωμωδία καταστάσεων και χαρακτήρων το Δώσε (Δάνεισέ) Μου το Χέρι Σου λειτουργεί περίφημα ακόμη και με υπότιτλους...

Bridge to Terabithia (2007)
...οι μεγαλύτεροι θεατές θα βρουν περισσότερο ενδιαφέρον στο πρώτο μισό, που λειτουργεί ως μια άσκηση να βγάλεις στην οθόνη την μαγεία που μπορεί να εντοπίσει στην πραγματικότητα, η παραμορφωμένη απ' τη φαντασία ματιά των παιδιών που τρέχουν για να ξεφύγουν απ' τις δυσκολίες του κόσμου που τους καταδιώκει...

Il Mio Miglior Nemico (2006)
...ρυθμός υπάρχει και υποστηρίζεται σθεναρά από συμπαθητικό music score, αξιόλογες κωμικές σκηνούλες, και τη χημεία του πρωταγωνιστικού διδύμου. Κάπου όμως ξεπροβάλλει μια κοιλιά λίγο πριν το μεγάλο ταξίδι...

The U.S. vs. John Lennon (2006)
...η προσπάθεια αρκείται στην άψογη παραγωγή της, τον εμπνευσμένο ήρωά της και την οξύνοια κάποιων από τα κεφάλια που μιλάνε...

Lady Chatterley (2006)
...Ειδικό ενδιαφέρον έχουν οι σκηνές ερωτοτροπίας στα γρασίδια, καθώς είναι γυρισμένες με πρωτόγνωρο ρεαλισμό, ενίοτε φετιχιστικά καδραρισμένες και δίνουν έγκυρη πληροφόρηση για τα εσώρουχα που φορούσαν εκείνη την εποχή οι γυναίκες. Αλλά παραείναι επαναλαμβανόμενες και η φωτογραφία φαίνεται κάπως glossy για ταινία εποχής. Και το αποτέλεσμα θα ήταν αρτιότερο αν είχε τη μισή διάρκεια...

Ο Γιός του Φύλακα (2006)
...η ανεπάρκεια στη συνοχή του σεναρίου γίνεται σύντομα αφόρητη, με την ταινία να χωρίζεται σε τρία τουλάχιστον κομμάτια, αρκετά αργόσυρτα για να ξεχνάς πότε ξεκίνησε το ένα και γιατί δεν τελείωσε το άλλο, και αρκετά αδιάφορα ώστε να μην πολυκαίγεσαι για κανένα τους, μέχρι η ελλιπής κορύφωση να σε κάνει να ξεχάσεις ακόμα και τι σου άρεσε στην αρχή...

Flandres (2006)
...μπλέκει τους χαρακτήρες του με τα σκηνικά και φιλμάρει κατά κάποιο τρόπο μόνη της τη mise en scene, λεξούλα αγαπημένη των θεωρητικών και εξυπηρετική όσο και η αγρότισσα στις ορέξεις του καθενός...

Goya's Ghosts (2006)
...που οδηγούν όλα αυτά μη περιμένεις να σου πω, και δεν είναι και το ζητούμενο όπως είπα από την αρχή. Το ζητούμενο είναι αν οι φαινομενικά μεγάλες αδυναμίες της ταινίας είναι by design (ή όχι)...

The Pursuit of Happyness (2006)
...καταφέρνει τουλάχιστον μια χαρά να κρατηθεί έξω απ' τις δελεαστικές σε τέτοιες περιπτώσεις λάσπες του τηλεοπτικού μελοδράματος, αλλά δεν έχει και ιδιαίτερο υλικό να καταπολεμήσει την ανία...

Water (2005)
...η ταινία βλέπεται όχι σα ρεαλιστική απεικόνιση των σχέσεων σε μικροκοινωνίες γυναικών (πιο ρεαλιστικά είναι τα sexploitation σε γυναικείες φυλακές του '70) αλλά, πέρα από τις προθέσεις της, σαν υπόδειγμα για το πως θα ήταν ένα μπολιγουντιανό μελόδραμα εποχής με χολιγουντιανές φιλοδοξίες...

Notes on a Scandal (2006)
...αποκτά ρυθμό και ύπαρξη μονάχα χάρη στις εξαιρετικές ερμηνείες των εξαιρετικών ερμηνευτριών. Κι αυτές όμως, δεν μπορούν να κάνουν πολλά περισσότερα απ' το να σιγουρέψουν ότι το ενενηντάλεπτο που θα περάσεις μαζί τους θα φαίνεται ουσιαστικό κι ενδιαφέρον. Δεν μπορούν να το κάνουν να είναι κιόλας...

The Great Ecstasy of Robert Carmichael (2005)
...oι πανταχού παρόντες συμβολισμοί για την αδιαφορία του ανθρώπου για το σαδισμό του διπλανού του (και τα μαρτύρια του παραδιπλανού του), με εξόφθαλμα κύριο στόχο τον ιμπεριαλισμό του γερακιού, είναι τόσο ασυγκράτητοι κι επίμονα επαναλαμβανόμενοι, που τελικά καταλαμβάνουν και την ίδια την ταινία, στερώντας της την δυνατότητα να υπάρξει ως αυτάρκης αφηγηματική οντότητα...

Μια Μέλισσα τον Αύγουστο (2007)
...φλερτάρει αδιάκοπα με όλα τα χαρακτηριστικά του Ολλανδού σκηνοθέτη, που δείχνει να 'ναι σε μεγάλα κέφια έτσι όπως παντρεύει τη δική του Λίστα του Σίντλερ (1993) με το θρυλικό Salon Kitty (1976), σε ένα φιλμ πολύ εντυπωσιακό για να 'ναι ευρωπαϊκό...

La Tourneuse de Pages (2006)
...σου θυμίζει πως βλέπεις ευρωπαϊκό σινεμά όταν αντί για αίματα βλέπεις υφέρποντες λεσβιανισμούς. Και όταν ψιλοχασμουριέσαι βέβαια...

Apocalypto
...Οι παραλληλισμοί των αέναων εμφυλίων των Μάγια με τη διαχρονική αυτο-καταστροφικότητα του ανθρωπίνου γένους και ακόμα περισσότερο με το Μεσανατολικό και τη Δυτική παρέμβαση, υπάρχουν, αρκεί να θέλεις πολύ να τους δεις...

Stranger Than Fiction
...οι επιδεικτικές αναφορές του σκηνοθέτη μαζί με τα τεχνολογικά παιχνιδάκια που πετάει και πάλι ξεκάρφωτα πάνω στο φιλμ, λειτουργούν με ένα περίεργο τρόπο θετικά αφού σε αποσπάνε από αυτό που βλέπεις...

Angel-A
...Η υπέροχη δουλειά του Thierry Arbogast στα κάδρα, της Anja Garbarek στη μουσική και, φυσικά, του Besson στο στήσιμο των σκηνών κάτω από μεγάλη μυστικότητα και τρεχαλητά ξημερώματα να πιαστεί άδειο το Παρίσι, μένει μισή...

Fur: An Imaginary Portrait of Diane Arbus
...οι κραυγαλέοι συμβολισμοί του με την απλοϊκή δραματουργική λειτουργία τους, όσο όμορφα κι αν απεικονίζονται, δεν του δίνουν ιδιαίτερους πόντους στον τομέα της εφευρετικότητας, φέρνουν όμως την ταινία του λίγους πόντους κοντύτερα στη βαριά κι ασήκωτη δηθενιά...

School for Scoundrels
...το αποτέλεσμα δεν είναι τόσο μαύρο όσο θα περίμενες ούτε τόσο αστείο όσο θα 'πρεπε...

Monster House - Το Τερατόσπιτο
...πανέμορφο animation σε μια ιστορία που, παρότι δεν καταφέρνει να εξελίξει τους χαρακτήρες της πέρα απ' τα αρχέτυπα στα οποία βασίζονται, κερδίζει πόντους αυθεντικότητας στους διαλόγους και στην τόλμη της να φλερτάρει με ριψοκίνδυνα στοιχεία τρόμου...

Thank You for Smoking
...θα ήταν μια σειρά από εμπνευσμένα cameo σε απολαυστικά μίνι επεισόδια σάτιρας και σαρκασμού, σκόρπια σε μια ξέχειλη πλοκή, αν δεν υπήρχε αυτός ο εκπληκτικός πρωταγωνιστής...

A Scanner Darkly
...Καλές οι high σκηνές και το να μην χρειάζεται να ανησυχείς για τον φωτισμό , όμως ο Linklater θα έπρεπε να είχε δώσει την ίδια σημασία –-και σεβασμό ίσως-– και στο σενάριο...

Quelques Jours en Septembre - Ημέρες Σεπτεμβρίου / A Few Days in September
...Πολύ arty σκηνοθεσία και φωτογραφία, λίγη ουσία. Tαινία κατάλληλη κυρίως για τους fans της γλυκιάς Juliette...

Beowulf & Grendel - Beowulf, Ο Θρυλικός Πολεμιστής
...ισορροπεί χάρη στη παρθένα ομορφιά των ισλανδικών τοπίων της και το μεράκι και τον αποφασισμένο ρεαλισμό του ισλανδο-καναδού σκηνοθέτη της, που κρύβουν τον περιορισμένο προϋπολογισμό...

Lucky Number Slevin - Το Στοίχημα του Σλέβιν
...ο Paul McGuigan θέλει να μιμηθεί έναν συμπατριώτη του (ονόματα δε λέμε), αλλά το αποτέλεσμα - της μίμησης - είναι χλιαρό...

The Fast and the Furious: Tokyo Drift - Μαχητές των Δρόμων: Tokyo Drift
...βρίθει όλων των απαραίτητων κλισέ για να καταφέρει να φτάσει μέχρι το τέλος, οπότε τίποτα απολύτως δεν αναμένεται να σας ξαφνιάσει. Στα θετικά το γεγονός ότι η παραγωγή είναι αρκετά προσεγμένη και οι σκηνές των αγώνων μεταφέρουν ακριβώς αυτό για το οποίο γυρίστηκαν...

Take the Lead - Νιώσε το Ρυθμό
...ατού της όλης προσπάθειας (εκτός από λατίνους χορούς και Μπαντέρες που.. κατασυγκινούν όλο το γυναικείο πληθυσμό) αποτελεί και η βιντεοκλιπο-σκηνοθέτρια...

Cidade Baixa - Στην Πόλη του Πάθους
...έχει μείνει στους Ζιλ και Τζιμ (Jules Et Jim (1962)) όσο αφορά την έμπνευσή του και τα πρότυπά του. Ένα ακόμα τρίο, μια γυναίκα, δυο άντρες, κομπολόι δίχως χάντρες...

Candy
...έχει κάνει αίσθηση στους φεστιβαλικούς κύκλους, και μ' αυτήν την διάχυτη μπίτνικ μυρωδιά του σεναρίου της, μπορεί να καταλάβει κανείς το γιατί. Αλλά εντάξει, οι φεστιβαλικοί κύκλοι, πάντα ήταν επιρρεπείς στην ψευτοκουλτούρα...

Scary Movie 4
...αν παραδοθείς στην καλαμπουρδιάρικη διάθεσή του, και τεθείς σε απόλυτη εγκεφαλική αδράνεια κατά τη διάρκεια της προβολής, υπάρχουν σκηνές που προσφέρουν μπόλικη και ειλικρινή εκτόνωση, έστω και μόνο δια του υστερικού χαχανητού...

Nanny McPhee - Η Μαγική Νταντά
...απο κει που χαίρεσαι να βλέπεις μωράκια στη χύτρα ταχύτητας, βρίσκεσαι σε.. άλλο παραμύθι...

Tickets (2005)
...δεν δικαιολογεί το τρανταχτό των ονομάτων ή το φιλόδοξο του πονήματος...

Inside Man - Ο Υποκινητής
...αυτά τα anti-racist και post 9/11 anxiety attacks του, μοιάζουν με σβολιασμένες πινελιές που διακόπτουν τη θέαση του έργου απαιτώντας την προσοχή, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι παρά μουντζούρες...

Crash (2005)
...η προσέγγιση των επιμέρους ιστοριών είναι ανισοβαρής –τόσο σε χρόνο όσο και σε ανάλυση—με αποτέλεσμα αρκετές από αυτές να μην έχουν καν λόγο ύπαρξης, ενώ όλες οι υπόλοιπες να περνιούνται για πιο σοβαρές και βαρύγδουπες απ’ όσο είναι...

Bewitched - Η Μάγισσα
...η Nora Ephron, υπεύθυνη επίσης για το «When Harry met Sally», αλλά και τα άνευρα «Sleepless in Seattle» και «You've Got Mail», αναδεικνύει τη ντελικάτη φιγούρα της Nicole χάρη στο ladylike look που υιοθετεί...

And They Lived Happily Ever After – Κι έζησαν αυτοί καλά
...ο σκηνοθέτης -που φαίνεται να μπορεί να χειριστεί την κάμερα όταν ξέρει τι θέλει να την κάνει- δείχνει εξαιρετικά νευρικός κι απρόθυμος να κάνει τη βουτιά στα βαθιά και να επικεντρωθεί στα δύσκολα ερωτηματικά του σεναρίου του όταν έρχεται η ώρα...

Bride and Prejudice
...Η Chadha παίρνει το βιβλίο της Jane Austen, το γεμίζει ανατολίτικα χρώματα, μουσικές και προφορές, και το μετατρέπει σε κατά τα αμερικάνικα πρότυπα εύπεπτο κινηματογραφικό ρομάντζο...

Le Chiavi Di Casa
...αν και πιστή στη μουνταμάρα του είδους, έχει μια ιδιαίτερα αισιόδοξη προσέγγιση του θέματός της και ένα ξεχωριστό γλυκόπικρο χιούμορ που αποδιώχνει την αίσθηση της ματαιότητας στις πράξεις των ηρώων...

Finding Neverland – Ψάχνοντας τη Χώρα του Ποτέ
...ένα συμβατικό δράμα εποχής, που επιδεικνύει τις δυνατότητες του κινηματογράφου στο συναισθηματικό πατρονάρισμα του θεατή, και του σεναριογράφου στην εν είδη faux βιογραφίας δραματουργική υπερβολή σε κακουργηματικό βαθμό...

It’s All Gone Pete Tong
...ξεδιπλώνεται με ήρεμη, προσγειωμένη σκηνοθεσία, χωρίς να επιχειρεί κάποια ιδιαίτερη προσέγγιση του χλιδάτου και αυτοκαταστροφικού σύμπαντος των superstars...

The Ring Two – Σήμα Κινδύνου 2
...Ο Nakata φέρνει στο sequel αρκετή από την ατμοσφαιρικότητα που κυριαρχούσε στην ιαπωνική βερζιόν, δείχνοντας ξεκάθαρα ότι ξέρει να στήσει σωστά τα «μπου!» του, ακόμη κι αν αναγκάζεται αρκετές φορές να δώσει μια MTV-ζουσα χρειά στις εικόνες του, για να ικανοποιήσει το αμερικάνικο κοινό...

The Upside of Anger – Η Άλλη Όψη του Θυμού
...μέχρι η υποπλοκή να ξεδιπλωθεί πλήρως, η μεγάλη διάρκεια της ταινίας και μερικά σεναριακά άλματα έχουν κάνει τη ζημιά τους...


(2/5)

The Taking of Pelham 1 2 3 (2009)
...η επικέντρωση του σκηνοθέτη στο κοινό με διαταραχές ελλειμματικής προσοχής λοιπόν, όχι μόνο δε βοηθάνε τη ταινία αλλά τη παρασύρουν χωρίς προφανή λόγο σε επίπεδο βιομηχανικού κατασκευάσματος...

Last Chance Harvey (2008)
...θα μπορούσε κάλλιστα να έχει τον Ryan Reynolds και την Sandra Bullock να παίζουν ακριβώς τα ίδια πράγματα, ρομποτικά...

Ice Age 3: Dawn of the Dinosaurs (2009)
...δεν έχει και κανένα λόγο να παρελάσει από μπροστά σου, ούτε καν για να εκμεταλλευτεί την δικαιολογία του να εντυπωσιάσει τα πλήθη απέναντι απ’ την οθόνη, πετώντας του πράγματα έξω απ’ αυτήν...

In the Electric Mist (2009)
...η αμηχανία του να βρει μυρωδικό να νοστιμέψει το σενάριο, είναι κυρίως εμφανής στα ενδιάμεσα απ’ τις ενδοσκοπικές σκηνές του Tommy Lee Jones...

Gegenuber (2007)
...από μόνη της η παραδοσιακή αντιστροφή παραδοσιακών ρόλων δε μπορεί να κάνει ένα φιλμ καλό...

X-Men Origins: Wolverine (2009)
...φαίνονταν από τα τρέιλερ ακόμα να άρπαξε σα σανίδα σωτηρίας την ιδέα feature length επεισοδίου, και την επεκτείνει απευθυνόμενος σε κοινό κάθε κατηγορίας χαμηλής νοημοσύνης...

Jerichow (2008)
...ο σκηνοθέτης ενδιαφέρεται πρωταπόλα, και φορμαλιστικά, για τις εικόνες του, με τους χαρακτήρες σε ρόλο μαγικής κόλλας, οπότε εύκολα μπορείς να πεις ότι οι μισές τουλάχιστο προσπάθειες για διαχρονικά σημαντικές βινιέτες είναι ήδη αποτυχημένες....

Killshot (2008)
...μεταφέρει μια νουβέλα του Elmore Leonard, αφήνοντας απέξω όλα τα γνωρίσματα του συγγραφέα, εκτός από το να μη μασάει τα λόγια του....

Cliente (2008)
...συγκρατημένες υστερίες και κρεσέντο δεμένα με εμπειρία και σοβαρότητα...

Confessions of a Shopaholic (2009)
...δε θα χρειαστεί να κρύβεσαι στην έξοδο μη σε δει κάνας γνωστός, τόσο όσο συνήθως...

J'ai Toujours Reve d'Etre un Gangster (2007)
...κάτι για όλους, από φιλμ νουάρ, σλάπστικ, και βωβό μέχρι Kaurismaki, Jarmusch και Tarantino...

La Belle Personne (2008)
...το πιο ακραίο βήμα που θα μπορέσει να κάνει ο Γάλλος στην επιστημονική φαντασία των ονειρόξεών του...

Leur Morale... et la Notre (2008)
...το οικογενειακό σεξ κάνει μια παράκαμψη και η οικογενειακή ταινία αρκείται στο να παρακολουθεί, εξαιρετικά ηδονοβλεπτικά, τη Victoria Abril από κάθε δυνατή γωνία...

Chi Bi (2008)
...ο αγαπημένος σκηνοθέτης των... περιστεριών καλά κρατεί, τουλάχιστον στη διεκπεραίωση σκηνών δράσης, οι οποίες εδώ αγγίζουν στιγμές μεγαλείου, αφού μιλάμε για την ακριβότερη παραγωγή στην ιστορία του κινεζικού κινηματογράφου...

Knowing (2009)
...αβάσταχτη βλακεία του γραμμένου από επιτροπή σεναρίου καταφέρνει να σε υπνωτίσει, και ο Proyas στήνει αρκετά καλά και εκπληκτικά στυγνά τα σετ του, ώστε να νομίζεις ότι κάτι είδες βγαίνοντας παραζαλισμένος από την αίθουσα...

Το Σύνδρομο της Χιονάτης (2008)
...αφήνει το πολιτικό του πάθος να του υπαγορεύσει ένα σενάριο που δεν καταφέρνει να αναδείξει ούτε αφηγηματικά με τρόπο που να μην σου ανοίγει τρύπα στο κεφάλι, ούτε αισθητικά με τρόπο που να καλύπτει τις απαιτήσεις σου για μια μίνιμουμ βάση στην εικονογραφία...

The International (2009)
...μισοψημένες δηθενιές εκδικητικής δικαιοθηρικής αντικαπιταλιστικής ανατρεπτικότητας, επιπέδου οργάνωσης συνομωσιολόγων της γειτονιάς...

Frozen River (2008)
...παραγεμίζεται με μικρές ιστορίες που τελικά το παραγεμίζουν τρύπες...

What Just Happened (2008)
...χωρίς διάθεση να προσφέρει κανενός είδους σάτιρα πέρα απ’ το ασφαλές αναμάσημα των στερεοτύπων των χαρακτήρων που σατιρίζε...

Τη Νύχτα που ο Φ. Πεσσόα Συνάντησε τον Κ. Καβάφη (2008)
...δεν καταφέρνει και πολλά περισσότερα, απ’ το να σου αποδείξει, όταν ξυπνήσεις, ότι, όπως οι Watchmen (2009) ας πούμε, κάποια πράγματα δεν είναι φτιαγμένα για να φεύγουν απ’ το χαρτί για το οποίο φτιάχτηκαν, ακόμα κι αν υπερβαίνουν την εποχή τους κι η διάδοσή τους παραμένει επείγουσα...

Okuribito (2008)
...καλογυρισμένο και ταιριαστά φωτογραφημένο, αλλά θανατηφόρα στοιχειώδες και (θέλω να πιστεύω) ξεπερασμένο θεματικά...

Μικρές Ελευθερίες (2009)
...ο Κώστας Ζάπας κάνει ακόμα και τον ίδιο τον Trier να φαίνεται μικρό ψάρι στον αγώνα τους για το θάνατο της κινηματογραφικότητας, με την καταστροφική μανία και τις ισοπεδωτικές απαιτήσεις του απ’ όποιον θεατή βρεθεί μπροστά του...

Rachel Getting Married (2008)
...Ο Jonathan Demme ως συνήθως αδιαφορεί για το πως και ποιους εκθέτει όσο ελπίζει ότι κάτι αλτμανικό θα προκύψει στα μάτια των κριτικών, χωρίς να αδικείται από το αποτέλεσμα...

The Unborn (2009)
...βασισμένο, όπως θα περίμενες, περισσότερο στο σενάριο παρά στη σκηνοθεσία, το Unborn (2009) κάνει περίπολο στα σύνορα του camp αλλά αφήνει τα σατανικά ringtones και τις φονικές κλανιές του είδους στην άλλη πλευρά...

The Pink Panther 2 (2009)
...θα βρεις αφορμές να χαρίσεις το γέλιο σου, έστω κι όχι τόσο αβίαστα όσο θα ήθελες...

Mongol (2007)
...ακραία αποσπασματικός και ανεξέλεγκτα campy, όσο περνάει η ώρα...

Bolt (2008)
...εξαντλείται σε μερικά ωραία παναρίσματα και χαριτωμένες γωνίες ταινίας δράσης στη σκηνοθεσία, η ασφάλειά της στο προβλέψιμο σενάριο όμως, παραμένει κλασικά αναμενόμενη και παιδικά αθώα κι αφελής...

Katyn (2007)
...δε ξεφεύγει από τη, φυσιολογική για ολόκληρο κατάλογο, μετριότητα των περισσότερων έργων του 82χρονου σκηνοθέτη, και το ίδιο φυσιολογικά οι χοντράδες του δε θυμίζουν πουθενά τους, σε άλλες εποχές, φίνα δίσημους υπαινιγμούς του...

Doubt (2008)
...οι μεγάλοι πρωταγωνιστές του είναι ανεξέλεγκτοι και καταλήγει να το προβάλλει περισσότερο όσο τους εμπιστεύεται, η επιμονή σε reaction shots κόβει σε απέναντι που κοιτάνε αλλού για να συνεχίσει σε ομιλητές που είναι πια αλλού για αλλού...

Πεθαίνω για Σένα (2009)
...οι βασικοί ηθοποιοί κάνουν ό,τι μπορούν κι ό,τι τους παίρνει, για να δώσουν σάρκα στο σενάριο με τις ποικίλου βαθμού ευστοχίας κωμικές απόπειρες, σε μια ταινία με ξεθυμασμένο άρωμα «παλιού καλού» ελληνικού κινηματογράφου από τότε που έβλεπες την Ρένα Βλαχοπούλου να χορεύει με χανούμισσες στα διαλείμματα της προσχηματικής πλοκής...

Underworld: Rise of the Lycans (2009)
...ένα σενάριο απογοητευτικά βασικό, το οποίο όμως ο Tatopoulos, που μέσα στον ενθουσιασμό του, έχει γεμίσει ελληνικά ονόματα τις στρατιές των επαναστατημένων του Λυκοσπάρτακου, διαχειρίζεται με μεράκι και εμφανή επιθυμία να μεταπλάσει σε αξιόλογο σκηνοθετικό ντεμπούτο, έστω και διεκπεραιωτικού τύπου...

Revolutionary Road (2008)
...Εκτός κι αν ο Yates έγραφε διαλόγους διάρκειας ενός λεπτού ανα σελίδα και το γραπτό του απαριθμούσε 120 τέτοιες (σελίδες), το σενάριο της μεταφοράς αρκείται στις κορυφώσεις του πρωτότυπου, και οι κυριολεκτικά μια ντουζίνα κομμένες σκηνές ενισχύουν την αποσπασματικότητα...

Όλα θα Πάνε Καλά (2009)
...πάσχει από ένα flat σενάριο που στερείται κλιμακώσεων, κορυφώσεων κι εξάρσεων και βγαίνει εν τέλει ξενερωτικά ανεπεισοδιακό...

Australia (2008)
...ο Baz Luhrmann χτίζει έναν ουρανοξύστη από φιλοδοξίες, παίρνει το ασανσέρ για την ταράτσα και βουτάει στο κενό...

Nothing Like the Holidays (2008)
...μια χριστουγεννιάτικη ιστορία που, μέσα στην αμερικανίλα της, σκουραίνει πολύ τα πράγματα πριν τα αφήσει να πάρουν την πορεία τους προς το αισιόδοξο ξεμπουρδούκλωμα του κουβαριού της...

Madagascar: Escape 2 Africa (2008)
...αφήνεται απλώς στον αυτόματο πιλότο και παρ’ ότι δυσκολεύεται στην απογείωση, ευτυχώς δεν προσπαθεί να σε πάει μακριά κι ούτε σε μελανιάζει στο φινάλε...

L'Empreinte de l'Ange (2008)
...Όλα μέρος ενός μοτίβου που μπορεί να πάρει το μυστήριο της αποτρίχωσης πατουσών και να το βγάλει στις αίθουσες...

Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου (2008)
...τόσο αυτοϊκανοποιητικό και μάταιο, όσο και οι περιοδείες του Perkins στη Λατινική Αμερική που καλύπτει ο Κούλογλου, χωρίς ποτέ να σου ανοίγει καμιά πραγματική πόρτα προς το πώς οραματιζόταν ο μετανιωμένος γκρίνγκο ότι θα έβρισκε την εξιλέωση με το να μαζέψει τα αποτελέσματα των εκβιασμών του σε μια αίθουσα για να ψελλίσει μπροστά τους ότι αυτός τα έκανε όλα, αλλά δεν του πολυάρεσε όταν το έκανε...

Αυστηρώς Κατάλληλο (2008)
...Κρατά σε λογικό βαθμό πιο σκόρπια τα γέλια απ’ ό,τι σ’ έχει συνηθίσει το δίδυμο, για να προλαβαίνεις να παίρνεις ανάσα κι εσύ και η δραματουργία τους, η οποία όμως υστερεί στον ίδιο βαθμό που χωλένουν και οι αισθηματικοδραματικές υποπλοκές της, αλλόκοτα μπλεγμένες με λυρικές εξάρσεις, εσκεμμένα χοντροκομμένα ενδεικτικές της τρικυμίας εν κρανίο του δημιουργού με όραμα, που βλέπει να του το τσαλακώνουν...

Eagle Eye (2008)
...homage Kubrick και (αλίμονο) Spielberg με ρετάλια Tony Scott σε ασμίλευτο στιλάκι Michael Bay (στήσε 5 κάμερες, πέτα αμάξια δεξιά κι αριστερά, τράβα τα όλα, ρίχ' τα στη μονταζιέρα, κι όποιος βγάλει νόημα, μαγκιά του), κυνηγώντας ιντριγκαδόρικο pulpy αποτέλεσμα για ποπ-κορν διασκέδαση, που όπως πάντα, ξεχωρίζει απ’ το σωρό για τα υψηλά production values και το καυτό του γκομενάκι...

Max Payne (2008)
...η υπερστυλιζαρισμένη κινηματογραφικότητα που κουβαλάει ο Max Payne ως παράδοση στα video games, στα όχι και τόσο ικανά να τη χειριστούν χέρια του Moore, μετατρέπεται οριακά σε παρωδία, που πλακώνει την ταινία του με μια ακαθόριστα αθέλητη χλαπάτσα δηθενιάς, που επιδεινώνεται απ’ την ανεπάρκεια του σεναριογράφου του να χειριστεί την αντίστοιχη noir κληρονομιά του χαρακτήρα ...

O' Horten (2007)
...ιστορία εκκωφαντική όσο το χιόνι που πέφτει, και αποσπασματική, σαν απλή αφορμή για κωμικοτραγικά σκετσάκια τα οποία υποτίθεται αναδεικνύουν την παινεμένη ανθρωποκεντρική παρατηρητικότητα του δημιουργού ...

Chiko (2008)
...Παθιασμένο και φιλότιμο σκηνοθετικό ντεμπούτο, που πάσχει απ’ όλες τις ασθένειες των ντεμπούτων (φιλοδοξίες που δεν καλύπτονται απ’ τις σεναριακές βάσεις και τις σκηνοθετικές ικανότητες του δημιουργού)...

The Chronicles of Narnia: Prince Caspian (2008)
...παρόλο που δανείζεται τις δημιουργικές παρεμβάσεις του (Jackson) στη μεταφορά των Δυο Πύργων (2002), προσθέτοντας κι αυτός μάχες που δεν υπήρχαν στο βιβλίο και σκοτεινιάζοντας και επιμηκύνοντας ότι υπήρχε, η έμπνευσή του και η ματιά του παραμένουν ανέμπνευστες και αόμματες...

Le Grand Alibi (2008)
...λιγότερο πετυχημένη και στην χαρακτηρολογία που ο Pascal Bonitzer καρφώνει με βαριοπούλα στους χαρακτήρες του, και στη διακριτικότητα διαχείρισης των στροφών της πλοκής και της απόκρυψης του ενόχου που ο Bonitzer καταφέρνει κρύβοντάς τον (ο μπάτλερ πρακτικά έχει σημαντικότερο χρόνο στην οθόνη)...

Hancock (2008)
...ξαφνικά, το high-concept τελειώνει, το όποιο ενδιαφέρον στο χιούμορ χάνεται, οι πλοκές γίνονται αχταρμάς κι ο Berg ξεμένει να σκηνοθετεί ένα φλύαρο νερόβραστο σαχλορομάντζο με ψευδαισθήσεις φαντασίας και περίσσευμα ειδικών εφέ...

Definitely, Maybe (2008)
...άψογο χολιγουντιανό στιλ κομπλέ με τηλεοπτικίζουσα εικονογράφηση, συμπυκνώνοντας τρεις ρομεντί παύλα ντραμεντί σε ένα χορταστικό για τα μέτρα του πακέτο, που σερβίρει όσα γράφει το αναμενόμενο μενού...

The Bank Job (2008)
...χαριεντιζόμενο με αμφισβητήσιμο γούστο και προσποιητή αυθάδεια με τα ανωμαλιάρικα γούστα της αγγλικής αφρόκρεμας της εποχής, αδυνατεί να δώσει μέγεθος στο τεραστίων διαστάσεων πολιτικό σκάνδαλο που αγγίζει...

Then She Found Me (2007)
...ρεσιτάλ υστερικών νευρώσεων, στημένα ψυχωτικών χαρακτήρων, όπου τραυματικά φλύαροι ήρωες μουδιάζουν το μυαλό σου με ακατάπαυστη λογοδιάρροια, που πλασάρεται ως θεατρικού τύπου αυτοψυχανάλυση on the spot...

Mamma Mia! (2008)
...άκρως διασκεδαστικό πανηγύρι ελαχιστοποιημένης κινηματογραφικότητας, με άβολη σκηνοθεσία περιορισμένης χορογραφικής και άλλης δημιουργικότητας, σε κουραστικά κλειστό οπτικό πεδίο, που αδικεί το θελκτικό ελληνικό τοπίο περιορίζοντάς το σε ακίνητο μπαγκράου για παραθυρωμένα singing heads...

Like Minds (2006)
...το φιλμ έχει συνέχεια ενδιαφέρον, με σχετικά καλές ερμηνείες, χωρίς να προσπαθεί ποτέ να σε εξαπατήσει...

King of California (2007)
...υποτονικής εκδοχής του National Treasure (2004), που αρωματίζεται κατατονία ανεξάρτητου αμερικάνικου, κομπλέ με το φλύαρο voice over για υποκατάστατο της αφήγησης και λίγες ξεκούρδιστες country χορδές στη μουσική υπόκρουση για το σωστό feeling...

La Clef (2007)
...ατμοσφαιρικό όσο δεν πάει, και μπερδευτικό όσο δεν αντέχει, δυσκολεύεται να βρει το ρυθμό, κι ασθμαίνει να τον κρατήσει, χτίζοντας για δυο παρά λίγο ώρες την πορεία του προς μια κούφια κορύφωση, που δεν αποκλείεται να είχες μαντέψει πριν καν ανάψεις το πρώτο τσιγάρο περιμένοντας στο φουαγιέ ν' αρχίσει...

Hvordan vi Slipper af Med de Andre (2007)
...Η γενικά έξυπνη και εύστοχη μαύρη κωμωδία του Klarlund, χάνει το βάδισμά της αρκετά σύντομα απ' την καλή της έναρξη, και οι στροφές της πλοκής βαλτώνουν όσο οι χαρακτήρες του ψάχνουν την ουσία της ύπαρξης ουσιαστικά καταργώντας την, κι όταν πλησιάζει η γραμμή του τέλος, αν το παράλογο φινάλε δεν σε ικανοποιήσει με το γεγονός ότι σε δούλευε απ' την αρχή και τώρα σου βγάζει γλώσσα, μπορείς να το πάρεις και για άτολμα ανοιχτό, χωρίς να έχεις και πολύ άδικο...

Un Secret (2007)
...μια αλλόκοτη δομή ταινίας μέσα σε ταινία που διακόπτεται από άλλη ταινία, ώσπου στο τέλος ξεχνάς και ποιο ήταν το μυστικό, και ποιος είναι ο άλλος που σου το έκρυβε, και πότε εμφανίστηκε αυτός που θα το μάθει και γιατί σου το λένε εσένα στην τελική...

Mr. Magorium's Wonder Emporium (2007)
...ψάχνεις μόνο τις στιγμές που η κάμερα ξεχνιέται, ενθουσιασμένη, σε κάνα έξοχο παιχνίδι...

Death Defying Acts (2007)
...δε θα 'χε γυριστεί ποτέ αν δεν εμφανίζονταν Prestige (2006) και Illusionist (2006) στις αίθουσες, δε προσβάλλει την αισθητική σου, βλέπεται αν έχεις εγκεφαλικά κύτταρα για ξόδεμα και έφεση στα κλισέ φανταστικά ρομάντζα...

Miss Pettigrew Lives for a Day (2008)
...Αδιάφορη κομεντί κοστουμιών, για την αλήθεια και την αληθινό-τητα της αγάπης στα χρόνια της χαοτικής απόστασης της μπουρζουαζίας και της καλλιτεχνικής εργατιάς, όπου μας ξεναγεί η εξωγήινη δεσποινίδα Pettigrew που προσγειώθηκε απ' τον πλανήτη της (υλικής και συναισθηματικής) ανέχειας...

Les Temoins (2007)
...Κουραστικά διδακτικό κι αδίστακτα χρονοβόρο, το ταξίδι στο χρόνο του Techine, είναι άλλη μια απ' αυτές τις ταινίες που κάνουν τους σημερινούς Γάλλους να περηφανεύονται που είναι θαρραλέοι να δείχνουν τις μαλακίες που έκαναν στο πρόσφατο παρελθόν τους, όντας συγχρόνως αρκετά κουραστικές ώστε να αποτελούν από μόνες τους ραπίσματα στους καρπούς με χάρακα...

Ιστορία 52 (2007)
...η απόσταση του σεναρίου απ' τη σκηνοθεσία μεγαλώνει ολοένα, ώσπου να φτάσει στο χάσμα που μετατρέπει τις επιβλητικές κι εντυπωσιακές εικόνες, σε επιδειξιομανία δίχως αντίκρισμα...

La Fille Coupee en Deux (2007)
...Το (αυτο)καταστροφικό φινάλε, σχεδόν σουρεαλισμός σε μαύρο φόντο, χαλάει την συνταγή, αποδεικνύοντας πως δεν είναι κάθε μέρα του Αγίου Match Point (2005)...

Dialogue avec Mon Jardinier (2007)
...Δεν χωρά αμφιβολία πως τα λεγόμενα ανάμεσα στους έμπειρους Auteuil και Daroussin, έχουν έξυπνο υπόβαθρο και όσο περνά η ώρα ανεβάζουν και την συγκινησιακή φόρτιση. Από ένα σημείο και μετά όμως, πιστεύεις πως όλα έχουν ειπωθεί και τα φιλαράκια τα λένε, σαν να μην έχουν κάτι σημαντικότερο για να ασχοληθούν...

Superhero Movie (2008)
...προτιμάει τις εύκολες λύσεις και τα βγαζομάτικα χοντρά αστεία χωρίς καν την αίσθηση αυτού που αποδομεί...

Ερωτικά Μαθήματα για Επαναστατική Δράση (2007)
...μη περιμένεις κινηματογραφική εμπειρία ακριβώς, ή τουλάχιστον όχι πιο κινηματογραφική απ' το να χαζεύεις εμπνευσμένη λογοδιάρροια ευρυμαθούς φίλου και να χαχανίζεις αδιακρίτως...

The Other Boleyn Girl (2008)
...μοιάζει με τηλεοπτική επανεπίσκεψη του Όσα Παίρνει ο Άνεμος (1939) σε ωριαίο επεισόδιο...

The Tripper (2006)
...Κι αν ένα σωρό θετικά μπορείς να βρεις να του καταλογίσεις, αυτό που σου μένει τελικά είναι μπάφιασμα από τη μια, όσο και με τις σκηνές.. επήρειας, πρωτοφανώς λειτουργικές και ταξιδιάρικες μέχρι που τις σιχαίνεσαι....

Jumper (2007)
...ο Doug Liman χαϊδεύει τον πάτο της καριέρας του, χοροπηδώντας στα κομματάκια που του κόλλησε με κόλλα στιγμής το σεναριογραφικό τρίο απ' τη σειρά βιβλίων του Steven Gould, και γλιτώνει τη μαύρη τρύπα σχεδόν αποκλειστικά χάρη στη χαζομάρα της σύνθεσης της ιδέας της ταινίας, που καλύπτει με ένα campy πέπλο την ασυναρτησία της εκτέλεσης...

Padre Nuestro (2007)
...η ακλόνητη επαναληπτικότητά του και η προβλεψιμότητα στην οποία καταλήγει, φτιάχνουν αρκετά μεγάλη κοιλιά ώστε κι ο ίδιος ο δημιουργός του, που βραβεύτηκε το 2006 με το μεγάλο βραβείο της επιτροπής στο Sundance, να μην είναι σίγουρος πώς ακριβώς να το κλείσει μετά την πεσιμιστική κορύφωση του φινάλε του...

Untraceable (2008)
...η Diane Lane, προοδευτικά πιο μπερδεμένη απ' όλες τις σεναριακές μαντάρες, παρέδωσε και μια ανάλογα αλλοπρόσαλλη ερμηνεία...

Rescue Dawn (2006)
...με ακόμα περισσότερες ελευθερίες απ' ότι παίρνει στα μη μυθοπλαστικά του, και πρωτάρηδες Γιάνκηδες παραγωγούς, ο εκκεντρικός Γερμανός δεν έχει κανένα πρόβλημα να μετατρέψει μια αληθινή ιστορία σε ανθολογία του βιβλίου με τα κλισέ...

Μυστικά και Ψέμματα (2007)
...αναλώνεται σε μια μονομανή επίδειξη του ανθρώπινου πόνου και της μιζέριας στην περιοχή της Ινδίας που υπέστη την καταστροφή, χάνοντας τον απείρως πιο ενδιαφέρον σε ουσία και μέγεθος στόχο...

Sleuth (2007)
...η χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών δε πλησιάζει καν pokes στο Facebook...

Mad Money (2008)
...δεν είναι τόσο κακή όσο θα σε βόλευε για να γλιτώσεις τη μουρμούρα αν βρεθεί ομόφυλη των πρωταγωνιστριών να σε φάει να το δείτε (προσφέρεται για υποχωρήσεις δηλαδή)...

The Lookout (2007)
...σύντομα μεταλλάσσεται σε ασταθή δραματική φιοριτούρα που δεν αποκτά ποτέ νεύρο ικανό να δικαιολογήσει την έκτασή της...

Irina Palm (2007)
...αρκείται στην στρατηγική τοποθέτηση αντικειμένων στις τρύπες, και στα πλάνα πάνω από τον ώμο της πρωταγωνίστριας, σε μια απεγνωσμένη απόπειρα να σου πασάρει την ψευδαίσθηση ότι βλέπεις ότι βλέπει ενώ βλέπεις ότι δεν το βλέπεις...

AVPR: Aliens vs Predator - Requiem (2007)
...προσφέρουν το λουτρό που περίμεναν, ανικανοποίητα, οι φανς από το προηγούμενο επεισόδιο, με βάση ένα γλυκά σχηματικό και ευθύ σενάριο που διαφοροποιείται από το σωρό στην εξόντωση με συνοπτικές διαδικασίες χαρακτήρων που δε φαντάζουν τόσο υποψήφια θύματα...

U (2006)
...η δουλειά στο χέρι είναι εξίσου επίπονη διαδικασία (για feature-length) και έχει διασκορπιστεί στον μισό πλανήτη, με τις παραδοσιακές ρώσικες νερομπογιές και τα παραδοσιακά κορεάτικα κομπιούτερ να δίνουν μια ασυνέχεια στο σκίτσο ενισχυμένη από τα κάπου άγαρμπα ζουμαρίσματα στις λεπτομέρειες...

The Golden Compass (2007)
...κουραστικά αμήχανη και συγκεχυμένη κριτική στο θρησκευτικό σύστημα, δεν παρέχει ούτε κατά διάνοια αρκετό άλλοθι για τους άνω των 16 να ασχοληθούν ιδιαίτερα με αυτήν την υπερπαραγωγή, που έχει αυταπάτες μεγαλείου την ώρα που πάσχει στο ρυθμό και τη συνοχή...

Κλέφτες (2007)
...κουραστικές εναλλαγές πλάνων ένα-δύο εν-δυο, σκηνοθεσία που υποβιβάζει τα σκηνικά σε σκηνή, και ερμηνείες απ' το ντουέτο Αλικάκη-Λαγούτη τόσο υπερβολικές και μονότονες, που μόνο σε σκηνοθετικό αίτημα μπορείς να χρεώσεις, και μόνο με πολύ καλή διάθεση να δικαιολογήσεις...

Enchanted (2007)
...εντός ολίγων λεπτών, ο αυτόματος πιλότος έχει αντικαταστήσει το όραμα με ένα κοριτσίστικο καρμπόν στερεοτύπων, από τα οποία επιζεί μονάχα η πρωταγωνίστρια Amy Adams, ειδικά στις πιο "ξανθές" στιγμές της...

Ψυχραιμία (2007)
...έχει και στιγμές που είναι όλα τα Λεφτά(αα), στα καλοζουμαρισμένα κωλαράκια της, στην εμφανή έλλειψη άγχους της κάμερας μη τύχει και αποκαλύψει καμιά τσιγκουνιά στον προϋπολογισμό, στο περήφανο συντέκνιασμα των μισών διαλόγων, και κυρίως στα νέα παιδιά που βγάζει στο πανί...

Man Push Cart (2005)
...τόσο μακριά από πρωτοπορία όσο και η ακαδημαϊκή βιβλιογραφία (τα open-ended σενάρια ήταν μόδα πριν καμιά πεντοδεκαετία για παράδειγμα) και τόσο μακριά από ρεαλισμό όσο καθηγητής στο Upper East Manhattan από Πακιστανούς μετανάστες (ή το Delivery (2004) από την Ομόνοια)...

Love in the Time of Cholera (2007)
...αποτυγχάνει σε πολλά επίπεδα, απ' τις εικόνες, στη διαχείρισή τους, στην τοποθέτησή τους στη σειρά, και στο ζωντάνεμά τους με κάτι που να θυμίζει συναίσθημα χωρίς να βρωμάει χολεριασμένα βεβιασμένο κι εύκολο...

Good Luck Chuck (2007)
...πιάνει μια καλή ιδέα και την ξεδοντιάζει αντιγράφοντας μηχανικά και άτακτα στοιχεία και καταστάσεις, προσβάλλοντας τελικά και τις δυο σχολές με τον επίπεδο φεμινιστικό.. μισογυνισμό της...

Resident Evil: Extinction (2007)
...Το ότι τελικά κάπου βλέπεται μπορείς να το αποδώσεις στη δυναμική του κουφαριού να κάνει μεγάλη μέχρι και τη ταφόπλακά του...

We Own the Night (2007)
...χαρακτήρες που θα μπορούσαν άνετα να περάσουν αρκετό χρόνο ακόμα σε σκοτεινά συρτάρια, μπας και μπορέσουν να σκοτεινιάσουν αρκετά οι ίδιοι για να μεταμορφωθούν σε κάτι έστω ενδιαφέρον αν όχι διαφορετικό...

A Mighty Heart (2007)
...Σόλο και ικανοποιητικός ο αγώνας της Angelina Jolie που δαγκώνεται με μέτρο πριν μπήξει την τσιρίδα, αλλά την έχει πουλήσει κι αυτήν ο Winterbottom με περαστικές φλασιές ευτυχισμένου ζευγαριού δίχως αληθινή υπόσταση...

Lust, Caution (2007)
...θεωρεί πιο απαραίτητο να επιδείξει καμιά κατοστή φορές σημάδια από κραγιόν σε ποτήρια και φλυτζάνια αντί να υποθέσει τουλάχιστο αν οι αντιστασιακοί είναι μαοϊκοί ή του κουομιτάνγκ και τι παθιάζει τον δοσίλογο...

El Greco (2007)
...Αφημένος ολοκληρωτικά στον αφηγητή του, ο Γιάννης Σμαραγδής αφαιρεί την αφηγηματικότητα απ' τις εικόνες του, υποβιβάζοντάς τες σε δραματουργικά ανεπαρκή καρτποσταλικά ενσταντανέ στιγμών-κλειδιά της ζωής του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου, που φροντίζουν να υπογραμμίζουν το "Έλληνα" μέχρι ν' αρχίσουν να ματώνουν τ' αυτιά σου...

Shi Gan (2006)
...αν είσαι το κορίτσι που θέλει να δει πώς είναι να το ξαναερωτευτεί το αγόρι της ενώ είναι μια άλλη, ίσως να σου βγάλει και κάνα νόημα παρπάνω. Κι ίσως να σου βάλει και ιδέες, αν και το απεύχομαι...

No Reservations (2007)
...τα μισοκαταφέρνει με τη βοήθεια ενός ευρωπαϊκού σεναρίου που δε φαίνεται να παραχολιγουντοποιήθηκε και ενός πρωταγωνιστικού διδύμου που σχεδόν το πιστεύεις όταν είναι χώρια....

Das Wilde Leben (2007)
...Αδιάφορα επιφανειακή συρραφή highlights (και lowlights) απ' την ταραχώδη ζωή της Ushi Obermaier, δίχως ιδιαίτερο νόημα, ή συγκεκριμένο στόχο, πέρα απ' την χρήση κλισεδιάρικων αναπαραστάσεων ροκ καταστάσεων, στιγμών γυναικείας απελευθέρωσης, και ζενερίκ προσεγγίσεων της πολιτικοκοινωνικής αναμπουμπούλας των '60s...

Πανδώρα (2006)
...κινείται απελπιστικά αργά, και δέχεται ανανήψεις μονάχα από τα μπούτια της Πανδώρας, με τον αφηγητή που πάει κι έρχεται χωρίς συνέπεια και συνοχή, να βρομάει αφηγηματικό δεκανίκι...

I Could Never Be Your Woman (2007)
...εξαντλεί την επιστροφή της θείας Michelle και ένα κωμικό καστ που σφύζει από ταλέντο σε κάποια πετυχημένα αστεία σε βάρος όλων των ψυχώσεων και συμβάσεων του Χόλιγουντ και σε μια σχεδόν τυπική κεντρική ιστορία...

Becoming Jane (2007)
...αν δεν το 'χεις βαρεθεί τις άλλες ένα εκατομμύριο εννιακόσιες πενήντα εννιά χιλιάδες τριακόσιες είκοσι δύο φορές που το 'χεις ξαναδεί (ή, αν δεν το 'χεις ξαναδεί), μαγκιά σου και καλή διασκέδαση, προδομένος δε θα βγεις...

Year of the Dog (2007)
...πολύ σύντομα χάνει το στόχο του και το νερώνει με συναισθηματικίζουσες καταστάσεις και πεπατημένες κοινωνικές ευαισθησίες, αρχίζοντας τους κύκλους γύρω απ' τα ίδια και τα ίδια...

A Crime (2006)
...μένοντας στο έτσι είναι γιατί έτσι πάει, το A Crime βασίζεται στις καλές ερμηνείες, το πιασάρικο θέμα και αρκετή καυτή γυμνή σάρκα για να διανύσει τη λασπώδη διαδρομή του προς το φινάλε...

Butterfly on a Wheel (2007)
...σ' ένα βολικό σύμπαν που νυχτώνει ξαφνικά όταν πρέπει και βρέχει όταν χρειάζεται, χαρακτήρες με ενδιαφέρουσα αψίδα εξέλιξης, σκαλώνουν σε εύκολες λύσεις δραματοποίησης...

Shrek the Third (2007)
... αποδεικνύεται πέρα από αχρείαστο, ολότελα εισιτηριοθηρικό και σαφώς κατώτερο της ιστορίας του κλείσιμο ενός franchise που έχει, απ' ό,τι φαίνεται, πια εξαντληθεί...

The Good Night (2007)
...μια ταινία που ασθμαίνει ψάχνοντας τον ρυθμό της, για να πάθει σύντομα ασφυξία όταν γίνεται σαφές ότι πρέπει να τη βγάλει απ' τη μέση και μετά με ένα σενάριο που δεν πηγαίνει πουθενά...

The Condemned (2007)
...η κινηματογραφική κάμερα από κει που ψιλοειρωνεύεται την τηλεοπτική ξαδέρφη της αρχίζει ξαφνικά να κουνιέται και να ζουμάρει αλαφιασμένα...

Starter for 10 (2006)
...παραδόξως υμνήθηκε στις κριτικές και το ίδιο αναπάντεχα πάτωσε στα ταμεία. Και είναι από αυτές τις ταινίες που βλέπεις αν δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις...

I Now Pronounce You Chuck and Larry (2007)
...όσο κι αν παλεύει να υπερασπιστεί την αποδοχή του αλλιώτικου δείχνοντας την μαλακή εκδοχή του πυροσβεστικού σώματος, πάντα υπάρχουν τα μαλακότερα βυζιά της Jessica Biel και η ανάγκη να μας τα επιδεικνύει για να μην ξεχάσουμε ότι στην πραγματικότητα είναι κρυφοστρέητ...

Unknown (2006)
... σκηνοθετικές αυθαιρεσίες προχειρότητας, ολέθρια ανισότητα στο casting ανάμεσα στους πρώτους και τους δεύτερους ρόλους, και αχρείαστες σεναριακές κωλοτούμπες...

Nos Jours Heureux (2006)
...ανάλαφρη κωμωδία για όσους θέλουν να θυμηθούν τα νιάτα τους, που ακόμη κι αν δε λέει τίποτα καινούργιο, είναι πολύ χαρούμενη και ηλιόλουστη για να της το προσάψεις...

Evan Almighty (2007)
..ένα high-concept σενάριο που δεν κάνει και πολλά περισσότερα απ' το να παρουσιάζει το high-concept του στο πρώτο τέταρτο, και μετά κάθεται πίσω σαν τον Θεό, και το χαζεύει να πνίγεται σε έναν κατακλυσμό αμηχανίας...

Mr. Brooks (2007)
...το εγχείρημα (...) καταφέρνει και επιπλέει πάνω στους αυτοσαρκαστικούς τόνους ιστορίας και ατακών, διατηρώντας ένα κάποιο μπριόζο φλερτ με το νουάρ...

Bobby (2006)
...Οι φίλοι του ρετρό θα βιώσουν τη σχετική ανάταση, νύχια, μαλλιά και make-up φλερτάρουν ακόλαστα με το διαχρονικό camp και, αν το Bobby μιλούσε για το σήμερα, πιθανότατα να έκλεινε με κονσέρτο της Barbra Streisand υπέρ του προεκλογικού οβολού της κυρίας Hillary...

Georgia Rule (2007)
...στο φιλμικό σύμπαν του Garry Marshall, το καζάνι της κάθαρσης δεν καίει παρά για ελάχιστα καρέ, έστω κι αν το Georgia Rule, είναι το πιο ηθικά επιθετικό και κυνικό μ' έναν χαζοχαρούμενο τρόπο κομμάτι, της γλυκανάλατης παρακαταθήκης του...

Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer (2007)
...οι φετινοί Τέσσερις Φανταστικοί, είναι λιγότερο ενοχλητικοί απ' ότι αδιάφοροι --γεγονός που τους βάζει ένα βήμα πιο μπροστά απ' το πρώτο μέρος τους--, δεν ξεπερνούν όμως ποτέ το επίπεδο της παιδικής ταινίας με αληθινούς ανθρώπους, με ξεκάθαρα προεφηβικό target group και στιγμές παράφορης camp τρέλας...

Cashback (2006)
...παίρνει την ιδέα και την ξεχειλώνει πέραν πάσης αντοχής, για να κάνει μια μικρού μήκους να κρατάει όσο μια μεγάλου...

Lucky You (2007)
...μέσα σε μια μίζερη κατάσταση προκαλούν σχεδόν τόσο θαυμασμό όση και συμπόνια, ο Duvall κι ο Bana, με τον ηλεκτρισμό που δημιουργούν εκ του μηδενός ανάμεσά τους, και το πάθος που επιδεικνύουν στην ερμηνεία χαρακτήρων με λιγότερες διαστάσεις κι απ' τις φιγούρες της τράπουλας...

Journey to the End of the Night (2006)
...η προσπάθειά του να το ρίξει στο ψυχολογικό, παθαίνει εμπλοκή γιατί ούτε οι χαρακτήρες του κάνουν το ίδιο μπαμ με τα πιστόλια, ούτε οι διάλογοί του το ίδιο βζιν με τις σφαίρες...

Cronica de una Fuga (2006)
...επιλέγει να βάλει το genre πάνω από το πολιτικό background και να μας χαρίσει ουσιαστικά ένα σφιχτό θρίλερ απόδρασης...

Alter Ego (2007)
...μια σειρά καλογυαλισμένων video clips, στημένων γύρω από ένα νερουλό σενάριο...

Lonely Hearts (2006)
...παραμένει ένα αξιοπρεπές σύνολο έστω και αδιευκρίνιστου τύπου...

The Dead Girl (2006)
...ακόμη κι αν οι αρχές και τα τέλη (και μια-δυο περιπτώσεις και το ενδιάμεσο) των ιστοριών είναι συζητήσιμα ικανοποιητικά, ξεδιπλώνονται με τρόπο συνεπή κι αξιοπρεπή, ή τουλάχιστον στην πλειοψηφία τους αρκετά σκοτεινό και ενδιαφέρον για να σε κρατήσουν ξύπνιο...

The Reaping (2007)
...Αναβιώνοντας για 96 λεπτά ένα genre που έφυγε απ' τη μόδα πιο γρήγορα απ' ότι μπήκε, το Τhe Reaping είναι ένα homage στο θρησκευτικό θρίλερ, που αν είχε γυριστεί πριν καμιά εικοσαετία, θα είχε ήδη στρατιά φανατικών να πίνουν νερό στο όνομά του. Σήμερα, υποφέρει κάτω απ' το ασήκωτο βάρος της πρωταγωνίστριάς του...

Valley of Flowers (2006)
...Μυστικισμός, μαγεία, ρομάντζο, περιπέτεια κι άλλα τέτοια πνευματικά, ξεδιπλώνονται σε αφηγηματική γραμμή τόσο αχανή όσο και τα τοπία της ταινίας, που σίγουρα έχουν τη γοητεία τους άμα δεν βαριέσαι να τα κοιτάζεις, και μπορεί να σου βγάζουν και νόημα, αν μ' αυτές τις ανατολίτικες μυθολογίες και φιλοσοφίες, έχεις ασχοληθεί περισσότερο απ' το να 'χεις ρίξει μερικά ξενύχτια με την τριλογία του Prince of Persia...

The Painted Veil (2006)
...φτιαγμένο με τη στόφα του παλιού Hollywood. Τουτέστιν, αργοί ρυθμοί, αδρά σχηματισμένοι χαρακτήρες με ελάχιστες και σπασμωδικές παρεκκλίσεις απ' τις νόρμες, πομπώδεις διάλογοι και βολική πορεία προς τα ασφαλή συμπεράσματα...

Muyeong Geom (2005)
...Η αμερικάνικων προδιαγραφών απλοϊκή και προβλέψιμη δραματουργία του, τού εξασφάλισε ένα 30% χρηματοδότησης από την New Line Cinema, αλλά δεν θα το καταλάβαινες αν δεν σου το 'λεγα, αφού η ταινία αποτελεί πισωγύρισμα του είδους...

Dreamgirls (2006)
...παραφουσκωμένο pop μπλοκμπαστεράκι, που δεν έχει ούτε το δραματουργικό βάρος, ούτε την ερμηνευτική συνοχή για να καλύψει την ακατάσχετη μουσική του φλυαρία...

Curse of the Golden Flower (2006)
...κάτι σα κλειστοφοβικός και κιτσάτος και υπερφιλόδοξος Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, χτίζεται και χτίζεται με ατελείωτα πέρα δώθε στους διαδρόμους και τα δωμάτια του παλατιού και κορυφώνεται και κορυφώνεται με επικά γελοίες αναμετρήσεις...

Man of the Year (2006)
...βασίζεται στα καμώματα του Robbin Williams και το χιούμορ του κόνσεπτ για να κρατηθεί όρθιο, ενώ η δραματουργία δεν έχει αρκετό ψαχνό για να στηρίξει την πλοκή...

10th & Wolf (2006)
...τσαλαβουτά στη ρηχότητα της μασημένης πλοκής, η οποία γαρνίρεται με voice over που παίρνει τη θέση της κινηματογραφικής αφήγησης στην ανάδειξη των κινήτρων των χαρακτήρων, και των χαρακτήρων των ίδιων...

2:37
...ό,τι και να σούρεις, για ντεμπούτο παιδιού καλό είναι...

The Grudge 2
...περίεργοι θόρυβοι κι αλλόκοτα συμβάντα σου μαυρίζουν την ψυχή και το υγρό εμφάνισης φωτογραφιών, για να σχηματίσουν περιγράμματα φαντασμάτων που απλώνουν τα μπλαβιασμένα, κρύα χέρια τους στο σβέρκο της λογικής σου. Και προσπαθούν να την πνίξουν, αλλά για να τα καταφέρουν χρειάζεται πολλή καλή διάθεση από μέρους σου...

Copying Beethoven
...οι τελευταίες μέρες του Μπετόβεν σε φασόν κοστουμάκι καταραμένης ιδιοφυΐας παύλα success story...

Arthur et les Minimoys
...Η πολιτεία των ανθρωπάκων με τα πεταχτά αυτιά, μπορεί να μην αποτελείται απ’ τους πιο ενδιαφέροντες των παραμυθένιων χαρακτήρων, το παλεύουν αξιέπαινα όμως...

Charlotte's Web
...ας γίνει μπέικον να γλιτώσουμε...

Black Christmas (2006)
...μπόλικες ζουμερές σκηνές που θα δοκιμάσουν τα όρια της γιορτινής σου διάθεσης...

Uranya
...καλομονταρισμένο πακέτο σε εντυπωσιακά ιλουστραρισμένο 60s περιτύλιγμα, με την μπόλικη νοσταλγική διάθεση και τα αξιοσημείωτα production values, πάσχει όμως από ανεπαρκή πλοκή και έλλειψη σεναριακού πυρήνα αρκετά στιβαρού για να συγκρατήσει τους δορυφόρους του...

Flushed Away
...ένα animated μάλλον αδιάφορο προς το animation του, ενώ το σενάριο αρκείται σε κλισέ πλοκή, ανιαρούς κεντρικούς χαρακτήρες και κάνα δυο διασκεδαστικούς τριτοδεύτερους...

Iklimler
...Όχι άσχημος τρόπος να περάσει κανείς την ώρα του, η ταινία πάντως σίγουρα δεν έχει το βάθος που αναμένεται για το θέμα που καταπιάνεται...

Flags of Our Fathers
...ο Δανίκας είναι ενθουσιασμένος με τη σημειολογία της σημαιολογίας. Εγώ πάλι, περίμενα μέχρι τους τίτλους τέλους, πότε θ’ αρχίσει η ταινία. Τρέχα γύρευε...

Saw III
...το Saw III μένει με υπέρβαρο στο κρέας, και ελάχιστα μπαχαρικά για γεύση. Οπότε, δε λέω, χορταίνεις, αλλά μια σαπίλα την ακούς...

Huo Yuan Jia/Fearless
...Ένας από τους δέκα τρόπους να ξεχωρίσεις μια αδιάφορη ταινία (καμιά πενηνταριά από τους οποίους ξέρεις ήδη, αλλά συνέχισε να μας διαβάζεις να μάθεις κι άλλους) είναι όταν είναι καρατίστικη και ξεκινάει από το τέλος...

The Guardian
...υπερμήκης ταινία με ανύπαρκτους χαρακτήρες, κακοστημένη κι επαναλαμβανόμενη πλοκή, καρικατούρα δραματουργίας κι απανωτά φινάλε...

Sophie Scholl: Die letzten Tage
...περιστρέφεται κυρίως γύρω από τη Sophie Scholl, τη γυναίκα της παρέας, και τα ψυχολογικά παιχνίδια των ανακριτικών μεθόδων των SS, θέτοντας έτσι το υπόβαθρο για την εκβιαστική ηρωοποίησή της...

The Black Dahlia - Η Μαύρη Ντάλια
...τυπικό φιλμ νουάρ, στο οποίο ο De Palma παραλείπει να βάλει τις δαιδαλώδεις στροφές και τις συνωμοσιολογικές βουτιές του Ellroy, αφήνει όμως αποσυντονιστική πληθώρα απρόσωπων ονομάτων, προβληματικά λογικά άλματα και γρίφους που λύνονται βασικά χάρη στη διαίσθηση του ντετέκτιβ...

Fantastic Four
...στo X-Men 2 ο Bryan Singer έδωσε μαθήματα για το πώς πρέπει να μεταχειρίζεται κανείς μια ομάδα υπερηρώων. Προφανώς εκείνη τη μέρα ο Tim Story είχε κάνει κοπάνα...

Severance
...στο ανιαρό στην πλειονότητα σύνολο, κρύβεται μια συλλεκτική διάθεση ανατρεπτικού σαρκασμού των περί τα θρίλερ συμβάσεων, που κατά διαστήματα χαρίζει σκηνές ανθολογίας...

Snakes on a Plane
...Αν διαβάζω καλά τον Νοστράδαμο, σε πεντέξι χρόνια το SoaP θα είναι μια απ’ αυτές τις ταινίες που αναβιώνουν την κινηματογραφική εμπειρία. Άγνωστοι άνθρωποι θα μαζεύονται σε μια αίθουσα, για να βιώσουν μαζί το camp μεγαλείο και το cult δυναμικό αυτού του θεσπέσιου B-movie...

The Wicker Man - Το Μυστικό του Σκιάχτρου
...αν υπήρχε βραβείο ευσυνειδησίας και φιλότιμου, ο Nicolas Cage θα έπρεπε οπωσδήποτε να πάρει ένα, για τον τρόπο που ξεστομίζει τις μπούρδες του LaBute χωρίς να στραβώνει τη μούρη του...

You, Me and Dupree
...Σίγουρα υπάρχουν τα κατεψυγμένα αστεία περιστατικά που παθαίνουν οι νεόνυμφοι, από τη στιγμή που τους κατσικώνεται ο Dupree. Αλλά τίποτα που δεν έχουμε ξαναδεί ή που δε μπορούμε να προβλέψουμε (δε θα υπάρχει μία σκηνή με τον Dupree και μια υπερχειλισμένη τουαλέτα, για παράδειγμα;)...

My Super Ex-Girlfriend
...Η ιδέα είναι πρωτότυπη και ο χειρισμός της βιρτουόζικος. Το σενάριο βέβαια λίγο κουλό....

Stay Alive
...ένα σκοτεινό θριλεράκι, με αρκετές σκηνές αγωνίας που θα σε κάνουν να σφίξεις τα δάχτυλα στην πολυθρόνα, ή στο σακουλάκι με τα πατατάκια. Kαι με τη Sophia Bush βέβαια, που είναι το καινούριο υπέρκαυτο pin-up girl του Hollywood

Stesti/Something Like Happiness - Κάτι σαν Ευτυχία
...Κωμικό σε ορισμένα σημεία και σοβαρό ή/και θλιβερό στα υπόλοιπα, θίγει θέματα σημαντικά κι ευαίσθητα. Aλλά δυστυχώς χωρίς την πρωτοτυπία που θα το έκανε να ξεχωρίζει...

Il Caimano - O Αλιγάτορας
σχιζοφρενικά άνιση ταινία, προχωρά ύπουλα σε ένα μη-φινάλε, που αφήνει και τους δύο ήρωες ξεκρέμαστους στη μαύρη οθόνη, και ένα χαρακτηριστικό άρωμα μπαλαφάρας στην αίθουσα...

Takeshis’
...Η διάρθρωση της ταινίας είναι απολύτως συνειρμική, πράγμα που άλλοτε λειτουργεί εξαιρετικά, άλλοτε βαραίνει και κουράζει...

La Doublure - Κατά Λάθος... Εραστής
...δεν είναι ακριβώς ευφάνταστη, αλλά η ταινία έχει την flashy όψη ακριβής παραγωγής και τις χαριτωμένες ερμηνείες των λαμπερών πρωταγωνιστών της...

Glory Road - Ο Δρόμος προς τη Δόξα
...Καταφέρνει και να θάψει και να παραφουσκώσει το ρατσιστικόν του πράματος αλλά, ως συνήθως, το αποτέλεσμα έχει ένα κάποιο επίπεδο. Ειδικά για ντιβιντί...

Nine Lives - Εννιά Ζωές
...βραβεύτηκε στο Locarno International Film Festival, έπαιξε στο γνωστό Sundance και είχε θερμή ανταπόκριση στις ντόπιες Νύχτες Πρεμιέρας. Αλλά άλλο τα φεστιβάλ, άλλο οι αίθουσες...

Ask the Dust - Ρώτα τον Άνεμο
...στο πέρασμα στην οθόνη, ατόφια έμεινε η ατμόσφαιρα του παλιού L.A., το οποίο ο Towne φιλμάρει εξαιρετικά, αλλά δεν καταφέρνει να γεμίσει τους δρόμους του με ψυχή...

La Vida Secreta de las Palabras - Η Μυστική Ζωή των Λέξεων
...η δημιουργός επιστρέφει, με τους ίδιους σπόνσορες ("agustin y pedro almodovar presentan"). Και, επιπλέον, και άνδρα πρωταγωνιστή, πιο στρωτή ιστορία και λιγότερες ρηχές υπερβολές...

Voces Inocentes - Αθώες Φωνές
...παρόλα τα θετικά της και τη σοβαρότητα της παραγωγής, η ταινία είναι μόνο για φεστιβάλ και ευκολοσυγκίνητους κριτικούς. Και παιδιά, ανεπιφύλακτα...

Tideland
...ήθελε να πει κάτι για την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, αλλά όσο περνούσε ο καιρός και πετούσε από το set του Tideland σ' εκείνο των Αδερφών Grimm και πάλι πίσω, μάλλον ξέχασε που ήθελε να το πάει...

Grizzly Man
...εκτός κι αν σε ενδιαφέρει να δεις πως ένας πραγματικά ιδιοφυής σκηνοθέτης ανασταίνει και νεκρούς, μη μπεις στο κόπο και τα έξοδα...

Eight Below - Ανταρκτική: Στα Όρια του Αδύνατου
...μια ακόμα προσθήκη στη μεγάλη παράδοση σκυλοταινιών της Disney...

The Wild - η Ζούγκλα
...κανένα ενδιαφέρον για τον θεατή, πέρα ίσως από τον απρόσμενο σχεδιασμό τους, που φαίνεται σα να συνδυάζει το 3G με το clay animation...

The Squid and the Whale - Δεσμοί Διαζυγίου
...απουσιάζει, και δικαιολογημένα, η σκηνοθεσία. Ε και το ισχυρό ατού, το υποψήφιο για όσκαρ σενάριο, καταφέρνει να δημιουργήσει μόνο αντιπαθείς χαρακτήρες...

Λιούμπη
...Η υπόθεση και η εκτέλεση της ταινίας δεν έχουν τίποτε που να την ξεχωρίζει από δράμα τηλεοπτικού επιπέδου, ευκολοχώνευτο κι ευκολολησμόνητο, και άτολμο, όμως η ταινία έχει στα θετικά της την πρωτάρα Καπλάν...

The White Countess – Η Κοντέσα της Σαγκάης
...κακή όσο η προσποίηση αμερικανικής καταγωγής από τον Fiennes, άσκοπη όσο η απόφαση της τελευταίας στιγμής να παίξει και τον τυφλό από πάνω και βαρετή όσο οι μακρόσυρτες σκηνές που περιδιαβαίνει σκουντουφλώντας ενώ κοιτάει το κόσμο στα μάτια...

Boogeyman – Εφιάλτης
...Η δική μου ντουλάπα μπορεί να μην έχει μέσα νυχτερίδες και δαίμονες, αλλά στα κέφια της είναι σίγουρα πιο τρομακτική απ’ αυτήν εδώ την ταινία. Και πιο ενδιαφέρουσα μη σου πω...

Constantine
...ο βετεράνος βιντεοκλιπας Francis Lawrence στήνει μια εντυπωσιακή ατμόσφαιρα film noir, γύρω από μια ταινία που δίνει καινούριο νόημα στον όρο camp, με τη θολούρα που επικρατεί στα θεολογικά ζητήματα που αγγίζει, τη γενικότερη περιρρέουσα αφέλεια στη δομή της, μα κυρίως και πάνω απ’ όλα, το ρεσιτάλ κακής, κακής ηθοποιίας από τον Neo. Συγγνώμη, τον Reeves...

The Grudge – Η Κατάρα
...Μπορώ να φανταστώ τον Shimizu να τσακώνεται με τους παραγωγούς για το ότι θέλει να το κάνει με Ιάπωνες, αυτοί να του λένε ότι είναι αμερικάνικη ταινία, και τελικά να συμβιβάζονται στο εξής εκπληκτικό: γύρνα πίσω στην Ιαπωνία με το cast μας, και όσα μέλη του cast έχουν screen time άνω των 4 ατακών, θα είναι Αμερικάνοι. Όλοι οι υπόλοιποι μπορούν να είναι σχιστομάτηδες, δε μας νοιάζει...

The Island - Το Νησί
...ένα αρκετά ιντριγκαδόρικο, ίσως και οριακά ανατριχιαστικό sci-fi θρίλερ, με μια έκπληξη που όταν αποκαλύπτεται λίγο πριν το διάλειμμα για τα νάτσος, την έχεις λίγο πολύ φανταστεί (δεν είναι δα και επιπέδου Shyamalan), αλλά από τη στιγμή που αποκαλύπτεται στην εξηγούν ξανά και ξανά, μη τυχόν και δε κατάλαβες (dummy friendly)...

In Good Company
...δεν είναι δα και το ψυχόδραμα του σύγχρονου επιχειρηματία (όσο κι αν θα το ήθελε), και σύντομα αρχίζει να βουλιάζει στη χλιαρότητά του, για να τα τινάξει όλα στον αέρα με την γελοία, κακογραμμένη και τραβηγμένη απ’ τα μαλλιά, δήθεν επικράτηση των ανθρωπίνων σχέσεων έναντι του καπιταλισμού...

The Last Trapper – Ο Τελευταίος Κυνηγός
...θα έχετε την ευκαιρία να δείτε πώς ένας κάστορας φτιάχνει το φράγμα του, πώς μία και μόνη αλοιφή μπορεί να θεραπεύσει από πυρετό και διάρροια μέχρι πονοκέφαλο και μολύνσεις του αυτιού, και πώς ένας άντρας φτιάχνει από το μηδέν, χρησιμοποιώντας μόνο κορμούς δέντρων, αυτά τα υπέροχα καταφύγια που έχετε δει στα εφηβικά θρίλερ...

Monster in Law – Κακιά Πεθερά
...τα κοτσιδάκια και οι πλεξούδες και τα χαρούμενα χοροπηδητά, κάθε άλλο παρά καμουφλάρουν το γεγονός ότι η Lopez καμία σχέση δεν έχει με την νεαρή κοπελίτσα που βρήκε τον πρίγκιπα και ζει το μελιστάλαχτο παραμύθι της, και βέβαια το ερμηνευτικό της ταλέντο (ή η έλλειψή του, αν θέλετε), επίσης δεν βοηθά καθόλου...

Shark Tale - Ο Καρχαριομάχος
...το σενάριο μπάζει νερά από παντού, για να βυθίσει το σύνολο σε μια άνιση μετριότητα, που αναλώνεται στο να προσπαθεί να χωρέσει κάθε γκανγκστερικό στερεότυπο σε ψάρια-κομπάρσους, καθώς το στόρι ακολουθεί την κλισεδιάρικη ανέλιξή του προς το happy-end...
Permalink | ^ verbal @ 2:00 μμ Translate into English

One - One and a Half Star Reviews

(1.5/5)

Amando a Maradona (2005)
...αντιποδοσφαιρική και ειρωνικότατη σε αρκετά σημεία (σε βαθμό να επαναλαμβάνει πλάνα με το είδωλο εκατομμυρίων να χλαπακιάζει κατάχοντρο), είναι κατά κύριο λόγο αφελέστατα μουσικοτουριστική...

The Private Lives of Pippa Lee (2009)
...βολοδέρνει με την ανικανότητά της να στήσει έστω και σκηνή σφουγγαρίσματος...

Blood: The Last Vampire (2009)
...μια σειρά δικαιολογιών παύλα ευκαιριών για τη Jun Ji-hyun να σφάξει κυριολεκτικά εκατοντάδες δαίμονες (από τους ακριβώς τρεις του anime) που συνήθως βαριούνται όχι μόνο να βγάλουν δόντια αλλά ακόμα και να πάρουν τα πόδια τους...

My Sister's Keeper (2009)
...είναι σε κάποια σημεία συγκλονιστικό παρουσιάζοντας χωρίς κραυγές τη ζωή με τη λευχαιμία (χάρη και στην ερμηνεία της Sofia Vassilieva), και στα υπόλοιπα χώνει σωλήνα διαμέτρου αποχέτευσης στους δακρυικούς αδένες σου και τρομπάρει με μανία την αντλία που θα τον γεμίσει,...

La Fille de Monaco (2008)
...πενήντα και βάλε χρόνια μετά το Και ο Θεός Έπλασε τη Γυναίκα (1956) το σενάριο τη γυρνάει, χωρίς λόγο αλλά μάλλον ευτυχώς, σε τσούλα που παίρνει κυριολεκτικά και τον τελευταίο που ξέρει όσο χτίζει τη καριέρα της πάνω στους ήδη καταξιωμένους...

Away We Go (2009)
...μοιάζει σα να πετάχτηκε την ώρα που ο Μendes έκλανε στα διαλείματα του Revolutionary Road, και στην πραγματικότητα κάπως έτσι έγινε...

The Proposal (2009)
...η υπογραφή Anne Fletcher εγγυάται ότι το σενάριο συναρμολογήθηκε από τυχαίες σελίδες εκατό προηγούμενων και η σκηνοθεσία πήγε για κατούρημα...

The Burning Plain (2008)
...άνοστο ξαναζέσταμα ύφους και στυλ αυτοκρατορικού μελοδραματισμού, που εξασκούσε με αποτελεσματικότερα βαρύγδουπη πειστικότητα ο Iñárritu...

My Life in Ruins (2009)
...γκροτέσκ ακρότητες, αφελείς screwball-ιές και ανώδυνα σατιρικά χαστουκάκια, νερώνονται μέσα από ένα φίλτρο ωραιοπάθειας...

Mes Stars et Moi (2008)
...μαλακώνει απότομα και σε αγκαλιάζει με πνιγηρή γλυκαναλατίλα, καθώς μπαίνει στον αυτόματο...

17 Again (2009)
...παίζει ως μοντάζ διαφημιστικών του πρωταγωνιστή της, με τον Efron να λανσάρει το μαλλί του, τον Efron να γυμνάζει το κορμί του, τον Efron να φοράει κολλητό τζινάκι, λευκό μπλουζάκι και δερμάτινο μπουφανάκι και να τα κυκλοφορεί σε αργή κίνηση, και να αποκρούει τα τσουλάκια του λυκείου με κηρύγματα για αληθινή αγάπη...

Franklyn (2008)
...ξεδιπλώνει τις ιστορίες τριών πολύ πραγματικών πυροβολημένων και ψάχνει απιθανότητα για να τις συμμαζέψει...

Ce que mes Yeux ont Vu (2007)
...ένα κούφιο, ψυχρό, φτηνιάρικο κι αμήχανο κακέκτυπο ψυχολογικομυστηριακών θρίλερ, με ψυχοψαχτικές ορέξεις που μένουν ακάλυπτες απ’ το σενάριο...

Κάτω απ' το Μακιγιάζ σου (2008)
...απ’ την αρχή ως το τέλος του, μια ατέρμονη δήλωση έρωτα προς την πρωταγωνίστριά του, η οποία, με φιλότιμο κι αξιοζήλευτο ζήλο, κουβαλάει στις πλάτες της ένα άχαρο δράμα...

Duplicity (2009)
...συνεχίζοντας τις πομπώδεις παπαριές του Michael Clayton (2007) αφού βρήκε ακροατήριο, ο Tony Gilroy φαίνεται πια να φιλοδοξεί καθαρά να ακολουθήσει τον Steven Soderbergh...

Séraphine (2008)
...οι Γάλλοι κάναν φέτος επίδειξη πραγματικής αρτηριοσκλήρυνσης στους.. μαθητευόμενους ομολόγους τους των Oscar...

Issiz Adam (2008)
...τηλεοπτικού επιπέδου κινηματογράφηση μιας καρτποσταλικά εκμοντερνισμένης Κωνσταντινούπολης που ιλουστράρεται με δυτική αισθητική κι ήθη και έθιμα ευρωπαϊκά αναπτυγμένα...

Ο Αρσιβαρίστας και ο Άγγελος (2008)
...κάποια στιγμή θα μπουχτίσεις με τη μετριότητα των ερασιτεχνικών ερμηνειών, τα προβλήματα ροής της πλοκής που εκεί που φαίνεται να της λείπουν κομμάτια, αρχίζει να σου πετάει επαναλήψεις και μετά χοροπηδάει ξανά...

Marley & Me (2008)
...ένα σακατεμένο μοντάζ πιασάρικων ενσταντανέ, που αφήνει έξω απ’ το κάδρο όλα τα σωστά κομμάτια της μεγαλύτερης εικόνας, προτιμώντας τα ευκολότερα κινηματογραφίσιμα κι αποτυγχάνοντας να πιάσει οποιοδήποτε παλμό ακόμα και σ’ αυτά...

Γκίνες (2009)
...έχει τις αρετές της στις προθέσεις της κυρίως, αλλά κι ένα σωρό αδυναμίες στην παραγωγή της, που προδίδει βιασύνη, απ’ το ντεκουπάζ, τη σκηνοθεσία, τη φωτογραφία και τον ήχο, ως το μοντάρισμα, το χρωμάτισμα και το μιξάρισμα...

Η Σκόνη του Χρόνου (2008)
...απαρχαιωμένη σκηνοθεσία τιγκαρισμένη με στείρα αλληγορικά δολώματα, σε μια ταινία που διατηρεί την αγγελοπουλική της ποιότητα ως προς την ασυμβίβαστη ποιητικότητα και το φλου αριστίκ με το οποίο ο Έλληνας διεθνής θολώνει τα όρια της πραγματικότητας και της φαντασίας των ηρώων του, όπως αυτά προκύπτουν νερωμένα απ’ τη δική του ημιαφηρημένη προσέγγιση...

Inkheart (2008)
...παιδικού προσανατολισμού αρπαχτή με συντηρητικές ελπίδες franchise-ο-ποίησης...

The Reader (2008)
...Επιφανειακό ξύσιμο άλλης μιας εκδοχής της εβραϊκής πληγής που προκάλεσε η γερμανική βαναυσότητα, αυτή τη φορά εμπλουτισμένη με εξανθρωπιστικό ερωτικό πρώτο μισάωρο, που δεν καμουφλάρει καθόλου τις εξάρσεις συμβατικότητας στο ξεδίπλωμα, ή τις μελοδραματικίζουσες ερμηνείες ρόλων με πορείες που αψηφούν την κοινή λογική,...

Twilight (2008)
...ο ταξίδι με προορισμό το sequel, περιλαμβάνει ατελείωτες σκηνές με πρωταγωνιστές να σφίγγονται για να δείξουν ότι σκέφτονται, και δευτεραγωνιστές εξίσου αχαρακτήριστου επιπέδου να πηγαινοέρχονται απλά συστηνόμενοι, χωρίς καν τον κλασικό σκοπό να γίνουν γεύμα μετά από μερικά λεπτά...

Scar (2007)
...μια (σκοτεινή) ματιά στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον --αν περπατήσει όλη αυτή η ιστορία του τριδιάστατου όσο λένε οι ευαγγελιστές της που την θέλουν να κατακτά το Hollywood στα επόμενα χρόνια, μπας και του επαναφέρει κόσμο στις αίθουσες--, όπου η πλειοψηφία των ταινιών θα είναι τριδιάστατη, χωρίς την ανάγκη να σου πετάει συνέχεια πράματα στη μούρη για να σου το θυμίσει...

The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor (2008)
...η τρίτη μιουμοταινία περνάει στο μετα-γούστο, με πρωταγωνιστές να καταριούνται την ώρα που έμπλεξαν (Maria Bello) ή να υπομένουν ασιατικά στωικά τη μοίρα τους (Jet Li και Michelle Yeoh που επανασυνδέονται μετά από καμιά δεκαπενταριά χρόνια), όταν έχουν καμιά ιδέα που βρίσκονται και τι ψευτοψηφιακά εφέ υποτίθεται τους κοπανάνε...

Star Wars: The Clone Wars (2008)
...χωρίς καμιά πρόθεση να πάει τη μυθολογία πουθενά παραπέρα, ο Lucas απλώς στήνει ένα κινηματογραφικής διάρκειας, παιδικού προσανατολισμού επεισόδιο, με αμφιβόλου αισθητικής animation, για να δουλέψει ως launching pad της καινούριας, σεναριακά ανεξάρτητης αντίστοιχης παιδικής τηλεοπτικής σειράς του Cartoon Network, που επίσης δεν έχει καμιά άλλη πρόθεση πέρα απ’ το να πουλήσει παιχνίδια...

Youth Without Youth (2007)
...αν η μίξη φασιζουσών θεολογικών θεωριών, ρουμάνικου φολκλόρ και ανατολίτικων μύθων είναι το στοιχείο σου, διάβασε καλύτερα τη νουβέλα. Και μη περιμένεις από τον Coppola να στην εξηγήσει, πολύ περισσότερο να στη ζωγραφίσει...

L' Ennemi Intime (2007)
...εκκωφαντικά αντιπολεμικά μηνύματα μπλέκονται με καμουφλαρισμένη ρατσιστική προπαγάνδα, σε κάτι που παρουσιάζεται ως ένα (ακόμη) τριπάκι ενοχών για την αποικιοκρατική ιστορία της Γαλλίας και την στρατιωτικοκαταπιεστική προσπάθειά της να την διαιωνίσει...

Kunsten a Tenke Negativt (2006)
...αξιόλογη μόνο ως σκηνοθετικό ντεμπούτο, η Τέχνη της Αρνητικής Σκέψης (2006) γνωρίζει και την σεναριακή τέχνη του χορτάτου σκύλου δια ολόκληρης πίτας, (εκφραζόμενη καλύτερα από το, φυσικά ολότελα απρόσμενο από τον τίτλο, happy ending)...

Meet Dave (2008)
...Χωρίς καμιά προσπάθεια για απομάκρυνση απ' τις αυτοματοποιημένες πλοκές που θα αγοράζουν στο Hollywood από μηχανήματα στις στάσεις λεωφορείων μάλλον, το Meet Dave (2008) δεν χάνει στιγμή απ' τα μάτια του το one-joke θέμα του, και αγκομαχάει μέχρι το τέλος να σου αναμασήσει αυτά τα μικρά παράξενα πράγματα που μας κάνουν ανθρώπους κι ένας εξωγήινος θα έβρισκε παρανοϊκά...

The X-Files: I Want to Believe (2008)
...τα χρόνια που μεσολάβησαν αντί να καθαρίσουν το μυαλό του δημιουργού, το θόλωσαν περισσότερο...

The Baker (2007)
...Ο ψιλοπρωτάρης Gareth Lewis ρίχνει στο μίξερ μια ιδέα για σκετσάκι, την εντύπωσή του από όλο το βρετανικό σινεμά, και τον αδερφό του (τον πρωταγωνιστή στις Νύφες (2004)), και βγάζει ένα σχετικά δροσερό σφηνάκι χωρίς πολύ αλκοόλ, προοριζόμενο φυσικά να το κοπανήσεις σα τέτοιο...

Deception (2008)
...στην Αμερική δε θα 'παιζε στις αίθουσες αν η Fox δεν είχε τον Wolverine (2009) να έρχεται (για να κάνει τα χατήρια του πρωταγωνιστή του). Σε πιο καθυστερημένες αγορές (βλ. Ελλάδα) κολλάει καλύτερα (στη πρεμιέρα για τις Μάζες έγινε ψιλοπατημός), και στο DVD θα σκίσει παντού...

Get Smart (2008)
...έχουν βάλει σ’ ένα μίξερ χιουμοριστικής αστοχίας από Ian Fleming μέχρι τον χιτσκοκικό Άνθρωπο που Γνώριζε Πολλά (1934/1956), και τολμούν να τα σερβίρουν με θράσος αλά True Lies (1994), για να φάνε, εν τέλει, τα μούτρα τους σε όλα τα ταμπλό...

Made of Honor (2008)
...τα όποια αισθήματα κυρίως.. δηλώνονται συνοπτικά (αντί να φαίνονται) όμως αυτό τελικά λειτουργεί, σπρώχνοντας το ρυθμό και δείχνοντας μια κάποια ειλικρίνεια στην αντιμετώπιση και του θεατή και της θεατούς...

Cidade dos Homens (2007)
...μοιάζει με επεισόδιο διάρκειας πολύ μεγαλύτερης από το καλό του, προσπαθεί να αντιγράψει όλο το βιβλίο με τους χαρακτήρες κατοίκων φαβέλας, καταφεύγει εύκολα σε ευκολίες...

An American Crime (2007)
...η καταλυτικά ακαδημαϊκή εξιστόρησή του, που προβληματίζει με την ιδιάζουσα σαδιστική της χροιά στην παράθεση σοκαριστικών σκηνών βίας δίχως περαιτέρω διερεύνησή τους, αφήνει το μυαλό σου να κυκλοφορεί και να κάνει συνδέσεις μόνο του, με τον ίδιο τρόπο που θα το έκανε κι αν άκουγες για το περιστατικό σε τηλεοπτικό ρεπορτάζ...

A Casa de Alice (2007)
...παρά το υπόβαθρό του [σκηνοθέτη] στα ντοκιμαντέρ, παρουσιάζει την πρώτη του μυθοπλασία παύλα μελέτη στο τηλεοπτικό μελόδραμα με ασυγκράτητη φαφλατάδικη δηθενιά στο ρεαλισμό της σκηνοθεσίας, ψάχνοντας στα ασφυκτικά κοντινά κολλημένα σε καράφλες, ρυτίδες και χωρίστρες πλάνα, την αλήθεια της ανθρώπινης ύπαρξης υπό κατάρρευση, και βρίσκοντας μονάχα... καράφλες, ρυτίδες και χωρίστρες...

Αϊ Φορ: Λούφα και Απαλλαγή (2008)
...εύκολη κωμωδία στηριγμένη σε τηλεοπτικά βεγγαλικά, και όλο το βάρος του κόσμου ριγμένο στην πλύση εγκεφάλου της εξαντλητικής επιθετικής προώθησης...

Le Deuxieme Souffle (2007)
...χάνει τελείως το παιχνίδι της σχετικής αναβίωσης που πέτυχε ανυπέρβλητα καλύτερα το Sin City (2005), καταφέρνοντας τελικά όταν δεν αγγίζει τη γελοιότητα, να συνορεύει μονάχα με το φιλμικό αξιοπερίεργο, ένα αλλόκοτο φρανκενσταϊνικό συμπίλημα, σαν αυτά που έβλεπες με αλυσίδα και καλαθάκι, στα πανηγύρια της εποχής του αυθεντικού του...

The Kite Runner (2007)
...H ωμότητα της περιγραφής της αγριάδας των διαταξικών και διαθρησκευτικών συγκρούσεων του προπολεμικού Αφγανιστάν και η βίαιη δολοφονία της παιδικής αθωότητας των ηρώων του, είναι οι πρώτες που χάνονται στην υπεραπλούστευση και την άτολμη πολιτική ορθότητα...

Η Επιστροφή (2007)
...ψάχνει το σημείο τομής της φιλοξενίας και της ξενοφοβίας, υποφέρει όχι τόσο απ' το φολκλόρ σκηνικό της, όσο απ' τις δολοφονικά κάτω του ερασιτεχνικού ερμηνείες της (κι όχι μόνο στους δεύτερους και τρίτους ρόλους), που δεν σε διευκολύνουν να το δεις ως κάτι περισσότερο από ξεχειλωμένο βουκολικό μελόδραμα...

Be Kind Rewind (2008)
...περισσότερο από κάθε άλλη φορά, αποδεικνύει την αδυναμία του Michel Gondry να ελέγξει το ιδιαίτερο σύμπαν των εικόνων του όταν η ιστορία δε μπορεί να υποστηρίξει κινηματογραφικό εγχείρημα μεγάλης διάρκειας...

The Spiderwick Chronicles (2008)
...τρώει μιάμιση ώρα για να σε ταξιδέψει στο ασφαλές συμπέρασμα που είχε ψηλιαστεί στο πεντάλεπτο, ότι η πασιφισμός σαν χαρακτηριστικό του φλώρου, είναι επιλογή μη βιώσιμη, και το καλό για να επικρατήσει, πρέπει να βρει κακό να πολεμήσει και να κατατσακίσει...

10,000 B.C. (2008)
...προϊστορική περιπέτεια με μπόλικη προϊστορική φαντασία, που παραπατά στις ψευδαισθήσεις έπους της, και ενδιαφέρον αποκτά μόνο αν δεις παραλληλισμούς με μια κάποια εικόνα των Βαλκανίων, αρκετά προπαγανδίστικη ώστε να βγάζει μάτι...

27 Dresses (2007)
...σ' αυτή την ενοχλητικά προβλέψιμη κι ανιαρά καλογυαλισμένη ρομαντική κομεντί του κιλού, λάμπουν σχεδόν όλοι εκτός απ' το άτομο που σχεδιάστηκε να μεταφέρει...

The Tracey Fragments (2007)
...η ψευτοαβαγκαρντίστικη φιοριτούρα που κάνει τα 77 λεπτά να μοιάζουν 7ωρο, προσπαθεί με τη δίχως ουσία χαριτωμενιά της, να δέσει μονολόγους σε ενιαία αφήγηση, και μπορεί να σε ξεγελάσει όταν το βλέπεις, αλλά λίγο αν το βάλεις στη σειρά θα ακούσεις τον πάταγο της αποτυχίας...

Deep End (2008)
...είναι καύλα και η Μαρία που την παίρνουν όλοι, και η ταινία που θα τη δείτε όλοι, εξασφαλίζοντάς της μακροημέρευση στο DVD και ενθουσιώδη υποδοχή στο Cult Film Festival, όταν παιχτεί...

Tuya's Marriage (2006)
...τόσο δύσκολος να τον βαθμολογήσεις όσο να διακρίνεις τον ένα Μογγόλο από τον άλλο. Ημιντοκιμενταρίστικο στιλ, δραματικοί χαρακτηρισμοί, ερασιτεχνικό καστ, στοιχειώδης ιστορία, ευγενικό άγγιγμα, ανθρώπινοι ρυθμοί, όλα φέρνουν στον παραδιπλανό αγροτικό ιρανικό κινηματογράφο...

Το Γαμήλιο Party (2007)
...κινείται μεν αποτελεσματικά μέσα στα φυσικά τοπία της Κρήτης χωρίς να καταφεύγει σε καταναγκαστικές κουλέρ λοκάλ απεικονίσεις, αλλά μη έχοντας αποτελεσματικό σημείο εστίασης, χάνει τον αφηγηματικό ειρμό της στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα...

Reservation Road (2007)
...προσπαθεί να πιάσει λίγο απ' όλα, αλλά καταλήγει να μην έχει κανέναν συγκεκριμένο στόχο καθόλου, ή τουλάχιστον κανέναν συγκεκριμένο που να μπορεί να μοιραστεί ολοκληρωμένα μαζί σου...

Death Sentence (2007)
...τα μόνα που να το ξεχωρίζουν από το άθλιο προηγούμενο του σκηνοθέτη να είναι ο αποφασισμένος επαγγελματισμός του Kevin Bacon, μερικές στιγμές κυνηγητοπυροβολητών, κάποιο γέλιο (και κάποιο από αυτό ηθελημένο) και η υπο-εκτεθειμένη στο φως φωτογραφία του...

National Treasure: Book of Secrets (2007)
...άμυαλα, προχειροστημένα δείγματα ακίνδυνης δράσης, που σκοπό μάλλον έχουν μόνο να σε βοηθήσουν να ξεχαστείς μέχρι να επιστρέψει ο αληθινός Indiana Jones...

Balls of Fury (2007)
...η straight to DVDίλα που σου μύριζε στην προχειρότητα του μοντάζ και της σκηνοθεσίας, καπελώνει όλο το σύνολο μέχρι το βαρετό φινάλε...

Bee Movie (2007)
...Ένα κιτρινόμαυρο τίποτα πίσω από τον τίτλο, σπρωγμένο από την καλολαδωμένη μηχανή της Dreamworks...

The Air I Breathe (2007)
...αφόρητης δηθενιάς κι υστερικής φωτοσκίασης σπονδυλωτό δράμα για τη ζωή, το σύμπαν, και όλα αυτά, όπου τέσσερις ιστορίες περιπλέκονται με την χαρακτηριστική, αναμενόμενα προβλέψιμη απιθανότητα του είδους, για να φτιάξουν με το ζόρι, την χρυσή πλεξούδα της ζωής που όλα τα περιέχει...

The Ugly Duckling and Me (2006)
...Το σχέδιο προσεγγίζει την στρογγυλάδα της πλαστελίνης για να καλύψει την ανεπάρκεια του απελπιστικά ερασιτεχνικού animation, σε ένα θέαμα φτωχό και κουραστικό, αν δεν βρίσκεσαι κάτω απ' την ηλικία της προπαίδειας, ή δεν ζεις στα '90s ας πούμε...

Ayurveda: Art of Being (2001)
...ο υπερβάλλων ζήλος του Nalin να προβάλει τις λασποθεραπείες ως αδιαμφισβήτητη πανάκεια δια πάσαν μαλακίαν (ή, έστω, η ακλόνητη πεποίθησή του ότι λειτουργούν), μετατρέπει το ντοκιμαντέρ σε 100λεπτο διαφημιστικό του μυστικού του μπουρμπουληθροποιητή...

The Nanny Diaries (2007)
...αυτό που θα μπορούσε να είναι η αιχμή της ταινίας, η περιγραφή του τυπικού δείγματος εκ των έσω στο στιλ του Thank You for Smoking (2005) για παράδειγμα, αμβλύνεται σε βαθμό να μη μπορεί να σφάξει ούτε καρδιά μαρουλιού προσπαθώντας να γίνει το this year's Devil Wears Prada (2006)...

War (2007)
...υπεραναλυτικό επαναλαμβανόμενο σενάριο αναμενόμενης πλοκής, τίγκα στα φτηνά κολπάκια του μοντάζ για πετύχει αυτό το κουλ βιντεοκλιπίστικο, μπας και μαζί με τα μπαπαμπούπα του soundtrack γίνει πιο ευκολοχώνευτο το βασανιστικό πρώτο μισό, για να καταφέρεις να φτάσεις στο δεύτερο που ψιλοαρχίζει η πραγματική δράση...

The Invasion (2007)
...η διαχρονική αξία του εξωγήινη εισβολή συνεπάγεται παγκόσμια ειρήνη, επενδύεται με επιδειξιμανία στη φωτογραφία και το μοντάζ, στην προσπάθεια να καλυφθεί ένα σενάριο που όταν φτάνει στο ζουμί, μπορεί να λειτουργήσει μόνο αν στα συμπτώματα του ιού είναι και η δυνατότητα οι ήρωες να ταξιδεύουν μπρος πίσω σε παράλληλα σύμπαντα...

Dans Paris (2006)
...ο Honore αρκείται στο να επιδείξει τη κατάκτηση μαεστρικής αρτιότητας στη παράδοση της τελευταίας, αγκαλιάζοντάς την ολοκληρωτικά. Η παιχνιδιάρικη διάθεση, τα ελαφρά ειρωνικά jump-cuts, η chic αφήγηση, οι μελαγχολικά τραγουδιάρηδες χαρακτήρες ποτέ δε μοιάζουν βιασμένοι και σπάνια τετριμμένοι αλλά και ποτέ δε χτυπάνε τις σωστές νότες και σπάνια περνάνε το επίπεδο ανίας της παρακολούθησης αυτοσχεδιασμών σε ένα μοτίβο που δεν είναι πια καθόλου nouveau....

Jardins en Automne (2006)
...Αν σε ενδιαφέρει τι παίζει στα περιφερειακά φεστιβάλ του πλανήτη ή θεωρείσαι μετενσάρκωση μεγάλου (ή και μεγάλων, τσιγκουνιές θα κάνουμε?) auteur, μπορείς και χειρότερα, υποθέτω. Αλλιώς το τρέιλερ σκέτο είναι πολύ καλύτερη επιλογή...

Molokh (1999)
...η ελεγειακή οπτική του Sokurov συνδυάζεται απρόθυμα με το σενάριο με screwball στραβοκοιτάγματα και ανατρεπτικές φιλοδοξίες, με την υψηλή αισθητική του Ρώσου να προστατεύει βέβαια το αποτέλεσμα απ' το να γίνει άκομψο, αλλά παρ' όλ' αυτά δίχως να αποφεύγει το γενικότερα άβολο του παντρέματος...

Evening (2007)
...από το ξεκίνημα ή ακόμα χειρότερα από τον ελληνικό τίτλο, η Τελευταία Νύχτα εκδηλώνει τις προθέσεις της να σε κάνει να κοιμηθείς μέχρι θανάτου...

1408 (2007)
...το σενάριο του 1408 όχι μόνο διατηρεί χάρτινους τους χαρακτήρες - φράσεις ("χωρισμένη γυναίκα", "πεθαμένη κόρη") του διηγήματος, αλλά αφήνει ξεκρέμαστες κάποιες περιφερειακές πλοκές, ενώ δεν έχει ουσιαστικά καμία βασική να ακολουθήσει...

Scenes of a Sexual Nature (2006)
...σχετικά άγνωστος σκηνοθέτης με σχετικά άγνωστο σεναριογράφο πείθουν ένα κάρο ονόματα να πεταχτούν μέχρι το πάρκο, για μια φτωχή παραγωγή που στήθηκε στα πεταχτά να τους συμπεριλάβει. Και όλοι κάτι ψιλοκερδίζουν, εκτός από σένα...

Bug (2006)
...ένα σύστημα που αυτοτροφοδοτείται από την παράνοιά του αντί να παίζει με αυτή του θεατή, με αποτέλεσμα ο τελευταίος (i.e. εσύ) απλά να περιμένει να αποτρελαθούν οι πρωταγωνιστές, αν έχει την υπομονή...

License to Wed (2007)
...αν σε μια κωμωδία με κράχτη τον Robin Williams, το μόνο που σου μένει είναι τα μηχανικά μωρά, ξέρεις ότι κάτι έχει πάει λάθος...

Le Concile de Pierre (2006)
...ενώ δε του λείπουν ούτε το suspense ούτε οι ενίοτε γοργοί ρυθμοί, είναι σχοινοτενές και άνισο στα δυο του μισά, σε βαθμό να φαίνεται ότι το πρώτο προοριζόταν για ψυχολογικό πορτραίτο, αντί για ταινία δράσης...

88 Minutes (2007)
...πάρτι- και σεξ- άνιμαλ δίπλα σε ένα μπουκέτο γκομενάρες που όχι μόνο βιολογικά αλλά και σεναριακά, μετά από σαρωτικές αλλαγές και επαναληπτικά γυρίσματα, δε ξέρουν τι θέλουν, τι κάνουν, ποιον σημαδεύουν, και ποιος τις σημαδεύει με μαχαίρια σφαγείου όσο είναι κρεμασμένες ανάποδα από το ταβάνι...

The Last Mimzy (2007)
...κακέκτυπο, χωρίς συνοχή και στόχο που προσπαθεί να σου κρατήσει τη προσοχή μεταφέροντάς τη συνέχεια από δω κι από κει, ελπίζοντας ίσως να μην έχεις και αρκετό χρόνο να διακρίνεις τις επιρροές του...

New York Waiting (2007)
...τάσεις κλεπτομανίας από μισή ντουζίνα ταινίες με θέμα ρομαντική συνάντηση στο Empire State Building, χωρίς να μπορεί να βρει μια δική του εκδοχή αρκετά αυτάρκη για να υποστηρίξει τα δάνειά του, ή να βγάλει σπίθες απ' το ρομάντζο του για να προσφέρει παλμό στο νεκροζώντανο δράμα του...

Le Serpent (2006)
...Τον Mike Hodges πολλοί εζήλεψαν, το ίδιο και τα noir plots εκδίκησης ξεχασμένων ανομημάτων, δύσκολο όμως να τα μιμηθεί κανείς σωστά. Πόσο μάλλον, αν δεν είναι από Hollywood μεριά...

Ha Buah (2006)
...παρ' όλη την πολυλογία και την αστάθεια, είναι αυθόρμητη και τρυφερή...

Death of a President (2006)
...Σε όλη τη διάρκεια φαίνεται η φτώχεια της παραγωγής της (παρά την επίσης φανερή, σε σημείο που να γίνεται συμπαθητική, προσπάθεια να κρυφτεί) και η απόλυτη έλλειψη φαντασίας στο παραμύθι (σαν παππού που τον έχεις βάλει με το ζόρι να το πει)...

The Hitcher (2007)
...σενάριο επίπεδο σαν τα εντυπωσιακά τοπία της αμερικάνικης ερημιάς, διάφανο σα σόδα, με μπόλικες τρύπες να κάνουν τις μπουρμπουλήθρες, και μεριές φέτες αυθαιρεσίας για τη νοστιμιά...

Daisy (2006)
...ο Wai Keung Lau του Infernal Affairs (2002), αποδεικνύεται στη δραματουργία, σχεδόν ισάξιος του Παπακαλιάτη. Αλλά δε βλέπω και κανέναν να σκίζει το βρακί του, τώρα που οι Ασιάτες αντιγράφουν τον Πάπακ...

Inland Empire (2006)
...ο Lynch συνθέτει ένα χαοτικό άνισο σύνολο χωρίς πια να μπαίνει στον κόπο καν να ιντριγκάρει τον θεατή. Αντίθετα του τρίβει στα μούτρα το ότι είναι στην απ' έξω, πετώντας του συμβολισμούς που ακόμη κι αν έχουν νόημα, το πιάνεις μονάχα αν καπνίζεις απ' αυτό που καπνίζει κι ο εμπνευστής τους...

Miss Potter (2006)
...Η ειδυλλιακή φωτογραφία, το χαριτωμένο εύρημα με τους animation ήρωες που παίρνουν ζωή και η προσπάθεια της Renee Zellweger να κάνει δυναμικό comeback σουφρώνοντας τα χείλη με περισσότερο πάθος από ποτέ, χάνεται στο flat σενάριο και την περιορισμένη εξέλιξη...

Rob-B-Hood (2006)
...ο Jackie Chan ξαναγυρνάει στη πιο ελαφριά διασκέδαση μετά τις, σχετικά πάντα, πιο σκοτεινές πρόσφατες χογκογκέζικές του...

Στα Όρια (2006)
...αυτό που ξεχώρισε τη ταινία στο φεστιβάλ και έφτασε να τη βγάλει μέχρι τις αίθουσες είναι οι ερμηνείες, ειδικά του Τάσου Νούσια, που στέκονται πολύ πάνω από το ύψος των περιστάσεων...

Jazireh Ahani
...Το πιο σίγουρο είναι ότι αν ο ιρανικός κινηματογράφος ήταν τόσο αξιόλογος όσο παρουσιάζεται εδώ και χρόνια, κάτι θα 'χε μυριστεί και το Χόλιγουντ. Και το Σιδερένιο Νησί (2005) είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα όλης αυτής της φασαρίας...

Stick It
...Ιδανικό για 10χρονα κοριτσάκια που θα συγκινηθούν απ’ τo success story και θα θαυμάσουν την πρωταγωνίστρια, και για όλων των χρονών τα αγοράκια που θα συγκινηθούν απ’ τα κολλητά φορμάκια στα petite κοριτσάκια και θα θαυμάσουν την πρωταγωνίστρια...

Efter Brylluppet
...η Δανία οδεύει υπερήφανα να (και στη περίπτωση της σκηνοθέτριας ξανα-)επιστρέψει συστημένα στους αμερικάνους όλα τα κλισέ που εξάγαν, και έχουν εγκαταλείψει ακόμα και σε επίπεδο τηλεοπτικών σειρών εδώ και καμιά εικοσπενταετία...

Night at the Museum
...μαχαιρώνει οτιδήποτε θα μπορούσε να το κάνει ξεχωριστό, στα πόδια του κακομαθημένου μπόμπιρα που σέρνει τα παπούδια του όλη μέρα στα μολ για να βρει τίποτα να ξοδέψει το δώρο τους...

Deck the Halls
...έχει μερικές αυξομειώσεις στην τάση στην αρχή, αλλά στο τέλος την ασφάλεια δεν τη γλιτώνεις, θα την κάψεις...

The Nativity Story
...Η Ιστορία της Γέννησης είναι γνωστή σε όλους, το διαφορετικό που φέρνει η ταινία είναι το concept...

The Last Porn Movie
...Στη χώρα μας που είναι όπως και να 'χει λιγάκι πίσω, αυτό θεωρείται avant-garde...

Destricted
...το αποτέλεσμα είναι μόνο για γκαλερί. Εκτός αν έχεις όρεξη να βλέπεις με τις ώρες τύπους που τον παίζουν στη μέση της ερήμου ή τον τρίβουν στον άξονα μιας τεράστιας μπουλντόζας με ένα εξίσου τεράστιο ραπανάκι στον κώλο...

The Queen
...Το ότι μια τέτοια παραγωγή εντυπωσιάζει ανεξαίρετα τους κριτικούς όπου προβάλλεται, εγώ μόνο σα το μεγαλύτερο μνημείο του πόσο δημοφιλής παραμένει η απούσα της ιστορίας μπορώ να το εξηγήσω...

Open Season
...Χαμηλών προδιαγραφών animation, βγαλμένο απ’ το γνωστό αυτόματο πιλότο που προστάζει χαριτωμένα τετράποδα σηκωμένα στα δύο, ασφαλή αστειάκια, ένα - δυο τραγουδάκια, κι από ’δω παν΄και τ’ άλλα τα παιδάκια...

John Tucker Must Die
...Εκτός από τη Sophia Bush (ως.. δεκατετράχρονη) να φιλά παθιασμένα τη (ψιλοχάλια) Brittany Snow, [η ταινία] δεν έχει και πολλά να τη συστήνουν...

Flyboys
...Ο James Franco, έμπειρος πια στις μπαλαφάρες, ερμηνεύει με τόλμη κι αφοσίωση έναν ακόμη χαρακτήρα με συναισθηματικά κρεσέντο σαπουνόπερας και σκονισμένες ατάκες μελοδράματος(...)μέσα σ’ όλο το χαμό, ξεπετάγονται 3-4 πολύ εντυπωσιακές σκηνές αερομαχιών...

The Ant Bully - Μυρμηγκοϊστορίες
...αργοί ρυθμοί και έντονες... κατηχητικές διαθέσεις...

Romanzo Criminale
...έχει στιγμές beat ενίοτε, όχι όμως συνεπή ρυθμό ούτε καμιά ευφάνταστη νότα. Στιγμές γραφικής βίας, εναλλάσσονται με μελοδραματικές οικογενειακές, και τούμπαλιν...

La Bestia nel Cuore - Μην της το Πεις
...Οι χαρακτήρες δεν είναι καλά ανεπτυγμένοι, οι ηθοποιοί δεν καταφέρουν να τους εμφυσήσουν ούτε λίγη ζωή και ορισμένες σκηνές (βλ. δίπλα στην πισίνα) εκλαμβάνονται πιο πολύ ως παρωδία...

Bandidas - Λησταρχίνες
...η απόσταση ασφαλείας από την κωμωδία, θα σας θυμίσει ότι το σενάριο έχει τη τζίφρα του Besson, και όποια ελπίδα για σοβαρή δράση, ή σοβαρό γέλιο, καλύτερα να μείνει εκτός αιθούσης...

The Sentinel - Σε Επιφυλακή
...Το στυλιζάρισμα, η κομψή σκηνοθεσία και η χλιαρή δράση δε βοηθούν να καλυφθεί το απαίδευτο σενάριο ταινίας-της-σειράς...

Relative Stangers - Και Απο Εδώ οι Γονείς μου
...η ώρα περνά βασανιστικά, καθώς gags ξεδιπλώνονται προκαλώντας από πόνο έως γέλια λύπησης, μέχρι όλα να λήξουν αισίως, με τον πρωταγωνιστή να παραδίδεται στο μοιραίο ηθικό δίδαγμα του αγαπάτε αλλήλους. Αμήν...

The Lake House - Έρωτας Δίχως Παρόν
...α-πιθανότητες που κορυφώνονται όσο περνάει η ώρα, με αντίστοιχη μουσική υπόκρουση.. φωτονοβέλας...

Tristan and Isolde - Τριστάνος και Ιζόλδη
...άλλη μια απ’ αυτές τις ταινίες που φυλάς σε ειδική θέση στη συλλογή σου, για να τις δεις όταν αποφασίσεις να αυτοκτονήσεις, ούτως ώστε να βεβαιωθείς ότι έχεις κάνει σωστή επιλογή...

She's the Man - Διαφορά Στήθους
...συνειδητοποιείς, ότι δεν είσαι πια 12 χρονών, και δεν μπορείς να βλέπεις πια ταινίες σαν το She’s the Man.Εκτός κι αν είσαι 12 χρονών...

Failure to Launch - 30ρης από Σπίτι
...Άμα ακόμα μένεις με τους δικούς σου να πας να τη δεις. Για να φαντασιώνεσαι ότι είσαι ο Μακόναχι...

Hostel
...Έχει μόνο τη δίψα για εύκολο χρήμα και εντυπωσιασμό μικρών παιδιών...

Stay
...αν ακόμα αναρωτιέσαι.. να τη δει κανείς ή να μη τη δει, σου απαντάω.. έξυπνα (και, χωρίς να το κρύβω, χαιρέκακα), όπως τόσοι άλλοι πριν από μένα, "Stay Away"...

The Jacket – Η τελευταία φορά που πέθανα
...o σεναριογράφος, φαίνεται να έχει αντλήσει έμπνευση τόσο από το βιβλίο «10 Τρόποι να Αντιγράψετε τους 12 Πιθήκους» -ανάγνωσμα σαφώς κατώτερο του «10 Τρόποι να Γράψετε τους 12 Πιθήκους»- όσο και από το «Λογική: Αυτός ο Άγνωστος»...

Kingdom of Heaven – Το Βασίλειο των Ουρανών
...κραυγαλέα περίπτωση ταινίας-οχήματος του πρωταγωνιστή της, με απαράδεκτες ερμηνείες στους κεντρικούς ρόλους και κατασπαταλημένους ηθοποιούς στους δεύτερους, με σχηματικό σενάριο και χάρτινους χαρακτήρες και ηλιθιωδώς πομπώδεις μονολόγους και ατάκες...


(1/5)

I Hate Valentine's Day (2009)
...δύσκολα βρίσκεις φιλμ με περισσότερα συστατικά από τη συνταγή της αποτυχίας...

The Other Man (2008)
...σε κάνει να εκτιμάς απεριόριστα τον μεστό λόγο και τον ρεαλισμό του κλασικού ρομαντικού συγγραφέα Βίπερ Νόρα...

Beyond a Reasonable Doubt (2009)
...το ότι το Beyond a Reasonable Doubt (2009) είναι remake του Beyond a Reasonable Doubt (1956) είναι και το καλύτερο που μπορείς να πεις γι' αυτό...

The Code (2009)
...μοιάζει με Heist (2001) για διανοητικά καθυστερημένους...

The Horsemen (2009)
...ατελείωτη υπνοθεραπεία...

Hannah Montana: The Movie (2009)
...θέλεις να ξεριζώσεις το λαρύγγι σου να βουλώσεις τ’ αυτιά σου να μην ακούς τις κραυγές σου...

Fifty Dead Men Walking (2008)
...απλώνει όλες τις συμβάσεις και τις ευκολίες χαρακτήρων και περιβαλλόντων, που θα περίμενες να βρεις σε μια ταινία που καταφέρνει να υποβιβάσει τον IRA σε κομπάρσο...

The Brøken (2008)
...περνάει στον τρομοχώρο με μαζεμένο όλο τον αέρα που φούσκωσε σταδιακά τα μυαλά του Shyamalan, χωρίς να ξέρει ούτε τα βασικά αλλά νομίζοντας ότι θα παραδώσει το αριστούργημά του...

La Frontière de l'Aube (2008)
...ζόμπι Cocteau με τσόντες ιλαρής πολιτικο-επαναστατικής άποψης, καμιά φορά το περνάς και για αυτοπαρωδία...

Closing the Ring (2007)
...γυροφέρνει σε χώρους και χρόνους, χτυπώντας υπερβολική δόση εξωφρενικότητας σε κάθε στάση...

Crossing Over (2008)
...επίπονα εξόφθαλμο δείγμα προπαγάνδας, που σου κάνει εντύπωση που δεν έχει τις ευχαριστίες του State Department να πέφτουν μαζί με τους τίτλους τέλους αυτής της αηδίας...

Linha de Passe (2008)
...Έρχεται ο Μάιος. Και μετά έρχεται ο Ιούνιος. Και ο Ιούλιος. Πιάνει Αύγουστος. Και στο τέλος μπαίνει Σεπτέμβρης. ...

Race to Witch Mountain (2009)
...η Disney πάει αυτοβούλως τη δικιά της (παραγωγή) ακόμα πιο πίσω, στα 70s, όταν έβγαζε τη μια σαβούρα πίσω από την άλλη...

Σούλα Έλα Ξανά (2009)
...για πόσο καιρό η Odeon και οι λοιποί, θα σου πουλάνε γελοιότητες για κωμωδίες κι εσύ θα τσιμπάς απλά και μόνο γιατί σου γυαλίζει το ensemble cast πολυσυλλεκτικής ηλικιακής και σεξουαλικής στόχευσης κι η ατακαδόρικη λογική της πλοκής, παρά το ληγμένο της ημερομηνίας της, μόνο εσύ μπορείς να τους το υπαγορεύσεις...

Watchmen (2009)
...η πιο ξεφτιλισμένη παπάρα του Zack Snyder γκρέμισε (όπως ήταν επιτακτική ανάγκη, ξέρεις) το Superman III (1983) και τις τηλεοπτικούρες της εποχής και για κερασάκι έσωσε τις κομικομεταφορές βάζοντας ένα φιλμικό κουραδοβουνό να εκρήγνυται σημαδεύοντας για πάντα τους πιστούς που προσκυνάνε στους πρόποδές του...

Σκλάβοι στα Δεσμά τους (2008)
...η Δήμητρα Ματσούκα είναι το καλύτερο πράγμα που συμβαίνει στην ταινία, κι ότι σ’ αυτήν την ταινία, η Δήμητρα Ματσούκα δίνει το καλύτερο πράγμα που έχει κάνει στην καριέρα της...

Ισοβίτες (2008)
...η έκτακτη εμφάνιση του Γιάννη Οικονομίδη, ως σαδιστή ξενόφοβου αστυνομικού στις φυλακές, είναι το μόνο απολαυστικό πράγμα τις ταινίας, μετά από κάνα-δυο σφιχτά κωλαράκια που γδύνονται κάθε τόσο...

Καρουζέλ (2009)
...oι όποιες αγαθές προθέσεις του, καταπλακώνονται απ’ τα ένα σωρό προβλήματα, με το μεγαλύτερό του να είναι, χειρότερα κι απ’ τη στοιχειώδη σκηνοθεσία του, το μιξάζ για κλωτσιές, που κάνει εκκωφαντική τη φτώχεια της παραγωγής, όχι μονάχα την οικονομική, αλλά κυριότερα και πιο επώδυνα, την αισθητική...

The Tale of Desperaux (2008)
...χαραμίζει, εκτός απ’ τη ζωή σου, και τα μεγάλα ονόματα που κατάφερε να εξασφαλίσει στις φωνητικές ερμηνείες των προσχηματικών χαρακτήρων του...

Seven Pounds (2008)
...μια σειρά από σαπουνοπερικές τσόντες, κομπλέ με προσποίηση υπόθεσης και άμεσο πέρασμα στο ναρκωμένο μεσαέξω και τα κραυγαλέα αχβάχ...

He's Just Not That Into You (2009)
...πάει τις ρομαντικές γκομεντί σε νέα επίπεδα προσβολής των χαζογκόμενων που τραβάει απ’ τη μύτη ως target group...

Defiance (2008)
...ένα μεγαλόσχημο πολεμικό μελόδραμα τύπου ‘50s, αν όχι και πιο πίσω, με μπόλικη έμφαση στο μελό και διαιτητική διάθεση στο δράμα...

12 (2007)
...απέραντη, στρωμένη με καταπράσινο γρασίδι για τα ζωντανά, κοινοτοπιάδα που αποτελεί την επίμονη προσφορά του Mikhalkov στη συζήτηση για τη πατρίδα του...

The Duchess (2008)
...καταφέρνει μόνο να αποδεικνύεται κακέκτυπο σε κάθε λεπτό της δίωρης διάρκειάς της...

3 Στιγμές (2008)
...αθεράπευτα εσωτερική κι ασήκωτα λυρική σπονδυλωτή ταινία με απαιτήσεις πεπειραμένου συναρμολογητή απ’ τον θεατή που θα βρεθεί απέναντί της αν θελήσει να τη βάλει σε μια σειρά και προσδοκίες αποκωδικοποιητή αυτόματης γραφής αν θελήσει να την απορροφήσει διαισθητικά...

Bride Wars (2009)
...προσποιούνται στον καθρέφτη κατάμαυρη κωμωδία, με οξιζενέ μαλλί και καναδυό ώρες σολάριουμ...

Babylon AD (2008)
...Κακοστημένη απόπειρα φουτουριστικής κλωτσοπεριπέτειας, με μεταίωρες σεναριακές ακροβασίες, τσουχτερές εξάρσεις μελοδραματισμού, ασυγκράτητες αυθαιρεσίες μεταφυσικού και ενοχλητικές ομοιότητες με το Πέμπτο Στοιχείο (1997), που δίνουν νέο νόημα στην euro-trash μπιμουβιά...

Passengers (2008)
...σπαταλά το χρόνο σου πιο σαδιστικά απ’ ότι τα ταλέντα των ηθοποιών της, ώντας εκνευριστικά μονότονη και ερασιτεχνικά κρυπτική χωρίς να έχει τίποτε να κρύψει που να μην έχεις ξαναδεί...

Η Πρώτη μου Φορά (2008)
...η καλύτερη πλατφόρμα για τη συγκεκριμένη ταινία, θα ήταν να συνοδεύει περιοδικά μητρότητας ως ανακουφιστικό συμπλήρωμα...

The Day the Earth Stood Still (2008)
...με ψηφιακά εφέ που μοιάζουν ρετάλια ταινιών που έμοιαζαν να είχαν γυριστεί με ρετάλια εξ αρχής, δεν χρειάζεται την πατίνα του χρόνου για να γίνει σχεδόν τόσο γελοίο όσο το πρωτότυπο στην απεικόνιση του φουτουρισμού του...

The Women (2008)
...σαν σε πιο συγκρατημένο (προς χάρην προσομοίωσης ρεαλισμού) αυτοτελές spin-off του Sex and the City...

Fly me to the Moon (2008)
...ένα προσχέδιο ταινίας που δεν μπαίνει στον κόπο να καλύψει την απλουστευτική δαιμονοποίηση με την οποία αναβιώνει την ψυχροπολεμική της αναχρονιστικότητα...

Saw V (2008)
...γαμοδελταζήτα διαλογής ντεντεκτιβικό μυστήριο που δε καταλήγει πουθενά, έτσι ώστε.. να μη πιστεύεις πως τελειώνει (όπως υπόσχεται η ατάκα της προώθησης)...

Sex Drive (2008)
...ευνουχισμένο American Pie (1999) με άδεια οδήγησης και φονική διάθεση να τσαλαπατήσει όποια έννοια σεβασμού στο ίδιο το δημογραφικό της, έχουν αφήσει όρθια τα sequels της ταινίας που εισήγαγαν τη σεξιστική ηλιθιότητα που περνάει για χιούμορ στη σύγχρονη αμερικανική (και δυστυχώς, όχι μόνο) εφηβεία...

Αθήνα - Κωνσταντινούπολη (2008)
...η μαυρίλα του χαρακτηριστικότερου είδους κινηματογράφου που κάνει τους Έλληνες να ακούν «ελληνικός» και να τρέχουν για τα βουνά...

My Best Friend's Girl (2008)
...μοιάζει όχι μόνο γραμμένο από πρωτάρη στη δουλειά αλλά και στην επίσκεψη σε κινηματογραφική αίθουσα...

Mirrors (2008)
...ενώ ο Aja σπαταλάει το ταλέντο του και προσπαθεί με γωνίες κι αγωνίες να γυρίσει την πανωλεθρία, δεν μπορείς να αποφασίσεις αν είναι η κραυγαλεά καθοδηγητική μουσική, ή η αγνή μαλακία της ιστορίας του, που σε κάνει να θέλεις να τελειώσει πολύ πιο πριν απ’ την ατέλειωτη εκατοντάλεπτη διάρκειά του...

Bangkok Dangerous (2008)
...ο Nicolas Cage να περιφέρει τις εκτός ελέγχου σαπουνοπερικές του μούτες και τη γελοία μαλλούρα του, σε ένα πομπώδη ποιητικίστικο αχταρμά, που βρωμάει απ’ όπου κι αν τον πιάσεις...

Disaster Movie (2008)
...γύρω στα 150 πεντάλεπτα σκετσάκια, τα καλύτερα απ' τα οποία τα βλέπεις στο teaser (που φυσικά δεν απέχτησε ποτέ trailer) και σε κάνουν να βγάλεις τα μάτια σου για να βουλώσεις τα αυτιά σου (ή το ανάποδο) από τα πρώτα δεύτερα...

Zuo You (2007)
...ασυγκράτητοι συμβολισμοί, που πλακώνονται απ’ το βάρος ενός δυσκίνητου λυρισμού και την εμμονή σε μια αδιέξοδη κινηματογραφική φόρμα, ασφυκτική στον τρόπο που χειρίζεται τον αφηγηματικό ρυθμό σαν εργαλείο βασανιστικής τιμωρίας του θεατή...

Righteous Kill (2008)
...ενα μάτσο ασυναρτησίες μπαίνουν σε τυχαία σειρά για να γεμίσουν τους διαλόγους ενός σεναρίου που αναμασάει τα χειρότερα των κλισέ όλων των μπιμουβιάρικων αστυνομικών που έχεις και δεν έχεις αντέξει...

The Accidental Husband (2008)
...ούτε αστεία, ούτε ρομαντική, αλλά χαρακτηριστικά τυπική στον τρόπο που σοδομίζει χαρτινούς χαρακτήρες και ερασιτεχνικά σεναριογραμμένη καθυστερημένη μικροαστική λογική στην προσπάθειά της να παντρέψει σωματική κωμωδία και σεξενδεσίτικη φιλοσοφία που καταντά προσβλητική...

The Mutant Chronicles (2008)
...υποφέρει κυρίως από υπέρμετρες φιλοδοξίες και αναιμικό budget, χάσμα οξυμένο εκθετικά απ' την παντελή έλλειψη ταλέντου σε όλο το δημιουργικό κομμάτι της, απ' το σενάριο, στη σκηνοθεσία, την ψηφιακή σκηνογραφία, και την generic μουσική ενδυματολογία...

The Pleasure of Your Company (2006)
...σαφέστατα διακριτικότερη, αλλά όχι ιδιαίτερα ευρηματικότερη σάτιρα απ' αυτές της κληρονομιάς των αδερφών Wayans...

The Strangers (2008)
...Όση καλή διάθεση μπορεί να επιδείξει κανείς για μερικά λειτουργικά "μπου" ή τη δημιουργία σασπένς δωματίου, το αιματοβαμμένο φινάλε κατακρεουργεί την αντοχή στη συνείδησή σου, με μια απανθρωπιά εκφοβισμού προς τα άγρια ένστικτα του σημερινού πολίτη...

Film Noir (2007)
...ρύπες μεγαλύτερες από το εγώ του εμπνευστή της και τόσο μαύρες που να (είναι οι μόνες που) δικαιολογούν τον τίτλο...

The Life Before Her Eyes (2007)
...follow up βαβουριάρικα ποιητικό αυτοχάιδεμα του Perelman μετά το House of Sand and Fog (2003), αυτή τη φορά διπλά αφόρητο, χωρίς ένα κάποιο στόρι να κρύβεται κάτω απ’ τους κούφιους λουστραρισμένους συμβολισμούς του...

Awake (2007)
...ποντάρει προφανώς στο ότι θα παραλύσεις κι εσύ απ' την ηλιθιότητα του σεναρίου του αλλά θα κρατήσεις τις αισθήσεις σου για να νιώθεις τα εγκεφαλικά σου κύτταρα να σκάνε σα pop corn...

Le Premier Cri (2007)
...αν είσαι στην ανάποδη κατηγορία που προσπαθείς να πείσεις τη σύζυγο να σε κάνει πατέρα, μπορεί να σε βοηθήσει να τη ρίξεις, αφού επί το πλείστον τα πιτσιρίκια πετάγονται απ’ τις κοιλιές πιο εύκολα, πιο γρήγορα και πιο ανώδυνα απ’ ότι βγαίνουν τα παγάκια απ’ τις κυψέλες...

The Happening (2008)
...ρεσιτάλ ατμοσφαιρικής μαλακίας , με τα ερασιτεχνικά φυτεμένα θεμέλια των χαρακτήρων και της πλοκής στους διαλόγους, να είναι τόσο τεχνητά και καταστροφικά για την δημιουργία της απαιτούμενης ψευδαίσθησης πραγματικότητας στο θεατή, όσο και τα φυτεμένα ανά τακτά διαστήματα ραδιόφωνα που συναντούν οι ήρωες στους αγρούς και τους κρατούν κι αυτούς κι εσένα ενήμερους για τις εξελίξεις....

Sex and the City (2008)
...το "The Movie" δεν υπάρχει καν στον τίτλο αυτού του πράματος για να μη πέσει καμιά μήνυση για παραπλανητική διαφήμιση...

Rohtenburg (2006)
...σεναριακή εκβάθυνση μηδέν, δραματουργική καμία, κινηματογραφική επίσης, και το μόνο που μένει, είναι η κανιβαλιστική διάθεση των δημιουργών να κανιβαλίσουν το πιασάρικο θέμα τους, πουλώντας μάλιστα και κουλτουριά. Δεν είχαν καν την ευπρέπεια να αποδεχτούν τις προθέσεις (ή την ανεπάρκειά τους) και να πέσουν με τα μούτρα στον (ανθρώπινο) πατσά...

Shutter (2008)
...παραμένει εξίσου, αν όχι και περισσότερο φλύαρο απ' την πηγή της έμπνευσής του. Από την οποία κρατά επίσης το μέγεθος των λογικών αλμάτων, οξύνοντάς τα όπου μπορεί για να κλέψει μερικές εύκολες φαντεζί τρομάρες, ενώ ξεπερνά το πρωτότυπο στο επίπονο του μελοδραματισμού του...

Nim's Island (2008)
...σε ζωντανή (τρόπος του λέγειν) δράση (τρόπος του λέγειν), με τη συνυπευθυνότητα σε σενάριο και σκηνοθεσία δύο ζευγαριών, καταλήγει σε πατροπαράδοτο τσίρκουλο για διανοητικά νεκρούς...

Fool's Gold (2008)
...φυσιολογικά, ιδανικοί για το θηλυκό κοινό στο οποίο, και μόνο, απευθύνονται. Οι άντρες είναι ηλίθιοι (με πρώτο τον McConaughey που ειδικεύεται πια σε ρόλους ξανθιάς, αν και με μια υποψία συνδυασμού Michael Douglas και Douglas Fairbanks εδώ), οι gay είναι και gay από πάνω, εσύ δεν είναι κακό, αλλά φυσικά και δεν είσαι bimbo, με τόση κλάση πίσω σου, και σπουδές και λαμπρό μέλλον μπροστά σου, γλυκιά μου...

Περιουσιακά Στοιχεία (2008)
...βαρύ κι ασήκωτο ακαδημαϊκό εικονογραφημένο βιογραφικό αρχείο, ενδιαφέρον (κι ενδεχομένως χρηστικό) αποκλειστικά για τους μελετητές του ποιητή...

Γυναικείες Συνωμοσίες (2007)
...η ψευδοντανταϊστική παπαρολογία του Βαφέα, δίνει την εντύπωση ότι γυρίστηκε από ξεμωραμένο δημιουργό που πεθύμισε να δει κάνα γυμνό γκομενάκι, και ξεγυμνώνει ένα μάτσο από δαύτα, βάζοντας το άλτερ έγκο πρωταγωνιστή του να περιφέρεται σε μια απόπειρα κωμωδίας του παραλόγου...

Meet the Spartans (2008)
...το διανοητικά καθυστερημένο πνεύμα της ταινίας, το πραγματικό υποψήφιο κοινό είναι ο εξής κανένας...

The Game Plan (2007)
...το σενάριο φαίνεται να το 'χουν γράψει οι παραγωγοί με ψευδώνυμα, και οι ίδιοι φαντάζεσαι ήταν αυτοί που επέμεναν στα καλοκαιρινά γυρίσματα για υποθετικά χειμωνιάτικη ιστορία και στον άπειρο χρόνο που ξοδεύεται για να διαπιστώσεις πόσο πραγματικά σπαστικά χαζοχαρούμενη ή απλά σπαστική είναι η πιτσιρίκα που διάλεξαν για πρωταγωνίστρια...

The Eye (2008)
...οι δημιουργοί του Ils (2006) αμερικανοποιούνται πλήρως στο πέρασμά τους στην Αμερική...

Feast of Love (2007)
...Το σενάριο, στην καλύτερη στιγμή του, φαίνεται να έχει κόψει γύρω στους 20 περιφερειακούς χαρακτήρες από το βιβλίο ενσωματώνοντάς τους όλους (ακόμα και του καράτε κιντ της γειτονιάς) σε αυτόν του Morgan Freeman, που παίζει και κάπου 2 εκατομμύρια κατοίκους του Portland για να βγει ο προϋπολογισμός...

The Bucket List (2007)
...εναλλαγή άγαρμπα (όσο τα εφέ της) αποτρελαμένης κωμωδίας και βλακωδώς (όσο του παππού σου με Αλτζχάιμερ) διδαχτικού δράματος που σε κάνει να εύχεσαι το πολύ από την αρχή της δεύτερης πράξης, όταν και ξεκινάει η ζωή με ημερομηνία λήξης των δυο πρωταγωνιστών, να εξαπλώνονταν γρηγορότερα ο καρκίνος...

The Invisible (2007)
...ιδέα δράματος που γίνεται ιδέα θρίλερ με ευέλικτες συμβάσεις, γίνεται σύντομα Άρλεκιν εφηβικού άγχους που δεν θες να διαβάσεις...

In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale (2007)
...ο Uwe Boll σακατεύει άλλο ένα video game, αυνανιζόμενος με τις φιλοδοξίες του για Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, που θα μπορούσε να περάσει ως ανεκτό τηλεοπτικό επίπεδο Ηρακλή, αν δεν θύμιζε τόσο πολύ Power Rangers...

August Rush (2007)
...τόσο βασανιστική όσο να βλέπεις στον καθρέφτη τον Hannibal Lecter να σου ανοίγει το κρανίο και να σου τρώει τα μυαλά για πρωινό, με σεναριακές εξωφρενικότητες να διαδέχονται η μια την άλλη, εκβιάζοντας συναίσθημα σα να σου σπρώχνουν λασπωμένη σόλα στον λαιμό, αδιαφορώντας πλήρως για τυπικότητες όπως ανάπτυξη χαρακτήρων και αφηγηματική συνέπεια...

The Mist (2007)
...διαρκώς κλιμακούμενα κύματα συντηρητισμού και προπαγάνδας υπέρ... Πίστεως...

Silk (2007)
...ή στα ναρκωτικά θα σε ρίξει, ή στην κατατονία, αν κάνεις το λάθος να την πάρεις στα σοβαρά ως οτιδήποτε άλλο παρά ευκαιρία εξάσκησης των κανιβαλιστικών σου ενστίκτων...

Lions for Lambs (2007)
...εξέρχεσαι της αιθούσης με ένα βαθύ κενό (στο μυαλό και την τσέπη) και μια σίγουρη εντύπωση πως τούτο το σενάριο θα έστεκε καλύτερα σ’ ένα θεατράκι της πλέον off περιφέρειας. Εκτός κι αν είσαι πρόβατο...

Shark Bait (2006)
...σκανδαλωδώς βασισμένο στο στόρι του Shark Tale (2004) και το σουξέ του Finding Nemo (2003), δίχως χιούμορ ή σοβαρότητα στους διαλόγους και τους χαρακτήρες, και για φαντασία κι εφευρετικότητα ούτε λόγος στην πλοκή ή το σχέδιο...

Το Φιλί της... Ζωής (2007)
...ταινία με ψευδαισθήσεις νουάρ πλοκής και κατεψυγμένου φαρσοχιούμορ που βρωμάει σα καλαμαράκι παρατημένο στον ήλιο από κάποιο καλοκαίρι των '60s, κι όσο αξιέπαινοι κι αν είναι οι πρωταγωνιστές που κρατάνε σοβαρό πρόσωπο με τα μαργαριτάρια που πετάνε, το μόνο που καταφέρνει η ταινία τελικά, είναι να σε κάνει να υποφέρεις τόσο, ώστε να επαναπροσδιορίσεις όσες ελληνικές μπούρδες έχεις δει μέχρι στιγμής...

Saw IV (2007)
...τόσο δυνατό το καρμπόν από το προηγούμενο σίκουελ, που καταντά πολυτέλεια να σπαταλήσεις λέξεις για μια πλεκτάνη δύο αράδων...

Πρώτη Φορά Νονός (2007)
...η ανιαρή επαναλαμβανόμενη ιστορία με παιχνιδιάρικες αναφορές στα σπαγγέτι γουέστερν που επιβιώνουν στα κρητικά χωριά των Βροντάκηδων και των Φουρτουνάκηδων, ξεχειλώνεται απελπιστικά για να καλύψει τα μια κι έξω αστεία της ταινίας, με γαρνιτούρα αφόρητη προβλεψιμότητα στα gags και τις ανατροπές, πολιτικά μαθήματα του στυλ what would daddy do, και αν έχεις όρεξη μετά απ' αυτά, μπορεί στο αμερικανάκι γιο που θέλει απλά να παίξει μπάσκετ, να δεις αμερικανάκι γιο που απλά θέλει να κάνει ποδήλατο...

Rush Hour 3 (2007)
...οι τρίτοι Αλεξίσφαιροι Ντετέκτιβ, όπως περίπου και το τέταρτο T4xi (2007), είναι από τις ταινίες ενός είδους καταδικασμένου σε εξαφάνιση όσο και η αγελαδοαλεπού η πλατυποδάρα...

Aleksandra (2007)
...ο Webber μαζί με τον αυτοκανιβαλιστή Thomas Harris φροντίζουν να μακελέψουν έναν απ' τους πιο εικονικούς χαρακτήρες της μυθολογίας του τρόμου του αιώνα μας, και να τον υποβιβάσουν σε έναν ακόμη φονιά μιας οποιασδήποτε τυχαίας slasher ταινίας, με προσχηματικό σενάριο και ψόφια σκηνοθεσία...

Aleksandra (2007)
...μια φαφλατάδικη δοκιμή των ορίων της κατατονίας...

Κράτησέ Με (2006)
...δείγμα του πόσο κακό μπορεί να κάνει η πολλή ελευθερία στους σκηνοθέτες, το Κράτησέ Με παίζει να ήταν η πιο απελπιστική εμπειρία που μπορούσες να πετύχεις σε αίθουσα στο περασμένο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης...

Address Unknown (2001)
...η αδυναμία του [Kim Ki-Duk] στην τραβηγμένη τραγωδία είναι (ξανά) τόσο εκτυφλωτικά προφανής, όσο εκκωφαντικά άφαντη είναι η εφευρετικότητα στο να την διαχειριστεί...

Poltergay (2006)
...είναι κωμωδία όσο η Μασσαλιώτιδα είναι disco hit...

T4xi (2007)
...είναι η χειρότερη δουλειά στην οποία έχει προσθέσει το όνομά του στα credits ο Luc Besson, εκτός από πάτος του franchise...

Next (2007)
...εντύπωση (αν σκεφτεί κανείς πως έχει σκηνοθετήσει κι έναν James Bond) προκαλεί η αφλογιστία του Lee Tamahori στις σκηνές δράσης, όπου εφεδάκια, αυτοκίνητα, ελικόπτερα, κατολισθήσεις κι εκρήξεις σκοντάφτουν στα πόδια του καστ μπας και επέλθει ο απαιτούμενος ορυμαγδός...

Because I Said So (2007)
...η χαρακτηρολογία δε φτάνει σε βάθη τέτοια ώστε να μετρήσει επαρκώς τη γυναικεία ψυχολογία, όμως είναι μερικές επιλογές, όπως αυτή του επαγγέλματος, που δίνουν χρώμα και κέφι στο σύνολο...

Meurtrieres (2006)
...Άσκοπο road-movie δίχως γνώσεις προσανατολισμού με σενάριο που μάταια κοπιάζει να φτιάξει στέρεο ιστορικό, να δώσει κίνητρα και σκοπούς στους κεντρικούς χαρακτήρες του...

Bordertown (2006)
...Σεναριακοί παραλογισμοί και επιτηδευμένα καμεροκουνήματα στα χνάρια των αντίστοιχων οσκαροτιμημένων "ρεαλισμών" του Steven Soderbergh, μαζί με γελοίες προσπάθειες να οπτικοποιηθεί το βαθύ των αισθημάτων και το βαρύ της σημασίας, κάνουν την περιφερόμενη κωλάρα της πρωταγωνίστριας και τις λίγες μαγικές ανθρώπινες στιγμές του δημιουργού μικρές οάσεις που μπορεί και να σε κρατήσουν στην έρημο της διάρκειας του φιλμ...

Sisters (2006)
...Ο μόνος λόγος που θα μπορούσα να φανταστώ μια τέτοια ταινία να γυρίζεται, θα ήταν για να περάσει ο δημιουργός το μάθημα μεγάλου μήκους στη σχολή του. Αλλά και πάλι δεν νομίζω ότι θα έπαιζε για βαθμό.....

Home of the Brave (2006)
...αν μοιράζεσαι την αφέλεια του ήρωα που αναρωτιέται πότε θα του στήσουν άγαλμα οι Ιρακινοί, οι Σημαδεμένοι θα σε σημαδέψουν....

Norbit (2007)
...Ο χαμαιλέων της αμερικάνικης κωμωδίας επιστρέφει, με κάτι που όλοι ελπίζουμε θα είναι το μεγαλύτερο χάλι της παραπλούσιας καριέρας του, αν και ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να είναι ο πάτος μέχρι να δεις κάτι χειρότερο...

Πέρα Από τη Λίμνη (2006)
...η απόφαση του Στασινού να το σπρώξει προς το βουκολικό ρομάντζο με ψυχοψαχτικές προεκτάσεις, είναι η καταδίκη του, αφού ο σκηνοθέτης ταλανίζεται από κρίσεις της παιδικής ασθένειας του συμβολισμού, την ώρα που είναι αναγκασμένος να περπατήσει στον βούρκο του επαναλαμβανόμενου σεναρίου με τους διάλογους που η επαφή τους με την πραγματικότητα, κυμαίνεται απ' το απίθανο στο ολότελα εξωφρενικό...

Perfect Stranger (2007)
..."καβλίτσα εν κινδύνω" θρίλερ, που γίνεται όλο και πιο ηλίθιο όσο περνάει η ώρα. Και δεν ξεκινά και πολύ έξυπνο είναι η αλήθεια...

Wild Hogs (2007)
...η μοναδική της υπέρβαση είναι ότι καταφέρνει να είναι πιο παράλυτη, ανίκανη, γελοία και ηλίθια από τους χαρακτήρες της...

Blood and Chocolate (2007)
...παραγωγή που παραμένει φτηνή κόβοντας ακόμα και τα βασικά ψηφιακά, βασισμένη σε σενάριο ψαρεμένο απ' τα αζήτητα, σκηνοθετημένο σχηματικά, με στόχο την Σαββατιάτικη μεσημεριανή ζώνη, ή τουλάχιστον το κοινό που θα μπορούσε να δει ταινία λυκανθρώπων κατάλληλη για ανήλικους...

The Messengers (2006)
...οι Ασιάτες ξέρουν να φτιάξουν ατμόσφαιρα, κι απ' το πρώτο κιόλας set piece αντιλαμβάνεσαι ότι ξέρουν και τι να κάνουν την κάμερα. Κρίμα όμως που τους βάλαν να δουλέψουν χωρίς σενάριο...

The Return
...να προχωράει το στόρι αδιαφορώντας για τη λογική συνέχεια και αγνοώντας κάθε έννοια αφήγησης...

Employee of the Month
...χιούμορ αρκετά ασφαλές και κρύο, για να γεμίζει καλοκαιρινές σαββατοκυριακάτικες τηλεοπτικές τρύπες...

Straight Story
...εύπεπτο επίπεδο της χαριτωμενιάς, με σάτιρα άγευστη και χιούμορ δίχως παλμό...

La Citadelle Assiegee
...κατάλληλη για ειδική μερίδα κοινού που τη βρίσκει με πειράματα κάθε είδους...

Illustration
...από έναν άνθρωπο που ζει χρόνια απ' το να βάζει γράμματα σε σειρά, κι έχει ένα μάτσο βιβλία και σενάρια θεατρικά και κινηματογραφικά κρεμασμένα στο ζωνάρι του, αυτό που δεν περιμένεις, είναι να προσπαθεί να στήσει ταινία, χωρίς σενάριο...

The Oh in Ohio
...Ο πρωτάρης Billy Kent, δείχνει εξαιρετική ευχέρεια στις συμβάσεις του Hollywood, εφαρμόζοντας όλα τα κλισέ που κάνουν μια ρομαντική κομεντί κατάλληλη για γενοκτονία εγκεφαλικών κυττάρων...

Step Up
...Αν λέγονταν Dancy Movie και είχε μπλέξει κανέναν Zucker ή τον Jim Abrahams, τότε όλη αυτή η άτακτη αναπαραγωγή των πιο κραυγαλέων κλισέ από τότε που τα σαββατόβραδα κόλλησαν πυρετό ίσως να είχε και κάνα νόημα...

Garfield: A Tail of Two Kitties
...εμείς ψάχνουμε απεγνωσμένα το κουμπί του FFWD κι ο Murray ψάχνει την χαμένη του αξιοπρέπεια...

See No Evil - Κοφτερό Λεπίδι
...ηδενική ατμόσφαιρα, φόνους χωρίς εφευρετικότητα, και δολοφόνο λιγότερο τρομακτικό κι από τον ξυρισμένο γορίλα που θα μπορούσε να είναι ξάδερφός του...

End of the Spear - Αποστολή στον Αμαζόνιο
...προσπαθεί ερασιτεχνικά να τους αφήσει όλους ικανοποιημένους και τους αφήνει όλους ζαλισμένους και εκνευρισμένους -- πιο χαρακτηριστικά με το να μην αγγίζει σχεδόν τίποτα ουσιαστικό στην ιστορία, από φόβο μη και παρεξηγηθεί...

The Fine Art of Love: Mine Ha-Ha - Η Υψηλή Τέχνη του Έρωτα
...κριτήριο για την επιλογή [των ηθοποιών] ήταν προφανώς να συμφωνήσουν να χαϊδεύονται και να πετάνε ξεδιάντροπα τις μπλούζες τους on camera...

Το Όνειρο του Ίκαρου
...Οι αφελέστατοι διάλογοι δεν δείχνουν να έχουν καμιά συναίσθηση τόπου και χρόνου, και η ταινία κυρίως κοπιάρει το στυλ των ταινιών-βοσκοτόπι που έπαιζε η Βουγιουκλάκη στα νιάτα της...

The Lost City - Αβάνα, Χαμένη Πόλη
...αδιαφορεί παντελώς να εξηγήσει ό,τι ιστορικό παρουσιάζει παντελότερα μηχανικά. Κι από πάνω η σκηνοθεσία είναι δείγμα καλής μαθητείας σε βαθμό κακουργήματος (βλ. κλέβει από παντού χωρίς να προσθέτει τίποτα) και αντίστοιχης ματαιοδοξίας...

Entre ses Mains - Ανάμεσα στα Χέρια του
...Εξαιτίας των άσκοπων σκηνών και των ανέκφραστων προσώπων, δε θα μάθουμε ποτέ τι έχουν οι δυο πρωταγωνιστές μέσα στο κεφάλι τους, ούτε τι ακριβώς ήθελε να καταφέρει η σκηνοθέτρια...

Just My Luck - Έρωτας στην Τύχη
...Αυτό που μπέρδεψαν, βασικά, οι σεναριογράφοι, είναι η ατυχία με τη βλακεία.....

BloodRayne - Δίψα για Εκδίκηση
...μια μεταφορά του παιχνιδιού, που κινείται σε μέτρια, ακόμα και για τηλεόραση, επίπεδα.....

Offside
...καμία σεναριακή εξέλιξη, καμία σκηνοθετική πρωτοτυπία, κανέναν ενδιαφέρoν χαρακτήρα, κανένα ενδιαφέρον γενικότερα, μετά το πρώτο μισάωρο....

Annapolis - Σχολή Ναυτικών Δοκίμων Annapolis
...Η διεκπαιρεωτική σκηνοθεσία ενός σεναρίου που βρωμάει επαναλήψεις, δεν βοηθιέται από ένα cast που είναι μάλλον αδιάφορο, αφού ούτε η Jordana Brewster έχει κανένα φοβερό σεξαπίλ, ούτε ο Franco έχει κανένα ιδιαίτερο fan base ακόμη....

Firewall - Κωδικός Προστασίας
...πολιτισμικό σοκ παρόμοιο με το να έχεις σπουδάσει καναδυό χρόνια και να πας φαντάρος - ανακαλύπτεις ότι το μέσο επίπεδο δεν είναι εκεί που το εκτιμούσες, γιατί το χαμηλό είναι.. άπατο...

Les Chevaliers du Ciel - Οι Μαχητές του Ουρανού
...κύριος υπεύθυνος γι’ αυτό το φιάσκο, είναι ο μοντέρ της ταινίας, ο οποίος, ή υπάγεται σε κάποια top secret πτέρυγα του στρατού και γι’ αυτό δεν βρίσκεται πουθενά το όνομά του, ή δεν υπήρξε ποτέ...

House of Wax - Το σπίτι του τρόμου
...προφανώς η διάχυτη σεξουαλικότητα της Paris Hilton, της εξασφάλισε αρκετό screen-time για να επισκιάσει την Cuthbert, και μπόλικα πιπεράτα υπονοούμενα τα οποία περνούν ανεκμετάλλευτα σε βαθμό κακουργηματικό...

Basic Instict 2 - Βασικό Ένστικτο 2
...διαφέρει από τα straight to video θριλεράκια με βυζαρούδες teenagers, μόνο γιατί έχει καλύτερη φωτογραφία και πιο μεγάλους (σε ηλικία) ηθοποιούς...

Τσίου...
...ο low budget χαρακτήρας της ταινίας δεν είναι επαρκής δικαιολογία για τον ερασιτεχνισμό της και για την έλλειψη οποιουδήποτε στοιχείου θα μπορούσε να διακρίνει αυτό το δημιούργημα από οποιοδήποτε απλό home video...

Cursed
...35 εκατομμύρια δολάρια για μια ταινία με σενάριο που αδικεί τους ηθοποιούς της, διαλόγους που προσβάλουν τον θεατή, twist που είναι ο ορισμός της απάτης, και ανύπαρκτη σκηνοθετική υπογραφή...

The Pacifier
...αν και υποψιάζομαι ότι το μεγαλύτερο βάρος της ευθύνης το φέρει ο μοντέρ, ούτε το σενάριο μπορεί να πει κανείς ότι βοηθάει την ταινία να επιδείξει το παραμικρό ίχνος αυτοσυγκέντρωσης...

XXX: State of the Union – XXX: Ο Απόλυτος Πράκτορας 2
...ο ατσούμπαλος Ice Cube -του οποίου το ερμηνευτικό ταλέντο περιορίζεται στο σήκωμα του ενός φρυδιού (του αριστερού μόνο) και στο συγχρονισμένο φούσκωμα των ρουθουνιών- είναι εντελώς εκτός τόπου και χρόνου, και δεν μπορώ να καταλάβω πώς τα περιττά κιλά του μπορούν να πείσουν οποιονδήποτε ότι είναι μέρος μιας άριστα εκπαιδευμένης φονικής μηχανής...
Permalink | ^ verbal @ 1:00 μμ Translate into English

Cast:

verbal cheaplog cinemad
Δύο κωλόπαιδα του mainstream κι ένας wanted φονιάς γραφείων διανομής για guest διαπράττουν ότι πιο ζωντανό συμβαίνει κινηματογραφικά στην Ελλάδα σήμερα.



Contact Us